منابع مقاله درباره قانون کار، ارائه خدمات

دوم : تشکیل سازمان بیمه های اجتماعی کارگران
در آغاز دهه 1330 تحولات سیاسی و اقتصادی ایران از یک سو و تحولات بین المللی از سوی دیگر شرایط را برای اجرای بیمه اجتماعی کارگران به شیوه متداول در کشورهای اروپایی فراهم کرد. دولت وقت با درک ضرورت بیمه اجتماعی، قانون بیمه اجتماعی کارگران را در بهمن ماه 1331به تصویب رساند و از اردیبهشت ماه 1332 با تشکیل سازمان بیمه های اجتماعی کارگران امور مربوط به بیمه اجتماعی کارگران (که تا پیش از آن از طریق صندوق تعاون و بیمه کارگران و نیز شرکت سهامی بیمه ایران انجام می شد) در این سازمان متمرکز گردید.
در واقع شکل سازمانی تأمین اجتماعی از تاریخ تصویب و اجرای قانون مزبور است به گونه ای که در ماده 1 قانون مزبور مقرر شد: کلیه کارخانه ها و بنگاههای مشمول قانون کار موظفند کارگران خود را برای استفاده از کمک های مذکور در لایحه قانونی در موارد زیر نزد سازمان بیمه نمایند: حوادث و بیماریها و ازکار افتادگی ناشی از کار و غیر ناشی از کار کارگر،حوادث و بیماری های خانواده بلاخص کارگر، ازدواج، حاملگی، وضع حمل، عائله مندی، بازنشستگی، کفن و دفن، کمک به بازماندگان کارگر فوت شده و بیمه بیکاری
همچنین در ماده 2 قانون مزبور مقرر شد: سازمان می تواند پیشه وران و به طور کلی هر نوع کارگران دیگر را که مشمول ماده 1 این لایحه نشوند در صورت تقاضای اشخاص ذینفع در مقابل تمام و یا قسمتی از موارد استفاده در این لایحه قانونی بیمه کند مشروط به اینکه تقاضا کننده پرداخت تمام حق بیمه را با شرایطی که سازمان تعیین خواهد کرد تعهد کند.
از زمان تشکیل سازمان ذکر شده و اجرای مفاد قانونی آن می توان گفت باب راه اندازی و استفاده از تجربه جهانی در قلمرو نظام تأمین اجتماعی بویژه بیمه های اجتماعی در ایران مفتوح گردید و از زمان تشکیل سازمان بود که ایران در عرصه های بیمه های اجتماعی یکی از فراگیرترین خدمات اجتماعی را در قلمرو بیمه های اجتماعی در دنیا داشته و از مؤثرترین اعضاء سازمانهای بین المللی (نظیر سازمان بین المللی کار (ILO) و انجمن بین المللی تأمین اجتماعی است (ISSA)
مهم ترین ویژگی های این قانون را می توان به شرح ذیل شمرد:
– ایجاد یک سازمان مشخص با اختیارات قانونی لازم تحت نظارت یک شورای عالی فرابخش برای انجام امور بیمه اجتماعی کارگران
– تعیین ضوابط نسبتاً دقیق و اجرایی برای انجام امور بیمه گری، پوشش جمعیت، تأمین منابع مالی و ارائه تعهدات سازمان
– گسترش دامنه شمول بیمه اجباری به کلیه کارگران و شاغلان مشمول قانون کار و ارائه انواع خدمات و مزایای رایج در چارچوب قانون
– ایجاد حمایت کمک بیکاری که در آن دوران در نوع خود در میان کشورهای خاورمیانه تقریباً بی نظیر بود
– تحت پوشش قرار دادن خانواده بالاخص بیمه شدگان
– برقراری رسمی و قانونی مستمری بازنشستگی و مستمری بازماندگان
– تعیین سن رسمی بازنشستگی (مردان 65 سال زنان 60 سال تمام و کارهای سخت و زیان آور 55 سال تمام)
– صدور مجوز قانونی برای تأمین شعب و نمایندگی در شهرستانها
– صدور مجوز قانونی مبنی بر واگذاری قسمتی از کمک های مقرر در قانون به شورای مورد توافق در هر کارگاه
– تکلیف به کافرمایان مبنی بر رعایت حفاظت فنی و حفظ تندرستی کارگران
– ایجاد تکلیف به کارخانجات و موسسات دولتی و وابسته به دولت به اعاده به کار کارگران مسلول بهبود یافته
در سال 1334 اصلاحاتی در خصوص نرخ حق بیمه و در سال 1339 در خصوص نحوه ارائه خدمات و تعهدات سازمان در زمینه های بیماری و بارداری تغییراتی ایجاد گردید.
مبحث سوم : مهمترین تحولات در فاصله زمانی 1339 تا 135439
در سال 1342 واژه کارگران از نام سازمان و عنوان قانون بیمه های اجتماعی حذف و شمول این قانون به عموم افراد (بجز کسانی که تابع استخدام کشوری بامقررات خاص بیمه ای بودند) تسری یافت.
