عشق واقعی چه ویژگی هایی داره؟ 

 

عشق واقعی واسه هر یک از ما تعریف خاص و ویژه ای داره. بعضی اونو عشقی لیلی ومجنون وار می بینن و یه سریای دیگه فکر می کنن اینجور عشقایی فقط در قصه پریان هست و در دنیای حقیقی اینجور عشقی پیدا نمیشه. واقعیت اینه که عشق واقعی، وسعت بخشیدن به طبیعت واقعی هر شخصه: یعنی هر اون چیزی که هستیم و جذب می کنیم. حتی در بقیه روابط انسانی هم ما جذب کسائی میشیم که درخشش و انعکاسی از خود رو در اونا می بینیم. پس اگه به دنبال عشقی واقعی هستیم، باید ویژگیا و مشخصاتی رو از خود بروز بدیم که اونا رو از یارمان خواهان هستیم. با ما همراه باشین تا بیشتر از ویژگیای عشق واقعی واسه تون بگیم.

 

۱. جذابیت جاویدان

وقتی حقیقتا عاشق کسی هستیم، لحظات پرعشق و عاطفه در عادی ترین شرایط و موقعیتا هم همراه مون هستن. هیچ وقت لازم نیس واسه بروز و به وجود اومدن عشق و محبت سعی به خرج بدیم. همه چیز در رابطه به همون شکلی که هست، اصلاح کننده و جالب جلوه می کنه.

وقتی اینجور عشقی رو تجربه می کنیم، احتیاجی نیس که از خود واقعی مون دور بشیم تا طرف مقابل رو راضی و خشنود کنیم، بلکه آسونترین کارای دونفره هم پر از عشق می شن و هیچ خبری از زور و زحمت واسه قانع کردن همدیگه وجود نداره.

۲. احترام دوطرفه

یکی از مهم ترین عوامل در حفظ پایداری عشق، احترام متقابله. احترام دوطرفه یعنی ایجاد فضا و شرایط لازم واسه رشد فردی هر یک از دو طرف و حفظ حریما و مرزهایی مشخص. این مرزهای مشخص و حریما به انتخاب و روش شما وابسته ان.

۳. پذیرش

وقتی عاشق کسی میشیم، اونو با تموم خوبیا و بدی هاش می خواهیم. دیدمون تغییر می کنه و گسترده تر می شه و چیزایی رو می بینیم و می فهمیم که به شکل عادی قادر به تجربه اونا نیستیم. عشق واقعی، ما و روش تفکرمون رو تغییر می ده. عشق به همه فرقا، هماهنگی و زیبایی می بخشه. هیچ قضاوتی در روابط عاشقانه وجود نداره و دروازه های قلب در دریافت و پذیرش چیزای تازه به همون شکلی که هستن، بدون هیچ تغییر و اجباری گشوده و بازه.

۴. ازخودگذشتگی

تنها زمانی می تونیم عشقی واقعی رو تجربه کنیم که چیزی واسه بخشیدن و ارائه از گنجینه قلب و ذهن به دیگری داشته باشیم. اگه می خواهیم عشق دریافت کنیم، باید در مقابل عشق بدیم. عشق واقعی فرسنگا با ارضای تمایلات خودخواهانه فرق داره و عوضش به معنای کار کردن روی هدفی مشترک و چشم اندازی هم سوه. فردی عاشق به همون اندازه به نیازای معشوقش توجه داره که نیازای خود رو مهم می شمارد.

۵. اعتماد

اون قدر بدیهیه که لزومی به یادآوری اون وجود نداره؛ همه میدونیم که اعتماد، سنگ بنای اصلی روابط عاشقانهه. اعتماد به طرف مقابل خیلی مهمه اما از اون مهم تر، اعتمادیه که نسبت به خود داریم. عشق واقعی بدون ایجاد ترس و حالتی دفاعی ما رو ضعیف می کنه. پس باید عنصری جدید رابطه رو از این آسیب پذیری در امان نگه داره: اعتماد.

