تشخیص افسردگی کودکا

نشونه های افسردگی در کودکان متفاوته. بعضی وقتا این نشونه ها ندیده گرفته می شن، چون با احساسات و تغییرات روان شناسی زمان بلوغ اشتباه گرفته می شن. تحقیقات گذشته روان شناسی به موضوعی باعنوان «افسردگی مخفی یا مخفی» می پرازن. در این نوع از مریضی ناراحتی و افسردگی کودکان، با بروز بدخلقی یا خشم نمود پیدا می کنه.

البته درموارد زیادی هم افسردگی در کودکان مثل بزرگسالان رخ می ده. مشکلات و نشونه های بیرونی افسردگی به شکل ناراحتی، احساس ناامیدی و تغییر ایجاد وخو بروز می کنه.

نشونه های بیرونی افسردگی کودکان به این صورته:

  • خشم و بدرفتاری؛
  • احساس دائمی ناراحتی و ناامیدی؛
  • تنهایی اجتماعی؛
  • افزایش حساسیت نسبت به طردشدن؛
  • تغییر و مشکل در اشتها به شکل کاهش یا افزایش؛
  • تغییر و مشکل در خواب به شکل کم خوابی یا خواب زیاد؛
  • طغیان کلامی یا فریاد و گریه؛
  • مشکل در تمرکز؛
  • خستگی و کاهش انرژی؛
  • دردهای بدنی (مثل شکم درد و سردرد) که با علاجا پشت سر هم بهبود پیدا نمی کنه؛
  • کاهش توانایی واسه انجام فعالیت در خونه یا با دوستان در بازیا و …؛
  • احساس گناه و بی ارزش بودن؛
  • ضعف در تفکر یا تمرکز؛
  • فکر کردن درباره مرگ و خودکشی.

این نشونه ها در تموم کودکان برابر نیس. درواقع نشونه های افسردگی کودکان در شرایط مختلف و زمانای جورواجور به شکلای متنوعی خود رو نشون میدن. با اینحال بعضی از کودکان با وجود افسردگی به شکلی مناسب رفتار می کنن و نشونه های بیرونی نامبرده رو ندارن، اما بیشتر کودکان جدا از اینکه تجربه افسردگی تغییرات محسوسی در کارکرد تحصیلی، فعالیتای اجتماعی، علایق و حتی ظاهرشون ایجاد می شه.

با اینکه در سنای زیر ۱۲ سال موضوع خودکشی در کودکان مسئله ای نادره، ولی امکان تمایل به خودکشی در این سن هم هست. تمایل بیشتر به خودکشی در هنگامی که اونا عصبانی یا ناراحت هستن، هست. میل به اقدام به خودکشی در دخترها بیشتر دیده می شه، درحالی که پسرها تمایل بیشتری دارن که در اثر این اقدام کشته شن. نوجوانانی که سابقه خشونت، مصرف مواد و الکل یا سوء استفادهای جنسی و فیزیکی در خونواده هاشون وجود داشته باشه، بیشتر درمعرض این خطر هستن و ممکنه اقدام به خودکشی کنن.

خونواده

کدوم کودکان افسرده می شن؟

در حدود ۲٫۵ درصد از کودکان آمریکایی از افسردگی رنج می برن و این مریضی در پسران زیر ۱۰ سال شایع تره. اما در رده سنی بالای ۱۶ سال افسردگی در دختران بیشتر دیده می شه.

مطلب مشابه :  عفونت قارچی واژن، علائم، پیشگیری و علاج های خونگی اون 

مشکل دوقطبی در نوجوانان عادی تر از جوانانه. مشکل دوقطبی در کودکان حتی از نوجوانان هم بیشتره. این مشکل می تونه همراه با مشکلات دیگری مثل ADHD یا مشکل کم توجهی-بیش فعالی OCD یا مشکل وسواس فکری-عملی، CD یا مشکل سلوک باشه.

دلیل افسردگی کودکان چیه؟

دلیل افسردگی کودکان هم مثل بزرگسالان، ترکیبی از عوامل مختلفه. به طور مثال ترکیبیه از مشکلات و عواملی مثل از دست دادن سلامت فیزیکی، رویدادهای بد، سابقه خانوادگی، عوامل ژنتیکی و محیطی و مشکلات بیوشیمیایی. افسردگی در کودکان و بزرگسالان به شکل خودبه خود درمون نمی شه و مسئله ای گذرا و زودگذر نیس.

جلوگیری از افسردگی کودکان امکان پذیره؟

کودکانی که در خونواده ای با سابقه افسردگی تولد و رشد پیدا می کنن، بیشتر در خطر دچار شدن به این مریضی هستن. وقتی والدین کودک به این مشکل دچار باشن، دچار شدن به این مریضی در کودک زودتر از بقیه کودکان بروز پیدا می کنه. اختلاف و آشوب در شرایط خانوادگی یا استفاده از مواد مخدر و … کودکان رو بیشتر در خطر افسردگی قرار می ده.

