منبع پایان نامه درباره درجه حرارت، استاندارد

: هگزان، اتر
سورفاکتانت‌ها
پیرکل (Pirkle)
انانتیومر فنیل گلایسین پیوند یافته با نگهدارنده سیلیکا
جداسازی‌های یونی کایرالی کارآیی بیشتری دارند اما خیلی محکم نیست
هگزان، اصلاح کننده‌ها
حشره‌کش‌ها و علف‌کش‌ها
ستون‌های فاز برگشتی
این ستون‌ها تنوع‌پذیرند و خصوصیات فاز ساکن این ستون‌ها با نیازهای بسیاری از نمونه‌هایی که مورد آزمایش قرار می‌گیرند مطابقت دارد.
مواد فاز ساکن را می‌توان با کیفیت بالا تولید کرد، به طوری که در شرایط نرمال آزمایش، پایداری قابل قبولی را داشته باشد.
ترتیب شستشوی موادی که در حال جداسازی هستند را به راحتی می‌توان بر اساس میزان اب گریزی آنها پیش‌بینی کرد.
فازهای متحرک مخلوط ساده‌ای از حلال‌های آبی هستند، آب که عموماً جزء اصلی آن را تشکیل می‌دهد ارزان، بی‌خطر و فراوان است.
انواع ستون
انواع مختلفی از ستون‌های فاز برگشتی وجود دارند که بر اساس گروه‌های عاملی متصل به «نگهدارنده سیلیکا» دسته‌بندی و مشخص می‌شوند. جدول 3-3 برخی از انواع رایج ستون‌های فاز برگشتی را نشان می‌دهد. برای درک کاملتر دلایل پیشرفت، پرکننده‌های فاز برگشتی می‌توان به مرجع شماره 7 مراجعه کرد.
جدول ‏33: ستون‌های فاز برگشتی رایج و میزان قطبیت نسبی آنها
ستون
تری‌متیل
هگزیل
اکتیل
اکتادسیل
دکوسیل
میزان قطبیت
C(3)
C(6)
C(8)
C(18)
C(22)
ستون‌های اکتادسیل سیلان متداول‌ترین ستون‌های مورد استفاده هستند و معمولاً بهترین انتخاب برای آنالیز ترکیبات غیرقطبی ناشناخته هستند. این نوع ستون یک فاز بسیار غیرقطبی است و در چنین ستونی مواد قطبی سریعتر از مواد غیرقطبی شسته می‌شوند. اگر مواد مورد آزمایش قطبی باشند یک ستون C8 قابل استفاده‌تر از ستون C18 است.
در انتخاب ستون باید از فاکتورهایی تبعیت کرد که عبارتند از:
بازنگری اطلاعات به دست آمده از آزمایش‌های قبلی روی همان ماده.
استفاده از دانش ساختار شیمیایی موادی که باید جدا شوند.
مراجعه به متون مختلف برای کسب اطلاعات بیشتر، برای مثال در کاتالوگ سازنده دستگاه اطلاعات بسیاری وجود دارد که می‌توان از آن استفاده کرد.
با انجام یک آزمایش نمونه می‌توان مشخص کرد که ستون انتخاب شده عملکرد رضایت‌بخشی دارد یا نه.
مشخصات ستون
وقتی که نوع فاز انتخاب گردید، مشخصات مهم دیگری هم برای ستون وجود دارد که می‌تواند در نتیجه آزمایش تأثیر داشته باشد. حتی اگر نباید در مورد انتخاب ستون تصمیم‌گیری کنید، دانستن بعضی از خصوصیات اصلی ستون که در کنترل جداسازی نقش دارند ضروری می‌باشد. برخی از معیارهای متداول برای پارامترهای ستون در جدول 3-4 آمده است.
