پایان نامه ارشد با موضوع توسعه ورزش، ورزشکاران، کارشناسان

ورزشی هستند که تایید شده اند و این یکی از شاخه های مدیریت ورزشی است که سزاوار توجه و ملاحظه بیشتری است. ارزش اساسی برنامه های در حال توسعه و در حال مدیریت، سیاستها و سیستم های موجود برای پیشرفت ورزشکاران از طریق روندهایی مثل شهرت بالای موقعیت های توسعه ورزشی برای مثال دفاتر توسعه ورزش نشان داده شد. این روندها نشان دهنده برتری و اولویت در حال تغییر در زمینه ورزش و نیاز به آموزش های سه گانه ای هستند که در دوره های خاصی ارائه می شوند. موقعیتهای بخصوصی مثل موقعیتهای موجود در دفاتر پیشرفت ورزشی برگرفته از لازمه آموزش به متخصصان و کارشناسان ورزشی است و این امر نیاز به توسعه در ورزش را در مفاهیم خاص نشان می دهد(شیبوری و کلت56،2011). همانطور که چالیپ57 (2006) بیان کرد مدیریت در ورزش مثل نظم و قوانین والدین نیست بلکه نظم و قانونی است که بر اثر فاکتورهایی مثل بازاریابی در ورزش، جامعه شناسی ورزشی و پیشرفت ورزشی ایجاد شده است. بنابراین مطالعه مفاهیم خاص توسعه ورزشی دارای ارزش آموزشی می باشد(سوتیریادو58،2012). دراین راستا سازمانهای ورزشی ابزاری برای دستیابی به اهداف توسعه ورزشی و فعالیت های مشابه می باشند و در فرآیند برنامه ریزی فعالیت دارند. بنابر گفته ها دفاتر توسعه ورزشی(SDO)59، طراحان سیاستها و روشها و مدیران ورزشی از اصول و فرآیندهای مدیریت استراتژیک استفاده کردند تا برنامه هایشان را اجرا کنند. بنابراین بخاطر اینکه فرآیند استراتژی بسیار پیچیده است و تکنیک مرحله بندی شده برای شکل گیری استراتژی باید از نظر مفهومی مورد بررسی قرار گیرد از اینرو مفاهیم خاص توسعه ورزشی در سازمان ورزشی نیاز به توجه خاصی دارد(سوتیریادو،2010).سازمانهای ورزشی در بسیاری از کشورها با چالش ها و معضلات بیشتری در ارائه برنامه های خاص توسعه ورزش به سازمانهای مادرشان روبرو شده اند تا بتوانند موارد مربوط به تعیین بودجه مالی یا سایر حمایت های دولتی را مشخص کنند. این شرایط نیاز به بررسی های خاص ورزشی و شکل گیری برنامه های توسعه ورزش را بیشتر می کند. اخیرا در شناخت این دسته از نیازهای خاص مفاهیم مدیران ورزشی و SDO شروع به استفاده از فرآیندهای برنامه ریزی خاص ورزش کردند(سوتیریادو،2012).
این تلاشها و تلاشهای قبلی باعث ایجاد چارچوب های غیر تجربی به شکل زیر شده است:
* هرم توسعه ورزشی: یک مدل ثابت با مشارکت انبوه در زیر و مشارکت افراد ماهر در راس هرم.
* مدل متوالی و زنجیروار توسعه ورزش: که از طریق هرم همراه با 4 سطح نشان داده شد: پایه ریزی و فونداسیون در بخش زیر نشان دهنده سطح اصلی عملکرد و مهارت می باشد، مشارکت برای سرگرمی، لذت، سلامت و تناسب اندام، عملکرد در باشگاه ها در سطوح منطقه ای و کشوری و نیز عالی بودن در ورزش، براساس معیارهای بین المللی و داخلی
* مدل بلند مدت توسعه ورزشکاران: یک مدل وابسته به علوم ورزشی و مربی گری است که بسته به نوع ورزش شامل 6 سطح آموزشی می باشد: بخش اساسی (FUN) از یادگیری تا آموزش، از آموزش دادن تا آموزش گرفتن، از آموزش تا رقابت، از آموزش تا برنده شدن، بازنشستگی و حفظ کردن موقعیت(سوتیریادو،2012).
این چارچوب ها با اینکه مشهور هستند، بخاطر عدم اعتبار ساختاری شان بطور گسترده ای مورد انتقاد قرار گرفته اند زیرا بطور غیر تجربی بدست آمدند(شیبوری و کلت،2011). بنابراین بخاطر اینکه آنها از چارچوب های وابسته به علوم ورزشی هستند برای مربیان و کارشناسان ورزشی بسیار سودمندتر از سیاستمداران و SDO هایی هستند که وظیفه شان طرح ریزی برنامه هایی برای توسعه ورزشی می باشد. اساسا برنامه ریزی توسعه ورزش نیاز به چارچوب های وابسته به سازمان می باشد(سوتیریادو،2012). دراین راستا سوتریادو و همکارانش60(2008) 4 سال را برای بررسی بر روی 35 ورزش سپری کردند تا میزان جذابیت61، حفظ62 و حرکت آن را و نیز تقویت مدل های شرکت کنندگان ورزشی را توسعه دهند(شکل 2-6). یکی از نقاط قوت این تحقیق موردی این است که از این مدل خاص توسعه ورزش و مدلی که تجربی است برای مطالعه بر روی برنامه ریزی توسعه ورزشی استفاده می کند. در این تحقیق موردی اهداف مدنظر از طریق ترکیب کردن مفاهیم اصلی مدیریت استراتژیک برنامه ریزی با مدل ARTN، بدست می آیند. این ترکیب قانونمند و مفهومی در شکل(5.2) در فرآیند برنامه ریزی توسعه ورزشی(SDP)63 نشان داده شد.