وفاداری در رابطه نه تنها باعث ایجاد ثبات عاطفیه، بلکه سطح صمیمیت و نزدیکی رابطه رو هم افزایش می ده. وقتی ۲ فرد در کنار هم با عشق و همدلی زندگی می کنن، ترسی از آسیب دیدن و ناراحتی وجود نداره. با وحدت و یکی شدن، عشق فرصت رشد پیدا میکنه و با گذر زمان قوام و استحکامش دوبرابر می شه.

۶. شفابخشی

عشق شفابخشه و ترسا رو از بین می بره. عشق واقعی باعث می شه تا احساس امنیت و آرامش داشته باشیم. فرقی نمی کنه کجا هستیم و چه می کنیم، سایه بان عشق، بازم ما رو حفاظت می کنن. در اینجور عشقی خبری از آزاردیدن و اذیت شدن نیس، چون ریشه خودخواهی در اون سسته. عشق می تونه زخما و دردهای گذشته رو درمون ببخشد و ما رو در راه رو به رو پرتوان و قوی سازه. به کمک اون، جرئت دوباره دوست داشتن رو پیدا می کنیم.

آرامش

۷. رشد

عشقی واقعی موجبات رشد فردی و الهی رو جفت و جور می کنه. فرایندیه طبیعی که واسه آزادی و شادمانی ما ضرورت داره. همه چیز واسه باقی موندن نیازمند رشده: گیاه، حیوان و هر جنبنده و سلولی که روی این کره خاکی قرار گرفته. عشق واقعی تنها موجب تقویت آزادی و شادمانی نیس، بلکه بر تموم ابعاد زندگی مثل زندگی کاری هم اثرات مثبت داره. تجربه عشقی به این شیرینی باعث رضایت و شادیه و بدون ترس و مقاومت پیش میره.

۸. همراهی

همه ما به عنوان آدم، نیاز به زندگی اجتماعی و همراهی با بقیه داریم. وقتی حرف از عشق می شه هم به دنبال کسی هستیم که در سردی و گرمی روزگار همراهی مون کنه. ما نیازمند کسی هستیم که ماجراهای زندگی مون رو با اون تجربه کنیم: کسی که با اون به سفر بریم، رازهامون رو براش بگیم، درباره جهان و اتفاقاتش باهم حرف بزنیم، باهم شوخی کنیم و در کنار هم پیر بشیم. عاشقی یعنی توجه به کسی که می خواهیم و دوست داریم. عشق واقعی یعنی شادی روزهای خوش و باهم گریستن در بدحالیا.

۹. رابطه

بیشتر افراد در نشون دادن عشق و محبت به عزیزان خود دچار مشکل هستن. چیزی که مانع این عشق ورزی می شه، غرور و خودخواهی آنهاست. خودخواهی حتما از مصادیق و نشونه های نخوت و غرور نیس، بلکه بعضی وقتا به معنای نداشتن اطمینان به خود و احساساته. وقتی واژهایی که تو ذهن داریم پرمعنا و واقعی هستن، بر زبون روندن اونا کار سختی نمیشه. یکی دیگر از سنگ بناهای عشق واقعی، درک متقابله.

مطلب مشابه :  علائم ابتدایی ایدز و مراحل پیشرفت اون 

وقتی از اعماق قلب مون حرف می زنیم و احساساتی رو راست و حقیقی داریم، شجاعت و بخشندگی مون رو نشون میدیم. در رابطه ای عاشقانه شجاعت و بخشش خیلی راحت شناسایی می شن. رابطه ای عاشقانه به دو طرف اجازه می ده که همدیگه رو محرم خود بدونن و در حریمی که واسه شون خصوصی و مقدسه، هیچکی جز یار اجازه ورود نداره.

