مقاله درباره سازگاری اجتماعی

تعریف کرده اند که دارای ملاکهای زیر باشد:
الف) رقابت
ب) جنبش یا حرکت جسمانی
ج) قوانین و مقررات ویژه
هر چند بسیاری از فعالیتها دارای این ملاکها می باشند، اما دراینجا به مشکلی برمی خوریم و آن اینکه، به عنوان مثال ،شطرنج، قوانین پیچیده ای دارد و می تواند به شدت رقابتی هم باشد، اما فعالیت جسمانی کافی ندارد. این درحالی است که بعد جسمانی فعالیت، بیشترین ارتباط را با ورزش پیدا می کند. همچنین درتعریفی دیگر، ورزش به عنوان یک فعالیت رقابتی که مستلزم مهارت ونیرو است و قوانین ومقررات ویژه ای برآن حاکمند تعریف شده است(اشنایدر، 1989). این تعریف هم، نمی تواند تعریف کاملاً دقیقی از ورزش باشد، زیرا ممکن است توافق کاملی دررابطه بادرجه یا سطح رقابت میزان نیروی جسمانی ودرجه رسمی بودن قوانین وجود داشته باشد. همان طور که مشاهده می شود هریک از تعاریف فوق، روی دو یا چند خصوصیت از ویژگی های ورزش تاکیدکرده اند. بنابراین هیچ یک از آنها نمی تواند تعریف کاملی از ورزش باشد. برای رفع این مشکل ودستیابی به تعریف روشنی از ورزش، دراینجا به ویژگی های ورزش که مورد اعتقاد همگان است، اشاره خواهد شد. ویژگی های ورزش عبارتند از:
تشکیلات یاساختار:
تقریبا” کلیه ورزشها دارای عکس العملهای مکتوب یا غیر مکتوب هستند. حتی ورزشهای غیر رسمی هم، قوانین خاصی دارند و به مکانها و زمانهای خاصی محدود میشوند. اما بیشتر ورزشهای رسمی، دارای تشکیلات سازمان یافته و قوانین و مقررات ویژه ای میباشند. این تشکیلات می تواند شامل اندازه و شکل سازماندهی ،تصمیم گیری ارتباطات،کارآمدی،اثربخشی و … باشد (مک فرسون،کرتیس و لوی . 1989).
2- هدفمند بودن :
هرگونه ورزشی دارای یکسری ملاکهای پیشرفت و رفتارهای هدفمند است . این امر در مربیان ،ورزشکاران و تماشاچیان و در رابطه با توانایی،صلاحیت ،تلاش،مهارت و عملکرد آنها ،مشاهده می شود. گرچه ممکن است ورزشکاران و یا تیمهای ورزشی دارای اهداف متفاوتی بوده و هر یک استانداردهای خاص خودشان را داشته باشند، اما هر موقعیت ورزشی معمولا” ملاکهایی را برای ارزیای موفقیت یا شکست در اختیار دارد (همان منبع ).
3- رقابت :
رقابت نیز دراکثر ورزشها مشاهده می شود و بیشترورزشکاران ،تیمهای ورزشی و حتی تماشاگران در گیر آن هستند . رقابت به یکی از سه شکل زیر صورت می گیرد :
3-1- رقابت مستقیم : این نوع رقابت در مواقعی که دو تیم یا دو نفر روبروی هم قرار می گیرند،صورت می گیرد.اکثر ورزشهای گروهی دارای این رقابت می باشند .
3-2- رقابت موازی : در مواردی که ورزشکاران ، بطور غیر مستقیم و جداگانه با یکدیگر به رقابت می پردازند ، رقابت از نوع موازی می باشد، شنا و گلف، نمونه ای از این رقابت هستند .
3-3 -رقابت بر مبنای یک معیار : در ورزشهایی مانند تیراندازی ، اتومبیلرانی، ژیمناستیک این نوع رقابت مشاهده می شود . گرچه این سه شکل از رقابت، همیشه منحصر به فرد ورزشهای خاص نیست، اما نشان می دهد که هر ورزشی بر مبنای مسابقه است (همان منبع ).
3-4- مسابقه :
برل (1987) معتقد است که دو شکل عمده ورزش وجود دارد؛ مسابقات ورزشی و یا بازیهای ورزشی . مسابقات ورزشی معمولا” دارای رقابت بر مبنای یک معیار،رقابت موازی یا اشکال فردی رقابت مستقیم هستند مانند شنا،گلف و …، بازیها ی ورزشی معمولا” دارای اشکال گروهی یا مستقیم رقابت هستند . این نوع ورزش اغلب شامل چندین مسابقه و ورزش جداگانه می باشد ، بازیهای المپیک نمونه بارز آن است (همان منبع).
3-5- بازی یا مسابقه :
ورزش برمبنای دو عنصر بازی و مسابقه است . بنابراین :
الف) هرگونه ورزشی بازی نیست بلکه اشکال حرفه ای ورزش نیز، وجود دارد .
ب) هر ورزشی نیز مسابقه نیست .

