منبع پایان نامه درباره تحت درمان، تغییر رنگ، زنان باردار

ه مقادیر جزئی در خون دیده می‌شود. برای تولید حداکثر غلظت‌های خونی در حیوانات نبایستی بیشتر از 10 میلی‌گرم از دارو از راه داخل عضلانی در یک محل تزریق گردد. کلرتتراسایکلین به علت تحریک بافتی و جذب نامنظم و غیر کافی جهت تزریق از راه عضلانی مناسب نمی‌باشد مواد بی‌حس کننده موضعی به بعضی از فراورده‌های تتراسایکلین اضافه شده تا درد ناحیه تزریق عضلانی را کم نماید. این فراورده‌ها به علت اثر نامطلوبی که مواد بی‌حس کننده موضعی ممکن است روی جریان هدایتی قلب داشته باشند نبایستی به طریق وریدی تجویز شوند.
مقداری از کلرتتراسایکلین با اکسی‌تتراسایکلین تجویز شده از راه داخل پستانی نیز به داخل گردش خون جذب می‌شوند. جذب این داروها توسط فرآورده‌های شیر، ژله‌های هیدروکسید آلومینیوم، بیکرنبات سدیم، نمک‌های کلسیم و منیزیم و فرآورده‌های آهن کاهش می‌یابد که به نظر می‌رسد که مکانیسم‌های این کاهش جذب، شلاته شدن با یون‌های دو یا چند ظرفیتی موجود در دستگاه گوارش و کاهش اسیدیته معده باشد.
در پنجاه و چهارمین کمیته مشترک FAO، WHO مقدار ADI در حدود 3-0 میکروگرم در هر کیلوگرم وزن بدن برای اکسی‌تتراسایکلین، تتراسایکلین و کلرتتراسایکلین تنها و یا به صورت ترکیب توصیه شده است. مقدار 200 میکروگرم در هر کیلوگرم عضله 600 میکروگرم در هر کیلوگرم کبد و 1200 میکروگرم در هر کیلوگرم در کلیه در مورد گوسفند، طیور و مقدار 400 میکروگرم در هر کیلوگرم برای تخم مرغ توصیه شده است.
مقدار باقی‌مانده تتراسایکلین‌ها در بافت‌های خوراکی و تخم‌مرغ یک موضوع قابل بحث است و برای جلوگیری از خطرات باقی‌مانده تتراسایکلین‌ها در مصرف‌کننده کمیته مشترک FAO، WHO و اتحادیه اروپا حد مجاز برای اکسی‌تتراسایکلین به مقدار 1/0 PPM در عضله 3/0 PPM در کبد 2%PPM در تخم مرغ تعیین کرده است مقدار دریافت قابل قبول روزانه (AD) برای کل تتراسایکلین‌ها به مقدار 25 میکروگرم برای هر کیلوگرم وزن بدن هر روز تعیین شده است.
خواص فارماکوکینتیک کلرامفنیکل :
به S50 ریبوزوم متصل می‌شود و مانع ساخت پروتئین در باکتری می‌شود و اثر باکتریواستاتیکی خود را اعمال می‌کند. انتشار وسیع در بافت‌ها مایعات بدن از جمله CNS دارد حدود نیمی از دارو با پروتئین باند می‌شود. متابولیزم دارو کبدی است. دفع کلیوی با نیمه عمر 5/4-5/8 ساعت دارد.
روش مصرف این دارو به صورت وریدی می‌تواند باشد اوج اثر در روش وریدی 3-1 ساعت است.
پس از تزریق این دارو در گاو زمان خاص قطع دارو 165 ساعت می‌باشد.به هیچ عنوان نباید باقی مانده این آنتی‌بیوتیک در غذای مصرفی انسان وجود داشته باشد به دلیل اثرات مضر شدید این آنتی‌بیوتیک.
خواص فارماکوکینتیک پنی‌سیلین :
روش مصرف این دارو تزریق عضلانی و وریدی است. شروع اثر گذاری آن بسیار سریع بود و اوج اثر آن 5/0-25/0 ساعت می‌باشد و مدت اثر آن می‌تواند متغیر باشد.
