علائم مشکل پرخوری؛ دلایل و راه های علاج اون 

 

 

مشکل پرخوری چیه و نشونه های اون چه هستن؟

مشکل پرخوری باعث ایجاد رفتارهای کنترل نشده واسه خوردن و حس شرمساری و افسردگی در فرد می شه.

این آسیب عموما در زمان نوجوونی و اول ۲۰ سالگی بروز پیدا می کنه. البته در هر سن دیگری هم می تونه رخ بده. مشکل پرخوری یه جور مریضی مزمنه که می تونه چند سال ادامه داشته باشه. مثل تموم مشکلات خوردن دیگر، این مشکل در زنان بیشتر بروز می کنه. گرچه در بین مردها هم یکی از عمومی ترین مشکلات خوردن، پرخوریه.

وقتی به مشکل پرخوری گرفتار هستین، در مدت کوتاهی، بیشتر از حد عادی غذا مصرف می کنین. این مریضی همراه با پریشونی و نبود کنترل رفتاره.

به خاطر تشخیص مریضی، باید نشونه های زیر در مریض مشخص باشه:

  • افزایش سرعت غذا خوردن نسبت به حالت معمولی؛
  • مصرف غذا تا جایی که به خاطر پر بودن، حس خوبی نداشته باشین؛
  • مصرف مقدار زیاد مواد غذایی بدون اینکه حس گرسنگی به سراغ مون بیاد؛
  • تنها غذا خوردن به این خاطر که حس خجالت و خجالت می کنیم؛
  • احساس گناه کردن و نفرت از خود.

افراد گرفتار به مشکل پرخوری بیشتر به خاطر پرخوری، افزایش وزن و نبود تناسب اندام، بسیار غمگین و پریشون هستن. البته ممکنه که افراد به خاطر مراسمی خاص شروع به پرخوری کنن که رفتاری متفاوت از مشکل چاقیه.

واسه تشخیص این مریضی، شما باید کمه کم به مدت یک ماه، یک روز در هفته رو به پرخوری بگذرونین. شدت اون از متوسط (۱-۳ بار در هفته) تا شدید (۱۴ بار یا بیشتر در هفته) متفاوته.

از طرفی برخلاف بقیه آسیبا، شاهد رفتارهای جبران کننده هم نخواهیم بود. مثلا؛ بیماران گرفتار به بولیمیا (پرخوری عصبی) بعد از خوردن، شروع به بالا آوردن غذایی که خورده ان، می کنن.

علل بروز مشکل پرخوری چیه؟

علل اتفاق اون مشخص نیس، اما یه سری از عوامل وجود دارن که خطر دچار شدن رو بالاتر می برن.

ژنتیک: افراد گرفتار به مشکل پرخوری به هورمون دوپامین حساس هستن. این هورمون مسئول حس لذت و خوشیه. دلایل زیادی هست که این مریضی ارثی باشه.

جنسیت: این مریضی در بین زنان بیشتر از مردها رخ می ده. در آمریکا ۳٫۶ درصد زنان در بخشی از زندگی خود دچار این مشکل می شن. این آمار در بین مردها ۲ درصده. این موضوع شاید به خاطر عوامل بیولوژیکی باشه.

تغییرات درون مغز: نشونه هایی هست که نشون میدن افراد گرفتار به مشکل پرخوری، شاهد تغییر در ساختار مغزی خود هستن که باعث مصرف بیشتر مواد غذایی و کاهش میزان کنترل بر رفتار می شه.

اندازه بدن: تقریبا ۵۰ درصد از افراد گرفتار به مشکل پرخوری، چاق هستن و ۲۵ تا ۵۰ درصد اونا واسه کاهش وزن به انجام جراحی روی میارن. مشکل وزن بالا، می تونه هم دلیل اتفاق و هم یکی از نتایج مشکل پرخوری باشه.

تصویر از بدن: مریض گرفتار به این آسیب، از خود تصویری بسیار منفی تو ذهن داره. نبود رضایت از بدن، رژیم گرفتن و پرخوری، همه باعث پیشرفت بیشتر این مریضی می شن.

پرخوری کردن: افرادی که دارای سابقه پرخوری هستن، جزء اولین نفراتی هستن که در خطر دچار شدن قرار می گیرن. این نوع پرخوریا شامل پرخوریای زمان کودکی و نوجوونی هم می شه.

