منابع و ماخذ تحقیق تغییر رنگ، اندازه گیری

کیتوزان
405/1A
پوسیدگی
21/2a
00/2b
متیل سلولز
373/1B
18/2a
75/1d
54/1ef
پکتین
426/1A
23/2a
86/1c
59/1e
نانو کیتوزان
375/1B
پوسیدگی
24/2a
87/1c
شاهد
093/2 A
915/1C
56/1 C**
میانگین زمان ها
* میانگینهایی که در هر ردیف یا ستون دارای یک حرف مشترک کوچک هستند از لحاظ آماری با آزمون دانکن در سطح 1 درصد معنیدار نمیباشند.
** میانگینهایی که در هر ردیف یا ستون دارای یک حرف مشترک بزرگ هستند از لحاظ آماری با آزمون دانکن در سطح 1 درصد معنیدار نمیباشند.
4-2-2- میوه انار
نتایج تغییرات وزن میوه طی دوره انبارداری در تمام تیمارها نشان دهنده روند کاهشی در سطح احتمال 1% میباشد (جدول 4-2). سرعت کاهش وزن در میوههای شاهد بیشتر از میوههای تیمار شده با پوششهای خوراکی بود و پوشش دادن میوهها با پوششهای خوراکی به طور قابل توجهی از دست دادن وزن در طی انبارداری را کاهش داد. بعد از 160 روز نگهداری میوهها در سردخانه بیشترین کاهش وزن در میوههای شاهد به میزان (2/18%) ثبت شد، در حالی که میوههای پوشش داده شده با پکتین کمترین کاهش وزن (43/12%) را نشان دادند (جدول 4-2). بعد از پکتین، پوششهای خوراکی متیل سلولز (42/13%) و کیتوزان (86/13%) بیشترین تاثیر را روی کاهش وزن میوهها داشتند.
از دست دادن 5% وزن میوههای انار آستانهی مشهود شدن علائم چروکیدگی در میوه است (Paloa et al., 2007). پوست میوههای شاهد که بالاترین میزان از دست دادن آب را داشتند، رنگ طبیعی خود را از دست دادند و چروک خورده و در نهایت سفت شدند. کیفیت ظاهری میوههای شاهد به شدت افت کرده و نواحی تغییر رنگ یافته قهوهای و سیاه در ناحیهی گلوگاه دیده شد که این نتایج در راستای پژوهش دی فیلیپی32 و همکاران (2006) است. همسو با پژوهش دیآکویینو33 و همکاران (2010) تغییر رنگ اناردانه و قهوهای شدن غشای سفید رنگ اناردانهها در همه تیمارها مشاهده شد. تلفیق ویژگی آب دوستی پوششهای پلیساکاریدی با ترکیباتی مانند لیپید در پوشش خوراکی باعث بهبود خواص عایق در آنها میگردد (Hana et al., 2004; Martinez-Romero et al., 2006; Vina et al., 2007). در این پژوهش کاربرد کیتوزان به طور معنیداری سبب کند شدن سرعت کاهش وزن در نمونههای تیمار شده گردید که با نتایج حاصل از پژوهشهای انجام شده روی توت فرنگی پوشیده شده با کیتوزان و کاراگینان (Ribeiro, 2007)، آووکادو با واکس کاندلیلا34 حاوی الاژیک35 اسید (Saucedo-Pompa et al., 2009)، لیچی36 با کیتوزان (Line et al., 2011) و کلم تکمهای37 پوشیده شده با نشاسته (Vina et al., 2007) همسو بوده است. به طور مشابه نشان داده شده است که پوشش کیتوزان با پوشاندن سطح اپیدرم و بستن منافذ موجود در پوست نقش موثری در جلوگیری از کاهش وزن و چروکیدگی میوه های سیب ’جانا گلد‘ تیمار شده با کیتوزان 2/1% نسبت به شاهد داشته است ( Du et al., 1998). در این پژوهش پوشش خوراکی متیل سلولز سبب کند شدن سرعت کاهش وزن در نمونههای تیمار شده گردید و تفاوت معنیداری با نمونههای تیمار شده با کیتوزان نشان نداد.
جدول 4-2- مقایسه میانگین اثر تیمارهای پوشش خوراکی مختلف در طول مدت انبارداری بر درصد کاهش وزن میوه انار رقم رباب نیریز در دمای 1±5 سلسیوس
دوره انبارداری (روز)
تیمار
میانگین تیمارها
160
120
80
40
25/9C**
86/13d
52/12efg
58/11ghi
31/8k*
کیتوزان
17/9C
42/13ed
52/12efg
28/11hi
63/8k
متیل سلولز
66/8D
43/12 fg
75/11 ghi
88/10i
24/8k
پکتین
5/10B
48/16b
23/14d
13/12fgh
70/9j
نانو کیتوزان
65/12A
13/18 a
19/17b
2/15c
73/1ef
شاهد
86/14 A
64/1B
22/12 C
52/9D**
میانگین زمانها
* میانگینهایی که در هر ردیف یا ستون دارای یک حرف مشترک کوچک هستند از لحاظ آماری با آزمون دانکن در سطح 1 درصد معنیدار نمی باشند.