متداول‌ترین راهی که شیر توسط پنی‌سیلین آلوده می‌شود از طریق داخل پستانی در درمان ورم پستان گاوی است.البته تجویز پنی‌سیلین از راه‌های دیگر نیز باعث آلودگی شیر می‌تواند بشود.
تخلیه و از بین رفتن پنی‌سیلین مایع در شیر گاو نیازمند 48 ساعت زمان می‌باشد. در گوساله، باقی مانده پنی‌سیلین در محل تزریق و ادرار 45 روز پس از تزریق قابل ردیابی بود.
اهمیت شناسایی آنتی‌بیوتیک‌ها در مواد غذایی
مصرف آنتی‌بیوتیک‌ها هر کدام می‌توانند برای انسان عوارض جانبی به دنبال داشته باشند. که باعث به خطر افتادن سلامتی انسان می‌شود. در این بخش به اثرات سوء و مخربی اشاره می‌کنیم که آنتی‌بیوتیک‌های مورد بررسی در این پایان‌نامه باعث آنها می‌شوند.
عوارض جانبی تتراسایکلین‌ها
در این بخش اثرات سوء ناشی از مصرف تتراسایکلین را به طور مفصل شرح می‌دهیم. این اثرات شامل اثرات سمی، سمیت نوری، سمیت کبدی، سمیت کلیوی، اثر در بافت‌های کلسیفه شده، واکنش‌های حساسیت فوق‌العاده و سایر اثرات بیولوژیکی می‌باشد.
اثرات سمی
همه تتراسایکلین‌ها تحریک گوارشی در برخی افراد به وجود می‌آورند و این اثرات بیشتر عوارض مصرف این دارو به صورت خوراکی است. که سوزش اپی‌گاستر، نفخ، ناراحتی شکمی، تهوع و استفراغ را به دنبال دارد. در دوزهای بالا، احتمال پیدایش تحریکات بیشتر است. تهوع و استفراغ غالباً با ادامه درمان فروکش می‌کند و می‌توان با کاهش موقت دوز و یا با مصرف مقادیر کمتر در فواصل بیشتر تحت کنترل در آورد. همچنین از اوفاژیت و اولسرهای مری نیز گزارش شده است. و گاهی پانکراتیت دیده شده. مصرف تتراسایکلین از راه خوراکی باعث اسهال می‌شود. البته اسهال شدید و آبکی است ولی فاقد خون و لوکوسیت می‌باشد. این اسهال از اسهال و آنتروکولیت غشاء کاذب ناشی از کلاستریدیوم دیفسیل که تهدید کننده جان بیمار محسوب می‌شود، تشخیص داده شود.
سمیت نوری
در افراد تحت درمان در صورت قرار گرفتن در معرض نور خورشید واکنش پوستی ملایم تا شدید به وجود می‌آورد. این پدیده را واکنش فوتوتوکسیستی نامند که در 1 تا 2 درصد بیماران تحت درمان با دمکلوسیکلین یافت می‌شود. اونیکولیز و پیگمانتاسیون ناخن‌ها ممکن است همزمان بروز نماید.
سمیت کبدی
اولین بار در سال 1951 توسط Lepper در بیمارانی که دوزهای بالا تتراسایکلین را از راه سیاه رگ یا از طریق خوراکی دریافت کرده بودند، کشف شد. بررسی میکروسکوپی بافت‌های کبدی تغییرات سیتوپلاسمی نظیر ظاهر شدن و اکئول‌ها و افزایش چربی را نمایان می‌سازد. اکسی‌تتراسایکلین و تتراسایکلین کمتر از سایر مشتقات هپاتوتوکسیک‌اند. بیشتر این واکنش‌ها در اثر مصرف روزانه 2 گرم یا بیشتر از این آنتی‌بیوتیک از راه تزریق روی می‌دهد. زنان باردار نسبت به سمیت کبدی و آسیب کبدی ناشی از تتراسایکلین‌ها بیشتر حساس می‌باشند.