کودکی-نام-تصویر

آسیبای عاطفی: اتفاق حوادث استرس زایی مثل تجاوز، مرگ و جدایی از اعضای خونواده یا تصادف می تونن از عوامل بروز این مشکل باشن. تحت آزار قرار گرفتن در زمان کودکی هم می تونه یک عامل باشه.

خونواده

بقیه شرایط روان شناختی: تقریبا ۸۰ درصد از مبتلایان به این آسیب، کمه کم به یکی از مشکلات روان شناختی دچار بودن؛ مثلا فوبیا، افسردگی، مشکل ترس پس از حادثه (PTSD)، مشکل دو قطبی، استرس و سوء مصرف مواد مخدر.

مشکل پرخوری می تونه بر اثر استرس، رژیم گرفتن، احساسات منفی مربوط به وزن یا شکل بدن، در دسترس بودن غذا یا خستگی تحریک شه.

خطرات این مریضی چیه؟

مشکل پرخوری می تونه باعث خطرات جسمی، احساسی و اجتماعی شه. ۵۰ درصد از افراد گرفتار به این آسیب، دچار چاقی هستن. گرچه خود این آسیب هم عامل خطر مستقلی در دچار شدن به چاقی و اضافه وزنه. این مشکل باعث افزایش مصرف کالری می شه.

چاقی هم باعث افزایش خطر مریضی قلبی، سکته، دیابت نوع ۲ و سرطان می شه. تحقیقات نشون میدن که افراد گرفتار به این آسیب، نسبت به افراد هم وزن خود که دچار مشکل پرخوری نیستن، از خطر بالاتری واسه گرفتار شدن به این مریضیا برخوردارن.

مطلب مشابه :  علائم ام اس و روش های تشخیص اون "

بقیه خطرات این مریضی شامل مشکل خواب، دردای طولانی، آسم و سندرم روده ی تحریک پذیره. در زنان شرایطی مثل مشکلات باروری، مشکلات حاملگی و افزایش خطر دچار شدن به سندرم تخمدان پلی کیستیک هم هست.

افراد گرفتار به مشکل پرخوری، شاهد کاهش تواناییای اجتماعی خود هستن. در ۱۳ درصد از افراد گرفتار، این آسیب تا مرز ناتوانی کامل پیش میره.

از طرفی، افراد گرفتار به این آسیب، کیفیت زندگی بدی دارن و احتمال بستری شدن شون در مقایسه با بقیه بسیار بیشتره. البته راه های درمانی هم واسه این آسیب هست.

چه روشایی واسه درمون هست؟

روان درمانی واسه فرد گرفتار، بسته به دلیل مریضی، سختی اون و اهداف هر فرد متفاوته. این درمون می تونه بر پرخوری، وزن زیاد، تصویر بدن، مشکلات ذهنی یا ترکیبی از اینا تمرکز کنه.

روان درمانی شامل درمون شناختی رفتاری، روان درمانی بین فردی، روان درمانی دیالکتیکی، علاجای کاهش وزن و دارو درمانیه. این فعالیتا می تونن به شکل فردی یا گروهی صورت گیرند.

واسه بعضیا، فقط یک روش درمانی کافیه و واسه یه سریای دیگه، به خاطر رسیدن به روشی درست باید از ترکیب چند روش استفاده کرد.

درمون شناختی رفتاری

این درمون بر بررسی روابط بین افکار منفی، احساسات و رفتارهای مربوط به خوردن، تصویر بدن و وزن متمرکزه.

وقتی دلیل احساسات منفی و الگوی اونا مشخص شد، راه حل درمانی واسه کمک به تغییر فرد، شکل خواهد گفت. بعضی علاجا شامل مشخص کردن اهداف، نظارت شخصی، رسیدن به یک الگوی زمانی مشخص واسه غذا خوردن، تغییر افکار درمورد خود و تشویق واسه به دست آوردن عادات خوب کنترل وزنه.

علاجای شناختی رفتاری بیشتر بهترین نتایج رو از خود نشون میدن. تحقیقی نشون داده که بعد از ۲۰ جلسه درمون، ۷۹ درصد از شرکت کنندگان، هیچوقت به پرخوری دچار نشده ان و ۵۹ درصد بعد از گذشت یک سال بازم موفق هستن.