جدول ‏34: طول و قطر داخلی ستون
نوع ستون
قطر داخلی (mm)
حجم تزریق
سرعت جریان
ستون‌های متداول
6/4
20-5
2000-500
قطر باریک
2
5-1
200
قطر میکرو
1
2-5/0
50
موثینه
5/0
1/0
5
جریان نانو
05/0
nL
1/0
طول ستون‌ها معمولاً cm15 و قطر داخلی آنها mm6/4 است. اما ستون‌هایی با قطر داخلی و طول دیگر هم وجود دارند. ابعاد ستون عبور جریان و مقدار نمونه تزریق شده را تعیین می‌کند و تأثیر زیادی بر زمان انجام یک آزمایش دارد.
معمولاً برای انجام سریع‌تر آزمایش (زمان کوتاهتر) از ستون‌های با طول کمتر (cm5-3) و قطر داخلی کوچکتر (mm2-1) استفاده شود.
استفاده از ستون‌های موثینه (با قطر داخلی در محدوده 300-180) هرچه بیشتر روبه افزایش است زیرا از یک طرف آزمایش سریعتر انجام می‌شود و از طرف دیگر به دلیل مصرف حلال کمتر، ارزان‌تر است.
‌آشکارساز فرابنفش (UV)
آشکارسازی‌های فرابنفش به دلیل قابلیت استفاده زیاد، برای آنالیز بسیاری از ترکیبات آلی مورد استفاده قرار می‌گیرند. همچنین به دلیل سادگی در اجرای آزمایش، متداول‌تر از دیگر آشکارسازها هستند. تصویر مقطعی از سل جریان فرابنفش آمده است.
وقتی اجزاء نمونه جاذب فرابنفش از ستون وارد مسیر نوری سل جریان می‌شود، تابش فرابنفش جذب شده و یک علامت کاهش یافته در آشکارساز ایجاد می‌شود. به این دلیل که هر جزئی که از میان سل جریان عبور کند، به صورت یک نواری از جزء حل شده است، آشکارساز، پیک به شکل گوسین نرمال را ثبت می‌کند. توانایی ترکیب برای جذب تابش فرابنفش (یا مرئی) به کروموفرهای آن در ساختار مولکولی بستگی دارد.
آشکارساز ضریب شکست (RI)
اندازه علائم آشکارساز تابعی از ضریب شکست مایع (فاز متحرک) در سل جریان می‌یابد. وقتی اجزاء نمونه وارد سل جریان می‌شوند ضریب شکست مایع تغییر می‌کند و مطابق آن پاسخ آشکارساز نیز تغییر می‌کند.
در یک آشکارساز ضریب شکست (RI) دیفرانسیلی یک سل جریان مرجع نزدیک به سل جریان نمونه قرار می‌گیرند. در اینجا نتیجه (خروجی) آشکارساز معادل است با اختلاف علائم ناشی از پرتو نمونه و پرتو مرجع. استفاده از این نوع طراحی، توانایی اشکارسازی را بیشتر و حساسیت نسبت به تغیرات شدت منبع نور و درجه حرارت آشکارساز را کمتر می‌کند.
بررسی باقیمانده آنتی‌بیوتیک‌ها با روش کروماتوگرافی مایع با کارایی بالا
مراحل آنالیز ترکیبات مورد نظر شامل 2 مرحله استخراج و سنجش بود، در مرحله اول با استفاده از روش فاز مایع – مایع ترکیبات آنتی‌بیوتیک از نمونه جدا شدند و نمونه قابل تزریق به سیستم HPLC فراهم شد در مرحله دوم نمونه‌های استخراج شده توسط سیستم HPLC آنالیز شدند. لازم به ذکر است که قبل از انجام آنالیز نمونه‌های واقعی، ابتدا راه‌اندازی روش سنجش HPLC و معتبرسازی آن انجام گردید. بدین منظور غلظتهای مختلف از تتراسایکلین وکلرامفنیکل وپنیسیلین(ng/ml 1000-0) هریک با 3 بار تکرار در روزهای مختلف به5ccو5gr نمونه اضافه شد (Spike) و همانند مراحل شرح داده شده در روش استخراج و کروماتوگرافی، روی نمونه‌ حاوی مقادیر معلوم ترکیبات آنتی‌بیوتیک مراحل مذکور انجام گردید. مشخصات آنالیز شامل میزان حساسیت، تکرارپذیری، میزان بازیافت، خطی بودن پاسخ‌ها و عدم وجود پیک مزاحم به دست آمد.