ابتدا عوارض ناشی از این دارو به صورت یرقان خود را نشان می‌دهد و به دنبال آن ازوتمی اسید وز شوک غیر قابل برگشت بروز می‌کند. در دوران بارداری چربی کبد افزایش می‌یابد اما بعد از استفاده از تتراسایکلین این مقدار به مراتب فزونی می‌یابد.
سمیت کلیوی
تتراسایکلین در بیماران کبدی باعث تشدید اورمی می‌شود و این کار را با متوقف کردن سنتز پروتئین و افزایش اثر کاتابولیک انجام می‌دهد. ارتباط احتمال بین این دارو و پیدایش اختلال کلیوی گزارش شده است. دیابت نفروجنیک بی مزه در برخی بیماران تحت درمان با دمکلوسیکلین مشاهده شده است.
مشخصات بالینی تهوع، استفراغ، پولی اوری، پولی دیپسیا، پروتئنوری اسیدوز، گلیکوزوری و آمینواسیدوری یعنی شکلی از سندرم Fanconi در بیمارانی که تتراسایکلین تاریخ گذشته و تجزیه نشده دریافت نموده، مشاهده می‌شود که در اثر سمیت در توبول‌های کلیوی پروگسیمال به وجود می‌آید.
اثر در بافت‌های کلسیفه شده
درمان کودکان با تتراسایکلین در دراز مدت یا کوتاه مدت باعث پیدایش لکه‌های قهوه‌ای در دندان می‌شود. اثرات سوء و خطرات ناشی از این آنتی‌بیوتیک‌ها به هنگامی که تتراسایکلین در نوزادان و اطفال قبل از جوانه زدن دندان‌ها تجویز گردد بیشتر است. پیگمانتاسیون دائمی دندان‌ها زمانی به وجود می‌آید که این آنتی‌بیوتیک‌ها در فاصله 2 ماهگی تا 5 سالگی تجویز گردد.
به وجود آمدن پیگمان زرد فلورسانس رو مینای دندان‌ها که حداکثر طیف جذبی آن با پرتو فرابنفش در طول موج 270 نانو متر است، اولین ویژگی این اثرات است. رسوب این آنتی‌بیوتیک‌ها در دندان و استخوان‌ها به علت خاصیت کیلیپ کننده و تشکیل کمپلکس تتراسیکلین کلسیم اورتوفسفات می‌باشد. یکی از نشانه‌های اکسیداسیون آنتی‌بیوتیک تغییر رنگ فلورسانس زرد به صورت رنگ قهوه‌ای غیر فلورسانس است. تشکیل این فرآورده با نور تشدید می‌شود و این تغییر رنگ دائمی است. تجویز این دارو در زنان باردار موجب تغییر رنگ در دندان‌های کودکان آنها می‌گردد. این نوع پر خطر برای دندان‌ها از اواسط بارداری چهار تا شش ماهگی بعد از زایمان برای دندان‌های شیری است. از چند ماهگی تا 5 سالگی ممکن است به درمان با تتراسایکلین حساس باشند.
تتراسایکلین‌ها می‌توانند در استخوان‌بندی کودکان رسوب کنند. چهل درصد پرسیون رشد استخوانی که با اندازه‌گیری ساق کوچک تعیین می‌شود در کودکان پیش رس تحت درمان با این آنتی‌بیوتیک نشان داده شده است.
در اثر تزریق‌های مکرر درون سیاه رگی این دارو باعث ترومبوفلیت می‌شود. در درمان دراز مدت با تتراسایکلین‌ها موجب تغییراتی در خون می‌شویم. مانند لوکوسیتوز لمفو سیستم‌های غیر طبیعی گرانولاسیون توکسیک گرانولوسیت‌ها و پورپوره‌ای تروموسیتوبنیک. تتراسایکلین‌ها در درمان‌های عادی در اطفال ممکن است موجب افزایش درد درون جمجمه‌ای شده و موجب برآمده شدن ملاج گردد که قطع آنتی‌بیوتیک به حالت عادی می‌گردد.