جذابیت64 فرآیندی است که استراتژیهای توسعه ورزش از طریق آن شرکت کنندگان جدید را به سمت سازمانهای ورزشی سوق می دهند. فرآیند ایجاد جذابیت دارای 2 هدف می باشد: برای افزایش آگاهی، مشارکت و عضویت کل شرکت کنندگان و تقویت کردن شمار زیادی از شرکت کنندگان جوان.
حفظ و حرکت65 فرآیندی است که سیاستها، استراتیها و برنامه ها از طریق آن اجرا می شوند تا (الف) تجربیات یکسانی برای شرکت کنندگان موجود ارائه دهند. (ب) فرصتهایی را برای آن دسته از شرکت کنندگانی که تمایل و توانایی زیادی برای رسیدن به سطوح بالاتری در مشارکت را دارند و می خواهند به استاندارهای بالاتری برسند ارائه می دهند.
مرحله تقویت کردن66. فرآیندی است که از طریق آن برنامه ها و ورزش های خاص مورد بررسی قرار می گیرند تا این افراد را قادر سازند به درجه عالی در سطح داخلی و بین المللی برسند. هدف اصلی آن کمک به حرفه ای ترین شرکت کنندگانی است که در حوادث بین المللی موفق شدند و هدف دیگرش حفظ و پایداری فرهنگ موفقیت می باشد.
موفقیت ARTN به 3 چیز بستگی دارد:(الف) سرمایه های بدست آمده از انواع سرمایه گذاران پیشرفت ورزشی(ب) بازده های بدست آمده مثل استراتژی ها، سیاست ها، رقابت ها، تسهیلات و برنامه های توسعه که به منظور نیاز هر یک از فرآیندهای ARTN بررسی شده اند. (ج) بازده هایی مثل مسیرهای توسعه ورزشی که شرکت کنندگان از یک سطح مشارکت تا سطح مشارکت دیگری از آن استفاده می کنند. بنابراین SDOS باید دقیقا هز یک از این فرآیندها و ویژگی های سرمایه داده شده، بازده و نتایج نهایی را مورد بازبینی قرار دهد تا آنها را با برنامه ریزی های صورت گرفته از سوی تک تک سازمانهای ورزشی وفق دهد(سوتریادو همکارانش،2008).
شکل5.2. فرایند برنامه ریزی توسعه ورزش
شکل 6.2. فرایند توسعه ورزش خاص
1.5.3.2. مدل اندیشه های هرمی67
یک بنیان گسترده از مشارکت مهارت های اساسی با سطوح بسیار بالاتری از عملکرد که توسط کمتری از افراد بکار برده شد. کیرک و جورلی(2002)68 معتقدند که مدل هرمی توسعه ورزش به خوبی جای گرفته و برای بسیاری از افراد کاملا شناخته شده است. در گزارشات فیشر و بورمز69(1990) سیستم هرمی شکل توسعه به نفع اکثر کشورها می باشد. هولیهان70(2000) گزارش کرد که نسخه های این هرم، تعیین کننده ویژگی بسیاری از وضعیت های روشهای توسعه ورزش در انگلیس هستند.کیرک و همکارانش گفته اند که تاثیرات می تواند در بسیاری از مدل های توسعه ورزشهای بین المللی دیده شود و این فرضیات که تایید کننده مدل هرمی هستند بطور مداوم تاثیرات قدرتمندی بر روی اندیشیدن راجع به مشارکت و توسعه ورزش ها اعم از ورزش های پایه و همگانی و قهرمانی و توسعه ورزش در سیاستهای ورزش می گذارند.
7.2. مدل هرمی توسعه ورزش
ازینرو بیلی(2005)، 3 شکل اساسی را در اندیشه های هرمی بیان نمود:
مساله پیش بینی71
مدل های هرمی، پیشرفت موفقیت آمیزی را از یک سطح تا سطح بعدی تصور می کنند که یکی از نشانه های توانایی نهایی و پدیدار شده می باشد در حالیکه در اکثر موارد این مطلب درست نیست. ابوت و همکاران72(2002)، دامنه گسترده ای از مدارک را ارائه داد که بطور موثر میزان اطمینان در توجه به ورزش های حرفه ای را بویژه در طول دوران کودکی را کاهش می دهد.