درمون شناختی رفتاری به وسیله خود شخص مریض هم گزینه ای دیگره. در این روش، مریض به کمک راهنما اقدام به کار بر افکار خودش می کنه. البته فرد باید واسه تعیین اهدافش در بعضی از جلسات روان درمانی شرکت کنه.

این روش درمانی ارزون تر و قابل دسترسه. شما می تونین سایتا و اپلیکیشنای زیادی رو پیدا کنین که این آموزشا رو در اختیار شما قرار میدن.

روان درمانی بین فردی

ایده ی این روش درمانی اینه که پرخوری، مکانیزمی دفاعی واسه روبرو با مشکلات شخصیه. مشکلاتی مثل غم، روابط، اختلافا، تغییرات زیاد در زندگی یا مشکلات اجتماعی.

هدف اینه که مشکلات خاصی رو که به رفتارهای منفی پرخوری ربط دارن، پیدا کنیم. بعد با تغییرات سازنده، اونا رو طی ۱۲ تا ۱۶ هفته برطرف کنیم.

این روش درمانی هم می تونه به شکل شخصی یا گروهی همراه با فردی آموزش دیده صورت گیرد. دلایل زیادی ثابت می کنن که این روش درمانی، اثرات بلندمدت و کوتاه مدت خوبی داره. این روش درمانی واسه افراد گرفتار به مشکل پرخوری زیاد و افرادی که اعتمادبه نفس پایینی دارن، بسیار مناسبه.

روان درمانی دیالکتیکی

این روش درمانی، پرخوری رو یه جور واکنش احساسی به تجارب منفی می دونه که فرد هیچ روشی رو واسه روبرو شدن با اونا در اختیار نداره.

این روش درمانی به افراد یاد می ده که واکنشای احساسی خود رو کنترل کنن تا بتونن در شرایط استرس زایی که روزانه با اون روبرو می شن، کارکرد دفاعی مفیدی داشته باشن.

۴ بخش ی کلیدی در این نوع از درمون، هوشیاری، تحمل پریشونی، مدیریت احساسات و اثر بین فردی هستن.

نتایج تحقیقی که روی ۴۴ زن انجام شد، نشون می ده که این روش درمانی باعث شده تا ۸۹ درصد از اونا در آخر جلسات درمانی، دیگر نشونه های مریضی رو از خود بروز ندن. البته در ۶ ماه آینده این آمار به ۵۶ درصد، کاهش پیدا کرده.

درمورد آثار بلندمدت این روش درمانی و مقایسه اثر اون نسبت به بقیه روشای درمانی، اطلاعات زیادی در دست نیس. البته هنوز واسه حصول اطمینان از اینکه این روش درمانی واسه همه مردم مناسبه یا نه، به انجام تحقیقات بیشتری نیازه.

جلسات درمانی کاهش وزن

هدف جلسات رفتار درمانی کاهش وزن، کمک به افراد واسه کاهش وزنه. این روش با بهبود تصویر شخصی و اعتمادبه نفس فرد به کاهش وزن کمک می کنه.

مطلب مشابه :  علائم اندومتریوز در زنان و راه های علاج اون 

هدف اینه تا به شکل تدریجی تغییرات خوبی رو در سبک زندگی فرد، رژیم غذایی و ورزش کردن اون بسازیم. در این روش، میزان غذای مصرفی و افکار فرد درمورد غذا، درطول روز ثبت می شه. هدف اینه تا هفته ای نیم کیلو کاهش وزن داشته باشیم.

با اینکه این روش درمانی باعث بهتر شدن تصویر ذهنی از بدن، کاهش وزن و کاهش خطرای سلامتی به دلیل چاقی می شه، اما به اندازه بقیه روش ها مؤثر نیس. البته در مقایسه با روند کاهش وزن معمولی، این روش درمانی نتایج کوتاه مدت بهتری رو به دست آورده. این روش درمانی واسه افرادی مناسبه که به بقیه روشای درمانی جواب نداده ان یا هدف اصلی شون کاهش وزنه.

دارودرمانی

چندین نوع دارودرمانی هست که به درمون مشکل پرخوری کمک می کنن و معمولا ارزون تر و سریع تر از روشای درمانی سنتی هستن. با این حال هیچ دارویی به اندازه روان درمانی رفتاری مؤثر نیس.

