پیامدا وعوامل مؤثر بر روش‌های پرورش بچه

اثر روش های پرورش بچه

وقتی بامریند سه روش پرورش بچه رو به شخصیت های کودکان پیش دبستانی که در برابر هر سه سبک قرار داشتن در ارتباط ساخت، و طی مطالعاتی دریافت که کودکان والدین قاطع و مطمئن ، رشد تقریباً خوبی دارن، خنده رو ان، از نظر اجتماعی مسئول، متکی به خود، رو به پیشرفت بوده و با بزرگسالان و همسالان همکاری می کنن؛ برعکس والدین مستبد و قدرت طلب مایل بودن که دمدمی یا ً بیشتر اوقات ناراحت باشن ، خیلی راحت آزرده می شدن، غیر صمیمی و تقریباً بی هدف بودن. آخر سر کودکان والدین آسون گیر بیشتر تکانشی و پرخاشگرند، به ویژه اگه پسر باشن اون ها تمایل داشتن که ارباب منش، خودمحور و بدون خویشتنداری بوده و در پیشرفت و جداگونه بودن در سطح پائینی قرار داشتن (شافر،1996).

بامریند دوبارهً در سال 1997 آزمودنیایی رو وقتی که در سن 9-8 سالگی بودن و والدین شون رو مورد مشاهده قرار داد کودکان والدین قاطع و مطمئن هنوزم در مهارتای شناختی (جامعه پذیری) در سطح بالایی و در فعالیتای گروهی در سطح تقریباً بالای مشارکت داشتن.در همون زمان کودکان والدین مستبد، کلا در مهارت های شناختی و اجتماعی ، متوسط الی زیر متوسط بودن. کودکان والدین آسون گیر در هر دو بخش شناختی و اجتماعی مهارتی نداشتن. توانایی کودکان که به شکل قاطع و مطمئن بزرگ شده بودن، در نوجوونی مطمئن، روبه پیشرفت و از نظر اجتماعی با کفایت بودن و از مصرف مواد مخدر و بقیه مشکلات رفتاری مبرا بودن (بامریند،1991).

ری و همکاران(1990)،کیفیت پرورش بچه رو در والدین نوجوانان گرفتار به مشکل مقابله ای و مشکل سلوک، مورد مطالعه قرار دادن. در این تحقیق یک اندازه پرورش بچه به وسیله سه گروه از نوجوانان بهنجار، نوجوانان گرفتار به مشکل سلوکی و نوجوانان گرفتار به مشکل مقابله ای تشکیل شد نتیجه تحقیق نشون داد که بین این سه گروه از نوجوانان فرق معنی داری هست، نوجوانان بهنجار در مقایسه با دو گروه دیگر والدین خود رو ایده آل توضیح کردن. در حالی که افراد گرفتار به مشکلات سلوکی و مقابله ای والدین خود رو کنترل کننده و بی احساس توضیح کردن.به نظر می رسه در تموم گروه های قومی و نژادی ، مورد مطالعه در ایالت متحده تا حالا بین روش های پرورش بچه قاطع و مطمئن و نتیجه های رشدی مثبت کودکان رابطه وجود داشته (شافر ،1996).

مطلب مشابه :  معنی شناسی اخلاق از دیدگاه روان شناختی

2-2-4-7. عوامل مؤثر بر روش های پرورش بچه

  • شخصیت والدین، تربیت تولد، پایگاه اقتصادی، اجتماعی خونواده(توسلی، 1379,ص32).
  • جنسیت کودک، اندازه خونواده(هترینگتون، 1373).
  • کیفیت زناشویی، تحصیلات والدین، سن والدین، ویژگیای ذاتی کودک، محیط و منابع استرس.
  • ساپورت، ارزشای فرهنگی (عشقی نژاد، 1379 , ص22).

2-2-4-8. نتیجه های روش های پرورش بچه

هر کدوم از روش های پرورش بچه نتیجه های خاص خودشو داره، روش پرورش بچه اقتداری در زمان کودکی باعث می شه کودکان سرحال، سرحال و دارای عزت نفسی بالا، خودکنترلی بالا، رفتار نقش جنسی کم باشن و همین روش بچه پروری باعث می شه که در نوجوونی، نوجوون از سطح بالای جرأت خود، بلوغ اجتماعی و اخلاقی، پیشرفت علمی و موفقیت آموزشی برخوردار شه. روش پرورش بچه استبدادی در زمان کودکی باعث می شه کودک مضطرب، ناشاد و مخالف بار بیاد و در صورت شکست خورده شدن، دشمنی از خود نشون بده و در نوجوونی باعث می شه که نوجوون موافقت کم تری نسبت به همسالان از خود نشون بده(برک،1997,ص76).