ج) هر مسابقه ای هم دارای عناصر بازی نیست .
بنابراین ترکیبی از عناصر رقابت، بازی و مسابقه در ورزش ، ورزشکاران و تماشاگران را به یک اندازه، درگیر مسائل عاطفی ،رفتاری و شناختی می کند (همان منبع) .
با توجه به خصوصیات و ویژگیهای فوق، درباره ورزش،نمی توان هرگونه فعالیتی را کاملا ” ورزش” دانست یا آن را کاملا ” بازی” یا “مسابقه” قلمداد کرد . به همین دلیل، دامنه فعالیتهای جسمانی را می توان در طیفی از بازی تا ورزش قرار داد . این طیف می تواند در فهم ما از ورزش،کمک نماید. این پیوستار بصورت زیر می باشد( ادواردز ، 1973 و اشنایدر و اشپریتزر، 1989).
بازی —- ورزش غیر رسمی —- ورزش نیمه رسمی —- ورزش رسمی یا حرفه ای
بازی یک مفهوم تقریبا” نزدیک به ورزش است و در مواردی – به اشتباه – به جای آن در نظر گرفته می شود. سینگر (1976) بازی را به این صورت تعریف کرده است : بازی عبارتست از یک تجربه لذتبخش که به دنبال خود، رفتارهای خودانگیخته ای ایجاد میکند و با اهداف شخصی و تکانه های درونی خود، همخوان است .
بازی، دامنه وسیعی از فعالیتها و توانایی های حرکتی را در برمی گیرد،مقررات خود-برانگیخته ای دارد ، دارای توالی زمانی می باشد اما پایان آن نامعلوم است و به نتایج ملموس ، پیروزی یا جایزه منجر نمی شود . بنابراین بازی فعالیتی است که خودبه خود تقویت می شود، زیرا قبل از هر چیز، لذتبخش و شادی آور است ، و احساس رضایت حاصل از آن، به خاطر خود فعالیت است تا پیروزی ، مدال، معروف شدن، پایگاه اجتماعی ، عواید مادی و … .
پس از دست یافتن به تعریف روشنی از مفاهیم ورزش و بازی،می توان اذعان نمود که بسیاری از فعالیتهای بدنی ماهیتا ” جزء ورزشهای غیر رسمی و نیمه رسمی” هستند که عناصری از بازی و ورزش در آنها وجود دارد. شاید مناسبتر باشد اصطلاح ورزشهای تفریحی را برای ورزشهایی که شامل عناصری از بازی و ورزش هستند، بکار ببریم. همچنین ورزشها ، براساس میزان فعالیت شرکت کنندگان نیز تقسیم بندی شده است . شکل شماره 2-1 دامنه ای از فعالیتهای جسمانی – از بازی تا ورزشهای حرفه ای – را نشان می دهد. این تقسیم بندی کاملا” دقیق نیست ، اما بسته به نوع فعالیت ، جامعه، محیط ورزش و … متنوع و مختلف می باشد ( اشنایدر ، 1989 ) .
شکل شماره 3-2: دامنه فعالیت‌های جسمانی از بازی تا ورزش حرفه‌ای
ورزش‌های باشگاهی (حرفه‌ای)
ورزش‌های رسمی
ـ امتیاز شخصی محدود
ـ تحت شرایط فشار و سخت‌گیری بیرونی
ـ مقررات،‌ جایگاه‌ها و مسئولیت‌های رسمی
ـ اهمیت نتایج و پاداش‌های بیرونی
ـ افزایش تلاش فردی
ـ هدف‌های بیرونی
ورزش‌های نیمه‌رسمی
ـ ورزش‌های حرفه‌ای
ـورزش‌های دانشگاهی
ـمسابقاتبین دانشکده

 

مطلب مشابه :  دانلود پایان نامه روانشناسی با موضوع خودارزشیابی های محوری

اینجا فقط تکه های از پایان نامه به صورت رندم (تصادفی) درج می شود که هنگام انتقال از فایل ورد ممکن است باعث به هم ریختگی شود و یا عکس ها ، نمودار ها و جداول درج نشوند.