در سال 1348 با تصویب قانون بیمه های اجتماعی روستائیان، روستائیان مشمول اصلاحات ارضی و نیز کارگران مشاغل کشاورزی تحت پوشش بیمه بیماری، حوادث ناشی از کار، از کار افتادگی و فوت قرار گرفتند.
در سال 1352 با تصویب قانون بیمه اجباری کارگران ساختمانی، کارگران شاغل در فعالیت های مربوط به ایجاد، توسعه و تجدید بناهای ساختمانی، تحت پوشش بیمه حوادث ناشی از کار و مزایای منبعث از آن از جمله درمان، غرامت ها، مستمری از کارافتادگی و مستمری بازماندگان قرار گرفت.
در سال 1353 با تشکیل وزارت رفاه اجتماعی، سازمان بیمه های اجتماعی و دیگر سازمانها و نهادهای بیمه ای مرتبط به این وزارت وابسته شد.در سال 1354 با تصویب قانون اجتماعی و تشکیل سازمان تأمین اجتماعی نقطه عطف دیگری در مسیر بیمه های اجتماعی کشور بوجود آمد.
مبحث چهارم : سیر و تفحص در قوانین و مقررات مربوط به بیمه‌های اجتماعی
از زمان تصویب و اجرای قانون مربوط به صندوق احتیاط طرق و شوارع در سال 1309 تا حال، بیانگر این واقعیت است که همواره در راستای ارائه، تسهیل و تعمیم اعطای خدمات تامینی گام‌های اساسی برداشته شده که در حوزه برقراری و پرداخت مستمری اصلاحات بنیادی از دو سو صورت گرفته است:
· اصلاحات در نحوه و شرایط لازم به منظور دریافت مستمری
· اصلاحات در ضرائب و میزان پرداخت مستمری
از این رو در این قسمت از گزارش به منظور افزایش شناخت و کمک به مراحل بعدی به منظور شناسایی گزینه‌های مختلف و جلوگیری از تکرار اشتباهات گذشته به طور اجمال قوانین مربوط به شرایط احراز برقراری و میزان مستمری در قوانین مربوط به بیمه‌های اجتماعی از قانون مربوط به صندوق احتیاط طرق و شوارع (سال 1309) تا قانون تامین اجتماعی مصوب 1354 و اصلاحات بعدی آن مورد مطالعه و بررسی قرار می‌گیرد
بخش سوم
تحولات تامین اجتماعی در ایران
فصل اول : تحولات تامین اجتماعی در ایران طی 80 سال اخیر
بررسی و مطالعه سیر تحولات تامین اجتماعی در سالیان گذشته، ضمن مروری بر تاریخچه، اهداف و برنامه های پیشینیان می تواند راه گشای برنامه های آتی باشد. از این رو در قسمت اول به پیشینه تاریخی این تحولات خواهم پرداخت و در قسمتهای بعدی تحولات اقتصادی و سیاست گذاری را مطالعه خواهیم نمود.
به دنبال نهضت مشروطیت تحولات سیاسی و اقتصادی اجتماعی زیادی در ایران به وجود آمد. در اوایل قرن بیستم و گسترش زمینه های سرمایه گذاری و استفاده دسته جمعی از کارگران و نیروهای مولد و متخصص، طرح هائی همچون احداث راه آهن سراسری در ایران آغاز شد و حجم عظیمی از نیروی کار را به خود جذب نمود. خطرات و حوادث ناشی از کار که متوجه نیروی انسانی بود، ضرورت حمایت از نیروی کار را نشان می داد و نخستین گام ها در جهت بیمه کارگری و از نوع صندوق احتیاطی در عرصه اقتصادی کشور نمایان شد.
تجربه ایجاد صندوق بازنشستگی کارکنان دولت در سال 1304 زمینه ساز تجربه ای در خصوص حمایت های اجتماعی برای دولت بود.
آنچه در ادامه مطالعه می فرمائید، سیر تحول تاریخی شکل گیری نهادی است که امروزه آن را به عنوان سازمان تامین اجتماعی و یا وزارت رفاه و تامین اجتماعی می شناسیم40.
مبحث اول : دهه اول تحولات
1309 تصویب صندوق احتیاط کارگران طرق و شوارع در 27 اسفند 1309، ” نرخ حق بیمه برای کارگران عادی (عمله)، به ازای هر روز کار ده شاهی و برای افراد روز مزد و کنتراتی به میزان دو درصد مزد آنان بود ”
1310 آغاز فعالیت صندوق احتیاط کارگران طرق و شوارع که کارگران شاغل در راه سازی را در برابر حوادث ناشی از کار (درمان، غرامت مقطوع از کار افتادگی، غرامت فوت) بیمه می کرد.