۱۰. کار تیمی

عشق وعاشقی هم یه جور کار تیمیه دیگر. در دنیای عاشقی باید بعضی وقتا شرایط رو مدیریت و کنترل کنین و بعضی وقتا هم عقب بایستید و به یارتان اعتماد کنین؛ این یعنی کاری که در تیم اتفاق میفته. دو یار عاشق مثل اعضای تیم، مکملی واسه نقاط ضعف همدیگه هستن و باعث تقویت نقاط قوت هم می شن. در رابطه عاشقانه باید بدونیم که چه موقع سکوت کنیم و چه زمانی حرف بزنیم. اینجور همکاری و همراهی از طرف دو یار عاشق باعث تشکیل رابطه ای تخریب ناپذیر و منحصربه فرد می شه. در این صورت اهداف زوج یک پارچه می شه و واسه رسیدن به این اهداف مشترک تلاشی هم سو شکل میگیره.

۱۱. شجاعت

عشق واقعی یعنی نهراسیدن. در عشقی خالص، ترس از تعهد، خطا کردن یا آسیب زدن به دیگری جایی نداره. رخنه ترس در رابطه، اونو ناامیدوارکننده و پیچیده می سازه. اگه عاشق باشیم خودبه خود میدونیم که چه باید کنیم و بی باکانه راه علاقه مندی رو تا انتها خواهیم پیمود.

۱۲. پاکی

عشق واقعی مقدسه، خودخواهیا رو می زداید و ما رو به خودمون نزدیک تر می کنه. با عاشقی، ترس و وابستگیای بی مورد به محاق می رن و آزادی به ارمغان میاد. عشق یعنی بخشش. وقتی عاشقیم به خدا و خودِ خودِ حقیقی مون هم نزدیک تر هستیم.

عشقی واقعی زمانی حاصل می شه که خود رو پیدا می کنیم. زمانی هم سروکله اون پیدا می شه که انتظارش رو نداریم. چون عشق قابل برنامه ریزی نیس. بدیهیه که عشق با زور و اصرار ایجاد نمی شه و درست زمانی با اون روبرو میشیم که از زندگی شخصی مون راضی هستیم و خود رو همونجوریکه هستیم دوست داریم و پذیرفته ایم. ، زمانی امکان عاشقی پیدا میکنیم که باور کنیم جذاب هستیم و توانایی پذیرش عشق رو داریم.

برنامه-ریزی

حتما شمام باور دارین که بنیان جهان هستی طبقای عشق ساخته شده. اینجور عبارتی حقیقت داره؟ شاید در کلام همه متفق القول بهش باور داشته باشیم اما خیلی از ما عشق رو به درستی نمی شناسیم و اونو با مالکیت و حسادت اشتباه می گیریم.

۱۳. عشق یعنی خداحافظی با انتظارات

همه ما دوست داریم که بقیه رفتاری برابر میل مون داشته باشن و گرم و مهربون یا مثلا صمیمی تر، هوشمندانه تر یا مشتاق تر با ما برخورد کنن. همه اینا یعنی انتظارات ریز و درشتی که از بقیه داریم. انتظارات واسه پذیرش عشق لازمه اما کافی نیس. کفایت در عشق واقعی به معنای پذیرش شرایط به همون شکل واقعی خوده. در اون باید با انتظارات و اگها و مگرها خداحافظی کرد.

۱۴. قربونی و مقصر در عشق واقعی جایی ندارن

در عاشقی خبری از مجازات و انتقام نیس. وقتی عاشقیم، یارمان رو گناهکار نمی بینیم. عشق یعنی همراهی و باهم بودن و البته مسئولیت پذیری. در دنیای عاشقی بخشش نقشی کلیدی داره، یعنی از خطای هم می گذریم و می ذاریم که مسیرمون در جاده یکی شدن پیش برود. فرد عاشق هیچ وقت، برداشتای شخصی از وقایع نداره.

۱۵. در عاشقی باید گذشت

عشق به معنای مالکیت نیس. اگه احساس می کنین که عشق رو پیدا کرده این نباید نگران از دست رفتن اون باشین. امتحان کنین. بذارین که عشق آزاد و آزاد باشه. اگه در این آزادی بازگشتی در کار نباشه، یعنی عشق شما، حقیقی نبوده اما اگه خودبه خود از هر طرف و راهی دومرتبه به طرف تون بازگشت، شک نکنین که عشق تون واقعیِ واقعیه. با چیدن پرهای عشق و اسیر کردن اون در قفس نمی تونین حفظش کنین. تنها زمانی می تونین با عشق تنها بشین که خود به دنبال آزادی و حقیقت اون باشین.