برای دانلود متن کامل پایان نامه ، مقاله ، تحقیق ، پروژه ، پروپوزال ،سمینار مقطع کارشناسی ، ارشد و دکتری در موضوعات مختلف با فرمت ورد می توانید به سایت  77u.ir  مراجعه نمایید

رشته روانشناسی و علوم تربیتی همه موضوعات و گرایش ها :روانشناسی بالینی ، تربیتی ، صنعتی سازمانی ،آموزش‌ و پرورش‌، کودکاناستثنائی‌،روانسنجی، تکنولوژی آموزشی ، مدیریت آموزشی ، برنامه ریزی درسی ، زیست روانشناسی ، روانشناسی رشد

در این سایت مجموعه بسیار بزرگی از مقالات و پایان نامه ها با منابع و ماخذ کامل درج شده که قسمتی از آنها به صورت رایگان و بقیه برای فروش و دانلود درج شده اند

ـ‌مسابقاتبیندانشجویان
ورزش‌های غیررسمی
ـورزش‌های دبیرستانی
ـلیگ‌هایکوچک فوتبال
ـالمپیادهای دانش‌آموزی
ـ لیگ‌های کارگری
ـورز‌ش‌هایدوره راهنمایی
بازی:
بازی:
ـپیاده‌روی دسته‌جمعی
بزرگسالان
ـ پیاده‌روی
-بدون وابستگی‌ها،
اثرات یا اجبارهای بیرونی
ـ اختیاری است
ـ پایان بازی اختیاری است
ـ رضایت درونی
ـ رقابت ضرورتی ندارد.
ـبازسازی اجتماعی
ـنرمش، پریدن
ـفی‌البداهه بودن
ـ برانگیختگی
5-2. بررسی یافته های پیشین
بررسی پیشینه تحقیق معمولاً نقدی از دانش موجود دربارهی موضوع پژوهش است.این بررسی چنانچه به درستی صورت گیرد به بیان مسأله کمک میکند و یافتههای پژوهش را به تحقیقات قبلی متصل میسازد. بررسی سوابق تحقیق در این پژوهش به دنبال تعریف و تحدید مسأله، قرار دادن یافتههای تحقیق در چارچوب تحقیقات قبلی، اجتناب از دوبارهکاری و انتخاب روشها و ابزار اندازهگیری دقیقتر میباشد.
در این قسمت به بررسی نتایج و یافته های تحقیقات انجام شده قبلی، پیرامون متغیرهای مورد مطالعه این تحقیق ،یعنی سازگاری اجتماعی و ورزش، و تأثیر جنسیت بر آنها پرداخته می شود لازم به ذکر است مرور تحقیقات قبلی نشان میدهد که تحقیقات اندکی مستقیما” رابطه سازگاری اجتماعی و ورزش را بررسی کرده اند اما تحقیقات متعددی انجام شده است که برخی از جنبه های اجتماعی،شخصیت و مهارتهای اجتماعی را در افراد ورزشکار و غیر ورزشکار مورد مطالعه قرار داده است . به این ترتیب در اینجا سعی می شود تحقیقاتی که بیشتر جنبه های اجتماعی افراد ورزشکار و غیر ورزشکار را مد نظر قرار داده اند، بطور خلاصه بررسی شود .
اسپرلینگ (1942) تحقیقی را روی 171 نفر دانشجوی ورزشکار،138 نفر ورزشکار و 126 نفر غیر ورزشکار انجام داد. نتایج تحقیق او نشان می دهد که گروه های ورزشکار، نسبت به گروه های غیر ورزشکار، نمرات بالاتری در اعتماد به نفس ، برون گرایی، سازگاری و انگیزش بدست آوردند. همچنین گروه غیر ورزشکار، نمرات بالایی در ظرافت طبع و زیبایی پسندی کسب نمودند (سینگر،1972) .
چندین مطالعه دیگر که پیش آهنگ و جلودار آنها فردی بنام کوپر می باشد، در نتایج و یافته های تحقیقاتشان ذکر کرده اند که ورزشکاران از یک اطمینان اجتماعی ، سلطه گری، استواری و ثبات عواطف بیشتری برخوردار هستند . همینطور، در سال 1960 مطالعه ای توسط مری من روی 800 نفرپسر دبیرستانی انجام گرفت ؛ نتایج این مطالعه بیانگر آن است که؛ توانایی افراد ورزشکار در ارتباط با ویژگی های شخصیتی آنها میباشد . مثلا” بچه هایی با توانایی ذاتی و ورزشی بالاتر، نسبت به بچه هایی که توانایی ذاتی کمتری برخوردارند، در رابطه با مقیاسهای موازنه اجتماعی از قبیل رهبری، اعتماد به نفس و وسعت علاقه، نمرات بیشتری را کسب می نمایند ( معتمدی ، 1373) .