داروهای در دسترس شامل داروهای ضدافسردگی، داروهای ضدصرعی مثل توپیرامات و داروهای سنتی مثل لیزدگزامفتامین که واسه مشکلات بیش فعالی تجویز می شن، است.

تحقیقات نشون میدن که این داروها در مقابل دارونماها اثر کوتاه مدت بهتری داشتن. داروها تا ۴۸٫۷ درصد مؤثرترند و دارونماها تا ۲۸٫۵ درصد مؤثر بودن.

این داروها در کاهش اشتها، وسواس، اضطراب و نشونه های افسردگی مؤثر هستن. با اینکه این نتایج امیدوارکننده هستن اما بیشتر تحقیقات در کوتاه مدت انجام شدن، پس نیازمند بررسی نتایج در دراز مدت هستیم.

از طرفی، این داروها می تونن دارای اثرات جانبی مثل سردرد، مشکلات معده، مشکل خواب، بالا رفتن فشار خون و اضطراب هم باشن. از اونجا که افراد گرفتار به مشکل پرخوری از بقیه مشکلات ذهنی هم رنج می برن، ممکنه که به مصرف داروهای اضافه هم نیاز داشته باشن.

چه جوری جلوی مشکل پرخوری رو بگیریم؟

اولین قدم در درمون، صحبت کردن با یک متخصص پزشکیه. این فرد می تونه به تشخیص درست کمک کنه و میزان سختی مریضی رو مشخص و علاجای لازم رو تجویز کنه.

کلا مؤثرترین روش، درمون شناختی رفتاریه. البته علاجای دیگری هم وجود دارن که بنا به شرایط شخص، می تونن به شکل تنها یا ترکیبی مورداستفاده قرار گیرند. بسیار مهمه که بدون توجه به روش درمانی، سبک زندگی سالمی رو پیشه کنین و انتخابای خوبی در مورد ی رژیم غذایی داشته باشین.

مواد غذایی مصرفی و حالت روحی خود رو ثبت کنین: تشخیص عوامل تحریک کننده ای که باعث می شن تا دست به پرخوری بزنین، قدم مهمی در روبرو شدن با این عارضهه.

تمرکز ذهنی: این موضوع می تونه به شما کمک کنه تا عوامل تحریک کننده رو خوب تشخیص بدین. با این وجود به افزایش کنترل بر خود و افزایش باور به خودتون کمک می کنه.

کسی رو واسه صحبت کردن پیدا کنین: خیلی مهمه که فردی رو به عنوان پشتیبان داشته باشین. این فرد می تونه همسر، یکی از اعضای خونواده یا دوست شما باشه.

مواد غذایی سالم رو انتخاب کنین: یک رژیم غذایی پر از پروتئین بالا و چربیای سالم انتخاب کنین. وعدهای غذایی ثابت داشته باشین و از مواد غذایی سالم و فراوری نشده استفاده کنین که شامل میوه و سبزیجات زیادی باشه تا شما رو سیر نگه داره و مواد مغذی لازم رو هم جفت و جور کنه.

شروع به ورزش کنین: ورزش کردن می تونه کاهش وزن، تصویر شخصی و نشونه های استرس رو بهبود بده.

خواب کافی داشته باشین: کمبود خواب باعث افزایش مصرف کالری و تغییر در الگوی غذا خوردن می شه. هر شب ۷-۸ ساعت بخوابید.

نتیجه گیری

مشکل پرخوری بسیار عمومیه و درصورت نبود تشخیص، می تونه آسیبای جدی به سلامتی وارد کنه. این مریضی باعث خوردن بدون کنترل مواد غذایی در حجم زیاد می شه که همراه با حس شرم و گناهه.

اثر اون بر سلامتی، وزن بدن، عزت نفس و سلامتی ذهنی شما بسیار منفیه. خوشبختانه روشای درمانی مؤثری در دسترس هستن که شامل درمون شناختی رفتاری، روان درمانی بین فردی، روان درمانی دیالکتیکی، علاجای کاهش وزن و دارو درمانی می شن. شما می تونین تغییرات بسیاری رو در سبک زندگی تون بسازین که واسه زندگی روزمره کاربردی هستن.

با استفاده از روشای درمانی مناسب و پشتیبانی کافی می تونین دست از پرخوری وردارین و زندگی خوشحال و سالمی داشته باشین.



دیدگاهتان را بنویسید