** میانگینهایی که در هر ردیف یا ستون دارای یک حرف مشترک بزرگ هستند از لحاظ آماری با آزمون دانکن در سطح 1 درصد معنیدار نمی باشند.
4-3- تغییرات مواد جامد محلول کل در مدت انبارداری
4-3-1- اناردانه
نتایج مقایسه میانگین مربوط به تغییرات مواد جامد محلول کل طی دوره انبارداری، نشان دهنده معنیدار بودن روند افزایشی مواد جامد محلول کل از نظر آماری است. پیش از آغاز دوره انبار داری اناردانهها مقدار مواد جامد محلول اناردانهها (50/15%) بود و بعد از 4 روز در تمام تیمارها این مقدار افزایش یافت. مقدار مواد جامد محلول اناردانه ها با افزایش دوره ماندگاری تغییرات بیشتری نشان داد. هرچند کمترین مقدار افزایش در تیمار های شاهد و متیل سلولز به میزان (37/15%) و (87/15%) بود، اما میوههای این دو تیمار در مرحلهی سوم اندازه گیری بازار پسندی خود را به دلیل آلودگی قارچی از دست دادند (جدول 4-3). به احتمال میزان پایین مواد جامد محلول به علت کاهش شدید تنفس در پی از بین رفتن سلولهای زنده است (D’Aquino et al., 2010). کمترین میزان مواد جامد محلول در آخرین مرحله مربوط به تیمار کیتوزان (37/17%) است. که تفاوت معنیداری با نمونههای تیمار شده با پکتین نداشت. افزایش مقدار مواد جامد محلول به احتمال زیاد در اثر تغلیظ آب میوه و ناشی از دست دادن رطوبت بوده است (Hess_ pierce and Kader, 2003). وارگاس38 و همکاران (2006) کیفیت توت فرنگیهای کاماروزا نگهداری شده در انبار سرد تحت تاثیر پوشش خوراکی کیتوزان- اولئیک اسید را بررسی کردند. TSS تغییرات معنیداری طی دوره انبارداری نداشت و نمونهها تحت تاثیر پوششها قرار نگرفتند. آزمایشها نشان داده است که مقداری نوسان در میزان مواد جامد محلول و محتوای قند، به ویژه در دمای معمولی وجود دارد و تنوع نوسان تا حد زیادی به غلظت پوشش دهندهها، دما و زمان بستگی دارد (Yamen et al., 2002).
جدول4-3- مقایسه میانگین اثر تیمارهای پوشش خوراکی مختلف در طول مدت انبارداری بر مواد جامد محلول (%) انار دانه رقم رباب نیریز در دمای 1 ±5 سلسیوس
دوره انبارداری (روز)
میانگین تیمارها
12
8
4
0
تیمار
37/16B**
37/17 a
81/16abc
81/15cd
50/15d*
کیتوزان
81/15C
پوسیدگی
87/15 bcd
06/16 bcd
50/15d
متیل سلولز
76/16AB
37/17 a
93/16abc
25/17 a
50/15d
پکتین
92/16A
81/17 a
37/17 a
00/17 ab
50/15d
نانو کیتوزان
37/15D
پوسیدگی
37/15d
25/15d
50/15d
شاهد
520/17A
47/16B
27/16B
50/15C**
میانگین زمان ها
* میانگینهایی که در هر ردیف یا ستون دارای یک حرف مشترک کوچک هستند از لحاظ آماری با آزمون دانکن در سطح 1 درصد معنیدار نمی باشند..
** میانگینهایی که در هر ردیف یا ستون دارای یک حرف مشترک بزرگ هستند از لحاظ آماری با آزمون دانکن در سطح 1 درصد معنیدار نمی باشند.