در پژوهشی دیگر شریف و همکارانش ( 1961) نتیجه گیری کردند که فعالیتهای ورزشی تیمی می تواند به دوستی و همکاری متقابل منجر شود ، حتی اگر از طرف برگزار کنندگان مسابقات ، مسئله « برد و باخت » نیز، مطرح شده باشد.
کوپر (1969) ،هاسمن (1969)،اجیلیو (1968) و واربرتون (1967) شخصیت افراد ورزشکار را مورد مطالعه قرار دادند. یافته های این تحقیق نشان می دهد که ورزشکاران دارای صفاتی مانند برون گرایی ، گروه گرایی، اعتماد به نفس ، تمایل به رهبری ، ثبات هیجانی و روحیه تهاجمی هستند. همسو با این تحقیق ،مطالعات افرادی چون برونر ،کوپر(1970) ، کن (1971) و مک فرسون (1965) نشان می دهد ؛افرادی که فعالیتهای بدنی دارند، برون گرایی و ثبات هیجانی بیشتری در مقایسه با گروه نرمال جامعه دارند. در واقع این امر نشان می دهد که تمرینات منظم بدنی و فعالیت جسمانی، افراد را از نظر روانی، سالم تر نگه می دارد ( سینگر، 1972) .
اجیلیو (1967) در یک تحقیق زمینه یابی، فعالیتهای ورزشی ورزشکاران پسر را مورد مطالعه قرارداد و به نتایج کلی زیر دست یافت : ورزشکاران، افرادی هستند که هیجانهای سالم دارند، متمایل به برونگرایی هستند ، دارای ثبات فکری هستند. ظرفیت بالایی در مقابل فشارهای محیطی دارند، در دستیابی به اهداف مورد نظر خود و دیگران، استواری نشان می دهند، دارای ثبات عاطفی و هیجانی زیادی هستند، افراد منظم و مرتبی هستند و متمایل به رهبری گروه و زندگی اجتماعی هستند ( همان منبع) .
نیکل سون (1979)، در مطالعه ای، 502 دانش آموز را ،در پنج مدرسه میشیگان، مورد بررسی قرار داد. نتایج این مطالعه نشانگر آن است که دانش آموزان ورزشکار، با اطمینان زیاد ، خودشان را به عنوان افراد بلند همت معرفی می کردند . دانش آموزان ورزشکار خودشان را قوی تر و سریعتر از غیر ورزشکاران معرفی می کردند و بالاخره ورزشکاران تا اندازه ای خودشان را خوشحال تر و سرزنده تر از غیر ورزشکاران توصیف می کنند ( معتمدی ، 1373) .
در این زمینه ،گروهی از محققین تفاوتهای بین افراد ، در ورزشهای تیمی و انفرادی را با بهره گرفتن از پرسشنامه شخصیتی 16 عامل کتل بررسی نمودند که در نهایت به نتایج زیر دست یافتند:
ورزشکاران رشته های انفرادی در ویژگی هایی مانند اعتماد به نفس ،حساسیت،درون گرایی ،استقلال خواهی، از ورزشکاران رشته های تیمی، بالاتر بوده اند ولی خیالبافی آنها در سطح پایین تری قرار داشت ( سینگر، 1972) .
نتایج تحقیقات دیگر نشان می دهد که بازیهای گروهی به رشد مهارتهای اجتماعی کمک می کنند . کودکانی که از انجام مهارتهای لازم در بازی ناتوان باشند معلول تلقی میشوند . اگر رفتارکودک در بازی و ضمن فعالیتهای اوقات فراغت، توأم با حسن همکاری و مشارکت باشد، سبب ایجاد مهارتهایی چون دوستیابی، سازش با دیگران ، یادگیری نحوه مشارکت ، رقابت، همکاری، رعایت نوبت و در مجموع، توفیق بیشتر در تعادل اجتماعی می گردد. آنچه در زندگی موفقیت آمیز روزمره نیز مورد نیاز است برخورداری از سازگاری اجتماعی کافی هنگام کار، در میان اجتماع ، دوستان و با خانواده می باشد ( کارتلج و میلبرن ، 1369) .