واکنش‌های حساسیت فوق‌العاده
واکنش‌های پوستی نادر که در اثر مصرف این دارو به وجود می‌آید می‌تواند راش‌های تمشک مانند کهیر درماتیت پوسته پوسته شونده گسترده باشد. از واکنش‌های آلرژیک شدیدتر می‌توان به آنژیوادم و آنافیلاسکی نام برد. دیگر اثرات حساسیت فوق‌العاده می‌تواند سوزش چشم‌ها و التهاب و ترک خوردن لب‌ها، التهاب اتروفیک یا هیپوتروفیک می‌باشند که ممکن است هفته‌ها با ماه‌ها بعد از قطع دارو دوام پیدا کند. تب درجات مختلف، ائوزینوفیلی دیده می‌شود و آسم هم می‌تواند بروز کند. باید به خاطر داشت که حساسیت تقاطعی بین انواع تتراسایکلین شایعه است.
سایر اثرات بیولوژیک
مانند همه موارد ضد میکروبی، اگر تتراسایکلین از راه خوراکی یا تزریق مصرف شوند ممکن است موجب پیدایش عفونت ثانویه توسط باکتری‌ها و مخمرهای مقاوم گردد. عفونت‌های گلوئی، خوراکی و حتی سیستمک از میان عفونت‌های ثانویه مهم‌ترین آنها عفونت روده‌ای است. که از مصرف خوراکی یا تزریقی حاصل می‌شود. برای کاهش دادن رویداد اثرات سمی روش‌های احتیاطی بایستی در مصرف تتراسایکلین‌ها رعایت کرد. این آنتی‌بیوتیک‌ها را در بیماران باردار نباید مصرف کرد. در درمان‌های عفونت‌های عادی در کودکان کمتر از 8 سال نباید تجویز کرد. از مصرف تاریخ گذشته آن باید جدا خودداری کرد.
عوارض جانبی کلرامفنیکل
در این بخش اثرات سوء ناشی از مصرف کلرامفنیکل را به طور مفصل شرح می‌دهیم. این اثرات شامل واکنش‌های حساسیت فوق‌العاده، سمیت خونی و اثرات سمی و تحریکی می‌باشد.
واکنش‌های حساسیت فوق‌العاده
راش‌ها پوستی ماکولاریا ویزکولار در نتیجه حساسیت فوق‌العاده نسبت به کلرامفنیکل پیدا می‌شود. گرچه نسبتاً نادر است. گاهی این علائم با تب همراه بوده. آنژیوادم از عوارض نادر مصرف این دارو می‌باشد. درمان بیماری‌هایی مانند سفلیس، بروسلوز و تب تیفوئید با کلرامفنیکل باعث بروز واکنش‌های Jarish Herxheimer می‌شود که بلافاصله بعد از درمان خود را نشان می‌دهد.
سمیت خونی
مهم‌ترین اثر سو ناشی از کلرامفنیکل در مغز استخوان دیده می‌شود. کلرامفنیکل عامل شایع پن‌سیتوپنی است. باعث تغییراتی در خون محیطی بدن می‌شود مانند ترمبوسیتوپنی، آپلازی مغز استخوان و پن‌سیتوپنی مرگ‌آور. این رویداد بستگی به دوز مصرفی ندارد. در افراد تحت درمان طولانی غالباً دیده می‌شود. با بررسی 576 مورد دیسکرازی خونی ناشی از کلرامفنیکل معلوم گشته که کم خونی آپلاستیک شایع‌ترین عارضه بوده و 70% موارد را شامل می‌شود.
HOH با یک بررسی نشان داد که کم خونی آپلاستیک در اثر تزریق کلرامفنیکل به وجود نمی‌آید بلکه از طریق جذب فرآورده‌های ناشی از تجزیه کلرامفنیکل از طریق لوله گوارش به وجود می‌آید. مشخصات ساختاری کلرامفنیکل موثر در ایجاد کم خونی آپلاستیک تصور می‌رود گروه نیترو باشد که احتمالاً به وسیله میکروفلور روده به یک ماده سمی حد واسط متابولیزه می‌شود.
دومین اثر خونی کلرامفنیکل، ساپرشن

مطلب مشابه :  پایان نامه با واژگان کلیدیرضایت شغلی، رضایت شغل، سلامت عمومی

دیدگاهتان را بنویسید