۱۶. عشق اسارت نیس

بعضی وقتا ما کسائی رو عاشقانه دوست داریم اما حتما قادر به زندگی در کنارشون و هماهنگی با اونا نیستیم. شاید حتی ادامه راه با اونا به خاطر رفتارها و بی توجهی شون به احساسات مون یه جور محدود کردن و آزار هم به حساب بیاد. در این صورت عشق ورزی با شرایط پیش اومده منافاتی نداره. میشه بازم عشق ورزید بی اونکه در اسارت همراهی اجباری اذیت شد. لزومی نداره که افراد در اینجور شرایطی به هر قیمت، کنار هم بمونن. حفظ این رابطه از دور ارزشمندتر هستش.

۱۷. عشق و حسادت یکی نیستن

همونجوریکه مالکیت در عشق جایی نداره، حسادت هم در عشق ورزی بی معناه. بعضی وقتا فکر می کنیم اگه حسادت به خرج ندیم، به اندازه کافی یارمان رو دوست نداریم. در حالی که عشق واقعی اونقدر کیفیتی داره که با اعتماد گره خورده س. پس وقتی طرف مقابل راضی و خوشحال باشه، این رضایت و شادی به دیگری هم منتقل می شه.

مطلب مشابه :  عقد کفالت چیه و چه شرایطی داره؟ 

۱۸. عشق و ترس باهم ناشناس ان

عشق به همراهی تفاهم، شادی، رضایت و همراهی در یک صف وای میسته، اما در صف مقابل اونا احساساتی طبق ترس قرار داره مثل: نفرت، حرص، حسادت و احساس ناامنی.

۱۹. عشق نیاز نیس، خواستنه

چیزی که بزرگ ترها دوست دارن به کودکان یاد بدن اینه: نیازها و خواستها باهم فرق دارن. پایه و پایه نیاز در ترس قرار داره. مثلا وقتی احساس کنیم که بدون دیگری نمی تونیم زندگی کنیم یعنی بهش نیاز داریم. ترس مخالف عشقه. اما وقتی کسی رو با تموم وجود می خواهیم و دوست داریم بهش آزادی میدیم و گره خوردنی آزاردهنده در کار نیس. این عشق می تونه مثل کبوتری آزاد تا هر جای آسمان که خواست اوج بگیره.

۲۰. عشق تنها نمود حسی نداره، عمل هم لازمه

آدمی به احساسات عمیق خود عادت می کنه؛ به ویژه وقتی حس خوبی از اونا میگیره. وقتی عاشق میشیم، دوست داریم تا ابد این حس وحال رو واسه خود نگه داریم، اما بعد از یه مدت احساسات عاشقانه دچار تکرار می شن. اینجاست که باید دست به کار شد. نباید با فرض اینکه طرف مقابل می دونه که دوستش داریم، از نو کردن رابطه و اضافه کردن شوق و حس زیبای سابق غافل بشیم. باید از رابطه عاشقانه مون مراقبت کنیم تا دچار سستی و بیحالی نشه.

۲۱. عشق شرط و شروط قبول نمی کنه

عشق بی قید و شرط یعنی هیچ مرز و محدودیتی نباید وارد رابطه بشه. بی شرط عشق ورزیدن سخته و خیلی از ما در اون خوب عمل نمی کنیم. اما اگه حقیقتا عاشق کسی باشیم، سعی نخواهیم کرد که اونو تغییر بدیم و شرط و شروطی براش قائل بشیم.

۲۲. در عشق، نیازای دیگری هم سطح یا بالاتر از نیازای ماست

همه ما ذاتا واسه باقی موندن و راحتی خود درجاتی از خودخواهی داریم اما در رابطه عاشقانه اینجور رفتار و احساسی نیس. اگه در رابطه خود با دیگری، نیازای طرف مقابل رو در اولویت یا کمه کم هم سطح با نیازای خودمون قرار ندیم، حس نفرت بین مون به وجود میاد. در عشقی واقعی، افراد به دنبال شادی هم هستن و آخر سعی خود رو واسه اینکه یارشان احساس با ارزشی کنه، به خرج میدن.