در رابطه با نوع ورزرش و شخصیت ورزشکار، اسلاشر (1964) با بهره گرفتن از پرسشنامه MMPI تفاوت میان ورزشکاران رشته های ورزشی شنا، کشتی، بیس بال، بسکتبال و فوتبال را مورد مطالعه قرار داد و چنین نتیجه گیری کرد که بین ورزشکاران گروه های ورزشی مختلف، تفاوت معنی دار وجود دارد . برای مثال؛ ورزشکاران رشته شنا، کمترین میزان عصبیت را از خود نشان دادند، فوتبالیستها و کشتی گیران نیمرخ های شخصیتی مشابهی با یکدیگر داشتند و بازیکنان رشته بسکتبال افسردگی ملایمی داشتند ( سینگر، 1972) .
بطور کلی ، بازی مستقل یا بازی انفرادی ، نسبت به بازی گروهی ، در سطح پایین تری به رشد کمک می نماید. در حقیقت وقتی کودک با همسال خود، از طریق بازی ارتباط متقابل برقرار نکند، نمی تواند به سطح بالاتری از رفتار اجتماعی دست یابد، و اگر ارتباط متقابل اجتماعی میان کودکان برقرار نباشد ، بازخورد مناسبی حاصل نمی شود. به همین دلیل، همراه با کسب مهارت بیشتر در تفریح و بازی با دیگر کودکان ،مهارتهای اجتماعی نیز مورد نیاز است. این در حالی است که شراکت، رعایت نوبت و کار با گروه، جنبه هایی از ارتباط متقابل اجتماعی و تشکیل دهنده بازی گروهی محسوب می شوند ( کارتلج و میلبرن ، 1369).
کوپر(1969) گروه های ورزشکار و غیر ورزشکار را جدای از گروهی بودن یا انفرادی بودن ورزش، مورد مقایسه قرار داد . او خصوصیات و ویژگی های افراد ورزشکار را بصورت زیر ارائه کرده است :
الف) ورزشکاران اجتماعی تر هستند و دارای اعتماد اجتماعی هستند.
ب) اعتماد به نفس و مدیریت در زندگی دارند .
ج) سازگاری اجتماعی بالاتری دارند .
د) رقبای قوی تری هستند .
ه) اضطراب و دست پاچگی کمتری دارند .
و) دردهای بدنی و جسمانی را راحت تر تحمل می کنند .
ز) صفات مردانگی بیشتری دارند ( سینگر،1972) .
شواهد دیگری نیز موجود می باشد که نشان می دهد، حتی انجام یکسری از اعمال و فعالیتهای بدنی فردی، می تواند عادتهای مثبتی را مانند توافق اجتماعی و مشارکت ایجاد نماید (اورلیک ، 1981) .
گروه دیگری از محققان در سال 1983 ،به مقایسه شخصیت افراد ورزشکار و گروه غیر ورزشکار پرداختند و به نتایج زیر دست یافتند : افرادی که فعالیتهای آمادگی جسمانی و ورزشهای دیگر را انجام می دادند ، نیرومندتر، برونگراتر و خود انگیخته تر بودند، اضطراب ، روان رنجوری و افسردگی و همچنین پرخاشگری و خشم کمتری داشتند ( ماکسینر ، 1983) .
در یک پژوهش طولی دیگر که در سال 1966 توسط گروهی از محققان روی دانشجویان ورزشکار و غیر ورزشکار دانشکده افسری انجام شد،نتایج و یافته های زیر بدست آمد : ورزشکاران در مقایسه با دانشجویان غیر ورزشکار، اجتماعی تر بودند و اعتماد به نفس، جسارت، استواری، گروه گرایی و محافظه کاری بیشتری از خود نشان دادند ( مهرابیان و بکن ، 1986) . کوپتا و شرما (1975) در تحقیقی با بهره گرفتن از پرسشنامه شخصیتی 16 عاملی کتل ، خصوصیات افراد ورزشکار و غیر ورزشکار را مقایسه کردند. یافته های تحقیق آنها نشان می دهد که ورزشکاران نسبت به غیر ورزشکاران، تعاون و مشارکت، سازگاری، سخاوتمندی و دلیری بیشتری دارند. نتایج تحقیق گروهی دیگر چنین بود : ورزشکاران ثبات هیجانی ، هوش، وظیفه شناسی، پشتکار و پرخاشگری بیشتری نسبت به گروه غیر ورزشکار از خود نشان دادند( سینگر، 1972).

مطلب مشابه :  دانلود پایان نامه روانشناسی با موضوع حمایت اجتماعی

دیدگاهتان را بنویسید