1311 توسعه خدمات فوق به کارگران ساختمانی دولت
1312 توسعه خدمات فوق به کارگران شاغل در کارگاه های صنعتی و معدنی
1313
1314
1315 پوشش بیمه ای کارخانجات و موسسات صنعتی با تصویب نظامنامه کارخانجات و مؤسسات صنعتی
1316
1317
1318
1319
مبحث دوم : دهه دوم تحولات41
1320
1321
1322 با تصویب لایحه بیمه اجباری کارگران، تمامی کارخانجات و مؤسسات اقتصادی، صنعتی، معدنی، تجاری، بار بری و راه اهن دارای بیش از 20 نفر کارگر ( اعم از دولتی و غیر دولتی )، مکلف شدند کارگران خود را نزد شرکت سهامی بیمه ایران با یک شرکت بیمه داخلی بیمه کنند.
1323
1324
1325 با تشکیل وزارت کار در سال 1325 ضمن افزایش دامنه شمول بیمه اجباری کارگران از نظر پوشش و سطح تعهدات، مقرر شد در هر کارگاه برای انجام امور بیمه کارگران دو صندوق شامل صندوق بهداشت و صندوق تعاون تشکیل شود. (ایجاد بنگاه رفاه اجتماعی مصوب 2/11/1325)
1326 برای نظارت بر این صندوق ها و هماهنگ سازی آنها نیز بنگاه رفاه اجتماعی از سال 1326 آغاز به کار کرد. ( تصویب اساسنامه بنگاه رفاه اجتماعی در 9/3/1326)
1327
1328 تشکیل صندوق تعاون و بیمه کارگران در خرداد 1328 که طرح آن بوسیله وزارت کار تهیه و پیشنهاد شد که با تسری مقررات بیمه اجباری به عموم کارگران و افراد خانواده آنها، تعهدات بیمه را به حوادث و بیماریهای غیر ناشی از کار نیز گسترش داد و برای نخستین بار الگوی بیمه اجتماعی کارگران را به اجرا گذاشت. برای معالجه و پرداخت غرامات و مساعده به کارگران در موارد: حوادث و امراض ناشی از کار، حوادث و امراض غیر ناشی از کار، حوادث و امراض خانواده بلا فصل کارگر، پیری و از کار افتادگی کارگر، ازدواج، حاملگی، عائله مندی، وضع حمل، هزینه کفن و دفن و کمک به بازماندگان قانونی کارگر در موارد عسرت و استیصال. نرخ حق بیمه دو درصد دستمزد و مزایای کارگر و چهار درصد سهم کارفرما (جمعا شش درصد) تعیین شد، تاسیس شعبه در مشهد
1329 این صندوق تا سال 1332، زمان تشکیل سازمان تامین اجتماعی کارگران، به فعالیت خود ادامه داد.
مبحث سوم : دهه سوم تحولات42
1330 تاسیس شعبه در شیراز
1331 در آغاز دهه 1330، تحولات سیاسی و اقتصادی ایران از یک سو و تحولات بین المللی از سوی دیگر، شرایط را برای اجرای بیمه اجتماعی کارگران به شیوه متداول در کشورهای اروپایی فراهم کرده بود. دولت وقت با درک ضرورت بیمه اجتماعی، قانون بیمه اجتماعی کارگران را در بهمن ماه 1331 به تصویب رساند.
1332 از اردیبهشت ماه 1332 با تشکیل سازمان بیمه های اجتماعی کارگران، امور مربوط به بیمه اجتماعی کارگران ( که تا پیش از آن از طریق صندوق تعاون و بیمه کارگران و نیز شرکت سهامی بیمه ایران انجام می شد ) در این سازمان متمرکز شد.
در واقع شکل سازمان تامین اجتماعی از تاریخ تصویب و اجرای قانون مزبور است. به گونه ای که در ماده 1 قانون مزبور مقرر شده است: ” کلیه کارخانه ها و بنگاه های مشمول قانون کار موظفند کارگران خود را برای استفاده از کمک های مذکور در این لایحه قانونی در موارد زیر نزد سازمان بیمه نمایند:
حوادث و بیماری ها و از کارافتادگی ناشی از کار و غیر ناشی از کار کارگر، حوادث و بیماری های خانواده بلا فصل کارگر، ازدواج، حاملگی، وضع حمل، عائله مندی بازنشستگی، کفن و دفن، کمک به بازماندگان کارگر متوفی و بیکاری .”
همچنین در ماده 2 قانون مزبور مقرر شده است: ” سازمان می تواند پیشه وران و به طور کلی هر نوع کارگران دیگر را که مشمول ماده یک این لایحه نشوند، در صورت تقاضای اشخاص ذینفع در مقابل تمام و یا قسمتی از موارد استفاده در این لایحه قانونی بیمه کند مشروط بر اینکه تقاضا کننده پرداخت تمام حق بیمه را با شرایطی که سازمان تعیین خواهد نمود تعهد کند . ”
لذا همان گونه که در ماده 1 و 2 قانون مزبور لحاظ شده است، جهات اجتماعی و عمومی قانون مزبور بسیار بارز است؛ به گونه ای که

مطلب مشابه :  مقاله رایگان درموردآموزش و پرورش، حوزه و دانشگاه، دانش آموختگان

دیدگاهتان را بنویسید