۲۳. عشق بالاترین احساس جست و خیز و زندگیه

علم ثابت کرده که درجات جست و خیز احساسات مختلفی چون عشق و ترس متفاوته. علم می تونه این جست و خیز و نوسان احساسی رو دقیقا اندازه گیری کنه. نوسانات احساسی در حالت عاشقی بسیار سریع و پرجنب و جوش هستن. در حالی که احساس ترس و مشتقات اون مثل حسادت، تملک خواهی، نفرت، حرص و… نوسانات و جست و خیز بسیار کندی دارن. وقتی بی قید و شرط و واقعی عشق می ورزیم، ترسی به سراغ مون نمیاد. جست و خیز عشق باعث می شه تا همیشه حس وحال خوبی داشته باشیم.

۲۴. عشق نیازمند توجه

عشق با بی توجهی هم خوانی نداره. در دنیای عاشقی دو فرد باهم آمیخته می شن، اما بعضی وقتا این نزدیکی سوءتفاهم ایجاد می کنه و دو طرف فکر می کنن که دیگر احتیاجی نیس علاقه خود رو به هم بگن. عشق واقعی نیازمند توجه به یکدیگره. این بیان علاقه و توجه باید واقعی و متداوم باشه و حالت وظیفه به خود نگیرد.

۲۵. عشق فرقا رو درک می کنه و قبول می کنه

همه ما با همدیگه فرق داریم. حتی دوقلوهای هم سان هم مثل هم نیستن و تجارب و چشم اندازی متفاوت از همدیگه دارن. عشق حقیقی هم به معنای قبول کردن همدیگه برخلاف فرقا و اختلاف نظرهاست.

۲۶. روش بیان و پذیرش عشق متفاوته

همه ما به یک شکل عاشق نمی شیم. هرکی به روش خود عاشقی می کنه. بعضی به شکل کلمات، بعضیا با خدمت و کمک رساندن به هم عشق رو بیان و تجربه می کنن. باهم وقت گذراندن، هدیه دادن و نوازش هم از بقیه روشای پذیرش و بیان عشقه. باید بدونیم که هرکی روش هایی داره و باید زبون عشق ورزی رو در فرد موردعلاقه مون پیدا کنیم. در این صورت بهتر می تونیم باهم رابطه برقرار کنیم و عاشقی مون رو جشن بگیریم.

۲۷. عشق توأم با احساسات خوشاینده

نباید داشتن رابطه با دیگری رو حتما عشق بخونیم. اگه رابطه ما همراه با حسادت، تملک خواهی، جنگ و دعواهای پشت سر هم، سوءاستفاده (کلامی، عاطفی، جسم) است، باید گفت که نام این رابطه اصلا عشق نیس. دوباره گوشزد می کنیم که عشق با احساسات جدا از ترس هم سویی نداره.

۲۸. عشق به معنای هم دلیه

وقتی عاشق میشیم قادر هستیم تا از نقطه نظر عشق مون به دنیا نگاه کنیم. عشق با یه جور همراهی و هم دلی عمیق همراهه. دو عاشق دوست ندارن که همدیگه رو در عذاب ببینن. ناراحتی یکی واسه دیگری هم آزاردهنده و دردناکه. اونا دوست دارن که هم رو خوشحال کنن و احساسات خوب واسه هم به وجود بیارن. به احساسات هم توجه و به هم احساس با ارزشی القا کنن.

یادمون باشه که عشق یعنی شادی، تفاهم و احساسات خوب. هر چیز به غیر از اینا عشق نیس. اگه هر کدوم از ما دیگری رو به اندازه خود دوست بدارد، دنیا جای زیباتری واسه زیستن میشه. عشق یعنی حال من و شما خوبه.



 


دیدگاهتان را بنویسید