مساله مشارکت73:
در مدل های هرمی بنظر می رسد که انتخاب سطوح پیشرفته بالاتر در سیستم به میزان شایستگی آن بستگی دارد، در حالیکه بطور عملی، مشارکت از طریق میزبانی عوامل محیطی و فیزیولوژیکی تنظیم می شود مثل توانایی برای توسعه در ورزش در وهله اول. این مساله برای تمامی مفاهیم پیشرفت در توسعه صدق می کند مثلا در 74PRE، 75ERE و 76PPW. برای مثال به نقش خانواده در عملکرد ورزشهای سطح بالا توجه کنید. جدا از اینکه خانواده به عنوان یک متغیر کلیدی در توسعه می باشد. ما باید فاکتورهای دیگری مثل قابلیت دستیابی، کیفیت مربی گری و تسهیلات، دستیابی بودجه و انتخاب ورزش را نیز مد نظر قرار دهیم. از آنجائیکه بازیکنان جوان می توانند تا حد زیادی مسئول ویژگی و کیفیت خانواده هایشان، مدارس، شهرها و … باشند. اما عادلانه بنظر می رسد که بگوییم موفقیت ورزشی آنها از طریق شانس های اتفاقی تنظیم می شود، البته بدون در نظر گرفتن توانایی هایشان در ورزش.(بیلی، 2007)
مساله توانایی و قدرت77:
در این مدل ها از آن برای امتیازاتی استفاده می کنند بطوریکه عملکرد اخیر در حیطه ورزشی، توانایی بازیکنان را نشان می دهد، در حالیکه دلایل زیادی وجود دارد که نشان می دهد این مساله درست است. بعضی ها ماهیت نامعلوم مراحل ارزیابی های افراد با استعداد در بطور برجسته نشان می دهند. در آنجا بازیکنان در می یابند که به دلایل نسبتا اجباری از سیستم حذف شده اند . یکی از نمونه های بارز این اجبار،تاثیر سن بر روی عملکرد ورزش می باشد. آنهاییکه بخاطر داشتن چند ماه اضافه تر در توسعه و پیشرفت، سود بیشتری بردند احتمالا به عنوان افراد مستعدتر شناخته شدند و در سطح بعدی هرم پیشرفت بیشتری می کنند. در آنجا از آنها انتظار می رود تا مربی بیشتر بر روی آنها تمرکز کند، با معیارهای بالاتری از بازی ها ی تیمی و موقعیت های بهتر بازی کنند، با هم رقابت داشته باشند و بیشتر آموزش داده شوند(بیلی و همکارانش،2010).
2.5.3.2. مدل Balyi در رابطه با توسعه بلند مدت قهرمانان (ورزشکاران) 78(LTA D)
LTAD از موثرترین مدل توسعه شرکت کنندگان در انگلیس در سال های اخیر بوده است. از تمامی افراد مهم و کلیدی برای ورزش خواسته شد تا نسخه LTAD را بپذیرند و آن را در بین سایر اعضایش رواج دهند.استافورد79(2005) هدف اصلی مدل را تصدیق کرد تا بتواند شمار بیشتری از عملکردها را که قادر به دستیابی به بالاترین سطح هستند را بوجود آورد اما بنابر بعضی ادعاها، سکویی را برای مربیان و شرکت کنندگان در هر سطحی ارائه می دهد تا توانایی هایش را به حد کمال برساند و در ورزش نقش اساسی داشته باشد. بیلی80 (2001) بیان نمود برای مهارت در کسب یک رشته حداقل باید 10 سال تلاش کرد و این روشی از معرفی و توجیه مدلش می باشد. پیشرفت بلند مدت، بنیانی برای شناسایی و بهتر کردن توانایی هاست. این پیشرفت برحسب مجموعه ای از مراحل، مفهومی شده است که بازیکنان این مراحل را سپری می کنند و ماهیت و زمان بندی دقیق این مراحل از طریق نوع ورزش مد نظر تعیین می شود. بیلی اختلافات و تمایزاتی را بین ورزش های تخصصی در دوره های اولیه و نهایی ایجاد کرد. ورزش های تخصصی اولیه و پایه آن دسته از ورزش هایی است که بازیکنانش را ملزم می کند تا کارشان را با آموزش بخصوص و جدی از سن نسبتا کم مثل ژیمناستیک، شیرجه زدن و تنیس روی میز شروع کنند. ورزش های تخصصی نهایی شامل تمامی ورزش های دیگر می باشد. در مدل بیلی، یک مدل کلی تر با تاکید در مراحل اولیه در زمینه مهارت های اساسی حرکت، شرح داده شد. در جدول زیر مراحل LTAD و پیشرفتهای صورت گرفته برای ورزشهای تخصصی اولیه و نهایی، مطرح شد.
جدول 1.2. مراحل LTAD (استافورد،2005)
Late Specialisation( تخصص آخر)
Early Specialisation( تخصص

مطلب مشابه :  پایان نامه با کلید واژگانپایان‌نامه، سلامت عمومی، اوقات فراغت

دیدگاهتان را بنویسید