روش پرورش بچه آسون گیر درکودکی باعث می شه کودک تکانشی، نافرمان، سرکش و متوقع و وابسته بار بیاد، نسبت به تکلیف اصرار کم تری از خود نشون بده و در نوجوونی باعث خودمداری نوجوون می شه و کارکرد ضعیفی در مدرسه از خود نشون میده. روش اقتداری موجب پایداری لیاقت کودک می شه که به باور بامریند همین امر باعث رشد فوق العاده س. اما مثل بقیه یافته های اتحاد این رابطه اتحاد هم می تونه تفسیرای جورواجور داشته باشن. والدین کودکان رشدیافته از تاکتیک های مطلوبی استفاده می کنن. به خاطر این که نوجوانان اونا دارای هماهنگی و خود فرمانبرداری هستن نه به خاطر این که کنترل شدید لازمه پرورش بچه مؤثره. بازم بامریند به این مطلب اشاره میکنه که در خونه های اقتداری بیشتر کودکان در مقابل راهنمایی کردن بزرگسالان مقاومت می کنن اما والدین با اونا صبورانه و منطقی برخورد می کنن، به این صورت که نه تسلیم خواسته های غیرمنطقی فرزندان می شدن و نه جواب سریع و مستبدانه به اون ها میدن. بامریند تأکید کرد فقط کنترل شدید خیلی مؤثر نیس بلکه استفاده منطقی و معتدل از کنترل شدید باعث آسون کردن تغییر می شه (برجعلی، 1378,ص 98).

مطلب مشابه :  عوامل ارتقای تاب­آوری از دیدگاه روانشناختی

به هر حال ویژگی خود کودک هم در آسون کردن کاربرد روش اقتداری مؤثره. یعنی کودکان ذاتاً مشکل دار با احتمال بیشتری نظم اجباری رو قبول نمی کنن بعضی از والدین به هنگام مقاومت کودک در برابر اونا عکس العمل های مخالف نشون میدن. اول با تندی کردن و بعد با تسلیم شدن، پس باعث تقویت رفتار سرکشی در کودک می شه. والدینی که هر دو روش کناره گیری و استبدادی حتی بعضی وقتا بعضی وقتا استفاده می کنن، فرزندان شون بداخلاق و مسئوولیت ناپذیر می شن و در مدرسه کارکرد ضعیفی دارن و کم کم روابط بین روش های پرورش بچه والدین و ویژگی های کودکان دو جانبه می شه کودک تکانشی و بدخو، باثبات بودن، منطقی بودن و صبوری رو واسه والدین مشکل می کنه، اما فعالیت پرورش بچه می تونه رفتار مشکل رو تقویت کنه یا کم کنه.حال ببینیم به چه دلیل یه روش پرورش بچه اقتداری موجب ساپورت از لیاقت فرزندان می شه و می تونه رفتار سرکشی و غیر اجتماعی اون رو کنترل کنه؟ در جواب باید گفت چندین دلیل هست: اول، اگه یک کنترل عادلانه و با استدلال انجام بشه و نه کنترل بی روش و دلخواه احتمال خیلی بیشتری داره که این کنترل داخلی شه. دوم، روش تربیت والدینی که در حفظ استانداردها در مورد فرزندان ثابت قدم هستن الگوه هایی از رفتارای بیان وجود و اعتماد رو به اون ها ارائه میدن، هم اینکه، تقویت کنندگی اونا مؤثره و کودکان رو واسه رسیدن به انتظاراتشان تقویت می کنن و نبود موافقت با بعضی از کارای اونا چون توأم با مهربانی و دلسوزیه اثر بهتری داره.توقع والدین مقتدر با توانایی فرزندان در قبول کردن رفتارای خود متناسبه. به خاطر این این جور والدین رو قانع می کنن که آدمایی با کفایتی هستن و می تونن در کارا موفق شن و این برخورد موجب پرورش رفتار پخته و جداگونه و افزایش سطح احترام خود می شه (برک، 1997,ص45،46).