4-3-2- میوه انار
در میوه کامل انار درصد مواد جامد محلول تا 80 روز پس از شروع دوره انبارداری در تمام تیمارها به جز تیمار نانو کیتوزان افزایش و پس از آن کاهش یافت (جدول 4-4). در شروع آزمایش مقدار مواد جامد محلول (9/14%) بود. بیشترین میزان افزایش مواد جامد محلول در تیمار نانوکیتوزان با (07/18%) بود که تا پایان دوره انبارداری روند افزایشی ادامه داشت. در پایان دوره انبارداری تیمار کیتوزان کمترین میزان تغییرات درصد مواد جامد محلول را به میزان (93/15%) داشت (جدول 4-4). در بین پوششهای مورد آزمایش کیتوزان(35/16%) کمترین تغییرات را نسبت به دیگر پوششها از خود نشان داد (جدول 4-4). اناردانهها و میوههای تیمارشده با کیتوزان صرف نظر از غلظت، مقدار بیشتری از مواد جامد محلول مذکور را نسبت به شاهد دارا بودند که این نتایج در راستای تحقیق وارسته و همکاران (1388) بوده است. افزایشی که در میزان مواد جامد محلول طی 80 روز اول نگهداری در تمام تیمارها مشاهده گردید، به احتمال ناشی از تغلیظ آب میوه و تغلیظ قندها و در اثر از دست دادن رطوبت بوده است. به طور کلی تغییر در میزان مواد جامد محلول در تیمارها اندک بود، که همه ی این نتایج در یک میوه نافراز گرا مانند انار با فعالیت تنفسی کم مورد انتظار است (Eris and Turk, 2000; Hess_ Pierce and Kader 2003). بیشترین کاهش میزان مواد جامد محلول در نمونههای شاهد، در نتایج حاصل از پژوهش ناندا و همکاران (2001) نیز دیده شده است. این امر به علت کاهش شدید تنفس در پی کاهش تعداد سلولهای زنده در پوست میوههای شاهد میباشد، که به علت از دست دادن بیش از حد آب رخ داده است (D’Aquino et al., 2010).
* میانگینهایی که در هر ردیف یا ستون دارای یک حرف مشترک کوچک هستند از لحاظ آماری با آزمون دانکن در سطح 1 درصد معنیدار نمی باشند.
** میانگینهایی که در هر ردیف یا ستون دارای یک حرف مشترک بزرگ هستند از لحاظ آماری با آزمون دانکن در سطح 1 درصد معنیدار نمی باشند
جدول 4-4- مقایسه میانگین اثر تیمارهای پوشش خوراکی مختلف در طول مدت انبارداری بر مواد جامد محلول (%) رقم رباب نیریز در دمای 1 ±5 سلسیوس
دوره انبارداری (روز)
تیمار
میانگین تیمارها
160
120
80
40
0
35/16B**
93/15f
87/16cde
32/17 bcd
81/15f
90/14gh*
کیتوزان
39/16B
40/17 bc
40/17 bc
60/17 abc
68/14 h
90/14gh
متیل سلولز
79/16A
35/17bcd
35/17bcd
87/17 ab
5/16def
90/14gh
پکتین
76/16A
07/18ab
07/18ab
82/16 cde
93/15 f
90/14gh
نانو کیتوزان
38/16 B
45/16ef
45/16ef
35/18a
75/15fg
90/14gh
شاهد
23/17AB
23/17AB
59/17A
73/15C
90/14D**
میانگین زمانها
4-4- تغییرات اسیدیته قابل تیتراسیون
4-4- 1- اناردانه
تغییرات اسیدیته قابل تیتر در اناردانهها نشان دهنده معنیدار بودن روند کاهشی در طول دوره انبارداری از نظر آماری در سطح 1% است (جدول 4-5). لازم به ذکر است که پس از جداسازی اناردانهها و پیش از آغاز دوره انبارداری، مقدار اسیدیته قابل تیتر (93/1%) بود و 4 روز پس از انبارداری در مورد تمام تیمارهای پوشش خوراکی اسیدیته قابل تیتر کاهش پیدا کرد. در پایان دوره انبارداری کمترین میزان اسیدیته مربوط به نمونههای شاهد (50/1%) است، که با همه نمونههای پوشش داده شده با پوششهای خوراکی تفاوت معنیداری داشت. در پایان مدت انبارداری بیشترین میزان اسیدیته قابل تیتر در میوههای پوشش داده شده با کیتوزان (78/1%) ثبت شد. پوششهای خوراکی نانو کیتوزان (67/1%) و پکتین (66/1%) تفاوت معنیداری با هم نداشتند (جدول 4-5).
جدول 4-5- مقایسه میانگین اثر تیمارهای پوشش خوراکی مختلف در طول مدت انبارداری بر میزان اسیدیته قابل تیتر (%) اناردانه رقم رباب نیریز در دمای 1 ±5 سلسیوس
دوره انبارداری (روز)
میانگین تیمارها
12
8
4
0
تیمار
854/1 A**
78/1 c
81/1 bc
87/1 ab
93/1a*
کیتوزان
799/1B
پوسیدگی
70/1de
76/1 cd
93/1a
متیل سلولز
719/1 C
66/1 ef
61/1 fg
66/1 ef
93/1a
پکتین
836/1 AB
67/1def
83/1 bc
89/1 ab
93/1a
نانو

مطلب مشابه :  مقاله رایگان درمورددانش آموز، دانش آموزان، آموزش و پرورش

دیدگاهتان را بنویسید