تهیه محلول مادر
برای تهیه محلول مادر از تتراسایکلین وکلرامفنیکل وپنسیلین 10mg از این 4دارو برداشته و هرکدام جداگانه با آب مقطر دیونیزه به حجم 10cc رسانده شد. و محلول مادر با غلظت ng/ml1 برای هرکدام به دست آمد و در داخل یخچال و یا در فریزر در دمای c20- نگهداشته شدند.
همچنین تتراسایکلین‌ها آنتی‌بیوتیک‌هایی ناپایداری هستند که اغلب تغییر رنگ می‌دهند (از زرد به قهوه‌ای) بنابراین باید لوله‌های حاوی محلول مادر را در داخل فویل آلومینیومی نگهداری شود.
تهیه محلول‌های کاری روزانه آنتی‌بیوتیک های مورد نظر
محلول‌های استاندارد کاری با رقیق ساختن محلول مادر با آب دیونیزه ساخته می‌شوند. محلول‌های کاری نیز باید از مواجهه با نور محافظت شوند.
1cc از محلول اکسی تتراسایکلین و 1cc از محلول مادر تتراسایکلین جداگانه برداشته و با آب مقطر و با بالن ژوژه‌های جداگانه هر دو محلول را به حجم 10cc می‌رسانیم تا غلظت 100 به دست بیابد و به همین ترتیب رقت‌های بعدی تهیه گردید.برای آنتی بیوتیکهای پنی‌سیلین و کلرامفنیکل نیز به همین روش عمل می کنیم.
روش استخراج
برای استخراج به ترتیب زیر عمل گردید:
10gr از نمونه را برداشته و 30ml آب به آن می‌افزاییم با دور 2000 به مدت 10 دقیقه سانتریفیوژ کرده، سپس 20ml از مایع رویی را برداشته، 50ml اتیل‌استات به آن می‌افزاییم. مخلوط کرده و اتیل‌استات را جدا می‌کنیم و می‌گذاریم خشک شود و به آن 2ml متانول می افزاییم و 23gr نمک 6% و 20ml هگزان می‌افزاییم سپس هگزان را خارج کرده و دور می‌ریزیم. سپس 30ml دیگر اتیل‌استات می‌افزاییم پس از مخلوط کردن اتیل استات را خارج کرده خشک می‌کنیم، سپس9ml آب و 1ml متانول می‌افزاییم و آن را تزریق دستگاه می‌کنیم.
روش تهیه فاز متحرک
فاز متحرک: 10ml استات آمونیوم 1% اسید استیک و 95ml متانول و 5ml آب مخلوط میکنیم و صاف میکنیم.
.
جداسازی باکتری‌های سالمونلا، اشرشیاکلی و استافیلوکوک اورئوس
آماده‌سازی نمونه گوشت قرمز و سفید
ابتدا تیغ جراحی را با فرو بردن در الکل و شعله دادن سترون شد. زمانی که مقداری تیغ خنک شد یک لایۀ سطحی به ضخامت 3mm از آن برداشته سپس دوباره تیغ را سوزانده و از عمق گوشت نمونه برداشته شد. بعد از توزین نمونه به اندازه 25gr آن را به Zipekipe یا کیسه استومیکر ریخته و به اندازه 9 برابر وزنش به آن محلول رقیق کننده اضافه میگردد.
شمارش استافیلوکوک‌های کواگولاز مثبت در نمونه گوشت سفید وقرمز
تلقیح: با استفاده از پیپت سترون، 0.1ml از سوسپانسیون اولیه را به پلیت حاوی محیط کشت Bird Parker Agar منتقل شد. این عمل تا ر قت 2-10 تکرار شده، در هر مورد به صورت دوتایی کار شد. با دقت و تا حد امکان به سرعت، نمونه را به کمک میله شیشه‌ای در سطح محیط کشت پخش از تماس نمونه با جدار پلیت خودداری شد. پلیت‌ها به مدت زمان 15 دقیقه در دمای آزمایشگاه قرار گرفت تا مایع کشت داده شده جذب محیط کشت شود.