تشخیص افسردگی در کودکان چیجوریه؟

اگه نشونه ها و علائم افسردگی بیشتر از ۲ هفته در کودک به طول بینجامد، حتما باید به دکتر مراجعه کنین. وجود مریضیای فیزیکی احتمالی یا شروع درمون رو پیگیری کنین. مراجعه به مشاور سلامت روانی متخصص در مورد کودکان هم پیشنهاد می شه.

آزمایش سلامت روانی شامل مصاحبهایی با والدین یا سرپرست و البته خود کودکه. بقیه آزمونای در رابطه هم باید از کودک گرفته و بررسی شه. کسب اطلاعات لازم از آموزگاران، دوستان و هم کلاسان هم می تونه واسه بررسی علایم افسردگی در طول زمان و درخلال فعالیتای مختلف، به عنوان معیاری واسه مقایسه تغییرات رفتاری کودک بررسی شه.

البته باید گفت که هیچ گونه آزمایش و آزمون ویژه ای نمیتونه به روشنی افسردگی رو در کودک تأیید کنه، اما استفاده از ابزارهایی مثل سوال نامهایی که به کودک و والدین اون داده می شه، در ترکیب با اطلاعات شخصی، در تشخیص مریضی بسیار مؤثر هستن. بعضی وقتا این آزمونا باعث لو رفتن مشکلات و مشکلات دیگری چون بیش فعالی و … می شن.

واسه درمون چیکار باید کرد؟

روند درمون افسردگی کودکان هم مثل روند درمون در بزرگسالانه؛ استفاده از دارودرمانی و برگزاری جلسات مشاوره از راه های درمانه. البته نقش خونواده و محیط در درمون کودک، متفاوت از درمون در بزرگسالانه. شاید دکتر کودک اول مشاوره و روان درمانی رو پیشنهاد کنه، در صورتی که این روند جواب گو نبود باید دارودرمانی رو شروع کرد. تحقیقات نشون می ده که ترکیب این دو روند باهم واسه بهبود افسردگی مناسبه.

مطلب مشابه :  طرح مالی چیه و چه کاربردی واسه سازمان داره؟ 

«پروزاک» داروییه که از طرف «سازمان جهانی غذا و دارو» (FDA)، واسه درمون افسردگی کودکان ۸ تا ۱۸ ساله مناسب اعلام شده. اگه مریضیای دیگر مربوط به افسردگی وجود داشته باشه، علاجای دیگری هم پیشنهاد می شه.

درمون کودکان دچار مشکل دوقطبی

کودکان درگیر با مریضی مشکل دوقطبی معمولا با داروهای ضدافسردگی و روان درمانی تحت درمون قرار می گیرن. روشای اثبات ایجاد وخو واسه اونا استفاده کرده می شه.

استفاده از داروهای ضدافسردگی در کودکان دچار این مشکلا باید به دقت انجام شه؛ چون ممکنه باعث تجدید علایم مریضی و حالات عاشقی و بیش فعالی در اونا بشه.

«سازمان جهانی غذا و دارو» (FDA)، خیلی بر اهمیت دقت در تجویز داروهای ضدافسردگی تأکید داره، طوری که این موضوع رو اخطار می ده که امکان دوباره ی میل و اقدام به خودکشی در صورت مصرف این داروها در نوجوانان و کودکان هست. اگه کودک و بچه شما از این داروها استفاده می کنه، حتما باید دکتر متخصص و مشاور اون از جزئیات وضعیت بچتون مطلع باشه.

دورنما در بلندمدت

تحقیقات نشون می ده که سن دچار شدن به افسردگی ساده در کودکان کم شده. افسردگی معمولا همراه با بقیه مریضیا بروز می کنه و ممکنه بعدا در زندگی باعث تشکیل مریضیای روحی و روانی جدی بشه. ازاین رو، پیگیری و درمون اون بسیار مهمه.

بعضی وقتا قبول وجود افسردگی و مراجعه به مشاور، واسه درمون روحی کمی سخت و سنگینه. والدین باید این دیدگاه رو کنار گذاشته و با اقدامات مناسب و به موقع خود شرایط رشد روحی و احساسی و فیزیکی بچه رو به طور سالم بکننن. بهتره والدین نسبت به مشکلات آینده افسردگی در سنای نوجوونی و بزرگسالی هم اطلاعاتی کسب کنن.

علائم هشداردهنده افسردگی در کودکان

  • علائم بیرونی مثل مشکل در خوردن، خواب و فعالیتای دیگر؛
  • تنهایی اجتماعی، مثل دوری از خونواده؛
  • صحبت درباره خودکشی، ناامیدی و بی پناهی؛
  • افزایش بروز رفتارهای بد (جنسی/ رفتاری)؛
  • افزایش رفتارهای پرخطر؛
  • رخ دادن تصادف و حادثه؛
  • سوءمصرف مواد مخدر؛
  • تمرکز بر افکار منفی و مریض؛
  • صحبت درباره مرگ و مردن؛
  • افزایش گریه یا کاهش بیان احساسات؛
  • بخشیدن اموال و تعلقات.

برگرفته از : webmd.com

 


دیدگاهتان را بنویسید