گرمخانه گذاری: پلیت‌ها به صورت وارونه به مدت زمان 48 ساعت در دمای 37 درجه سلسیوس گرمخانه گذاری شد. بعد از 48 ساعت گرمخانه گذاری کلنی‌های مشخص به صورت کلنی‌های سیاه یا خاکستری براق و محدب به قطر 1mm تا 2.5mm که با هالهای شفاف درآمد.
تأیید آزمون کوارگولاز: با استفاده از یک حلقه کشت سترون از هر کلنی برداشته شد و به یک لوله آزمایش حاوی محیط کشت عصاره مغز و قلب منتقل گردید، سپس در دمای 37 درجه سلسیوس به مدت زمان 24 ساعت گرمخانه گذاری شد. سپس در شرایط سترون، 0.1ml از سوسپانسیون فوق در لوله سترون به اندازه 10x75ml ریخته و 0.3ml پلاسمای خرگوش اضافه گردید و در دمای 37 درجه سلسیوس به مدت زمان 4 تا 6 ساعت گرمخانه گذاری شد. سپس تشکیل لخته پلاسما بررسی میشد. اگر نتیجه منفی بود تا مدت 18 تا 24 ساعت در دمای اتاق یا مدت زمانی که توسط تولید کننده پلاسما سفارش شده است نگهداری میگردید. آزمایش کواگولاز در صورتی مثبت است که لخته تشکیل شده باشد. بعنوان شاهد برای هر بسته، 0.1ml از محیط کشت عصاره سترون مغز و قلب به مقدار توصیه شده پلاسمای خرگوش افزوده و بدون افزودن سوسپانسیون، گرمخانه گذاری میشد و در صورتی آزمایش معتبر میشد که نشانه‌ای از لخته در پلاسمای شاهد دیده نمیشد.
بیان نتایج: تعداد کلنی‌های مشاهده شده در آخرین رقت رشد کرده ضربدر عکس رقت در هر گرم
محیط مغز و قلب:
روش تهیه: محیط کشت آماده را که به صورت تجاری وجود داشت تهیه و طبق دستورالعمل کارخانه سازنده توسط آب مقطر ساخته شد. pH باید طوری تنظیم میشد که پس از سترون کردن در دمای 25 درجه سانتی‌گراد، 4/7 باشد. محیط کشت در حجم‌های 5ml تا 10ml به لوله مناسب منتقل شده و به مدت زمان 15 دقیقه در دمای 121 درجه سانتی‌گراد، در اتوکلاو سترون گردید.
محیط برد پارکرآگار:
روش تهیه: محیط کامل که به صورت صنعتی آماده است توسط آب مقطر طبق دستورالعمل کارخانه ساخته شد. محیط آماده در ارلن‌های با گنجایش مناسب توزیع و سپس در اتوکلاو در دمای 121 درجه سیلسیوس سترون گردید. pH آن طوری تنظیم شد که در دمای 25 درجه سانتیگراد pH آن برابر باشد. بعد از سترون کردن و خنک کردن محیط تا 45 درجه سلسیوس یک معرف به نام اگیولک به آن اضافه شد. به ازای هر 500cc، 25cc از آن مصرف به محیط سترون شده اضافه شد. این کار بایستی در یک محیط سترون انجام میگرفت. سپس محیط کامل در پلیت تقسیم میشد.
پلاسمای خرگوش: به صورت تجاری وجود دارد.
آماده کردن پلیت‌ها: مقدار مناسبی از محیط کشت کامل به درون پلیت‌های سترون ریخته به گونه‌ای که ضخامت محیط کشت حدود 4ml باشد و به حال گذاشته شد تا محیط ببندد. پلیت‌ها را می‌توان به مدت زمان 24 ساعت در دمای 3

مطلب مشابه :  منابع مقاله دربارهفرهنگ و تمدن، منابع سازمان، حقوق و دستمزد

دیدگاهتان را بنویسید