دانلود پایان نامه با موضوع وجه نقد حاصل از عملیات و نرخ بازده سرمایه گذاری

دانلود پایان نامه
نسبتهای مالی ممکن است به روشهای متفاوتی طبقه بندی شوند . یکی از طبقه بندی های متداول به شرح زیر می باشد . ( افشاری ، 1381 ،45)2.
* نسبت های نقدینگی
* نسبت های فعالیت
* نسبت های اهرم مالی ( ساختار سرمایه )
* نسبت های سودآوری
* نسبت های بازار
انواع نسبتهای مالی به شرح زیر است:
نسبت سرمایه در گردش به دارائی ها: این نسبت از تقسیم سرمایه در گردش به کل دارائی ها بدست می آید. منظور از سرمایه در گردش تفاوت دارائی های جاری با بدهی های جاری می باشد. در واقع این نسبت بیانگر دارائیهای نقد شرکت به کل سرمایه گذاری انجام شده می باشد ویکی از معیارهای ارزیابی نقدینگی شرکت می باشد و پایین بودن آن برای شرکت می تواند مشکل ساز باشد.
نسبت سود قبل از بهره و مالیات به کل دارائی ها: این نسبت از تقسیم سود قبل از بهره و مالیات به کل دارائی ها بدست می آید و نشان دهنده قدرت کسب سود دارائی ها(پیش از اثرهای مالیات و وام) می باشد و برای مقایسه شرکت های که از نظر مالیاتی و اهرم مالی در شرایط متفاوت قرار دارند مورد استفاده قرار می گیرد.
نسبت فروش به کل دارائی ها: این نسبت از تقسیم فروش خالص به کل دارائی ها محاسبه خواهد شد، این نسبت کارآئی دارائی ها و فعالیت واحد تجاری را نشان می دهد و از این طریق توانائی به کارگیری کارآمد دارائی ها مشخص خواهد شد و هر چه این نسبت بالاتر باشد نشان دهنده استفاده کارآمد از دارائی می باشد.
نسبت سود و زیان انباشته به کل دارائی ها: این نسبت از تقسیم سود و زیان انباشته به کل دارائی ها بدست می آید در واقع نوعی بازدهی نسبت به دارائی ها می باشد که در گذشته اتفاق افتاده یا کسب شده است و مازاد بر بازده تقسیم شده بین سهامداران می باشد و هر چه این نسبت مثبت باشد نشان دهنده این بوده که شرکت در گذشته بازدهی خوبی داشته است و شرکت موفقی بوده است.
نسبت ارزش بازار حقوق صاحبان سهام به کل بدهی ها : این نسبت از تقسیم ارزش بازار حقوق صاحبان سهام به کل بدهی ها محاسبه خواهد شد در واقع این نسبت معکوس نسبت بدهی به حقوق صاحبان سهام است هر چه این نسبت بالاتر باشد میزان استفاده از بدهی کمتر بوده و ریسک شرکت پایین است و اگر شرکت بخواهد در آینده قرض بگیرد وام دهندگان تمایل بیشتری به قرض دادن به شرکت می باشد.
نسبت بدهی جاری به دارائی جاری: این نسبت معکوس نسبت جاری بوده و از تقسیم بدهی جاری به دارائی جاری بدست می آید و این نسبت یکی از معیارهای حائز اهمیت در ارزیابی توان نقدینگی شرکت می باشد. هر چه مقدار آن بزرگتر از یک باشد بیانگر مشکلات نقدینگی در شرکت می باشد.
نسبت سود خالص به کل دارائی ها: این نسبت از تقسیم سود خالص پس از کسر مالیات به کل دارائی ها بدست می آید و به نرخ بازده سرمایه گذاری معروف است. این نسبت نشان دهنده این است که در برابر هر ریال سرمایه گذاری چقدر بازده نصیب شرکت می شود. این نسبت به طور ضمنی می گوید که تنها سرمایه گذاری مهم نیست بلکه بازدهی که نصیب شرکت می شود مهم است و بازده است که به همراه عوامل دیگر برای سهامداران ایجاد ارزش می کند.
نسبت کل بدهی به کل دارایی: این نسبت از تقسیم مجموع بدهی های شرکت اعم از جاری و بلندمدت به مجموع دارائی ها بدست می آید. این نسبت میزان دارائی های شرکت را که از طریق استقراض تأمین شده است نشان می دهد. از این نسبت غالباً به عنوان شاخصی برای تعیین ریسک مالی شرکت استفاده می شود. شرکتی که بخش بیشتری از منابع خود را از طریق وام تأمین نموده است احتمال دارد نتواند در آینده اصل و فرع وامهای دریافتی را پرداخت نماید ودر نتیجه با بحران مالی و ورشکستگی روبرو گردد.
نسبت وجه نقد حاصل از عملیات به کل بدهی ها: این نسبت از تقسیم وجه نقد حاصل از عملیات به کل بدهی ها بدست می آید وجه نقد حاصل از عملیات یک شاخص کلیدی است که نشان می دهد عملیات واحد انتفاعی تا چه اندازه برای بازپرداخت وامها، حفظ قابلیت های عملیاتی واحد انتفاعی، توزیع سود سهام و سرمایه گذاری های جدید، بدون توسل به منابع تأمین مالی خارجی جریان وجه نقد کافی فراهم کرده است. پایین بودن این نسبت می تواند بیانگر این باشد وجه نقد حاصل از عملیات نمی تواند پوشش دهنده بدهی های شرکت باشد.
نسبت متوسط موجودی ها به فروش خالص: این نسبت یکی از نسبت های فعالیت می باشد. هدف این نسبت سنجش کارائی مدیریت در استفاده بهینه از سرمایه شرکت و میزان موجودی نگهداری شده در شرکت در مقایسه با مبلغ فروش شرکت می باشد. هر چه این نسبت کمتر باشد، نمایانگر وضعیت مطلوب برای شرکت و عدم معطلی در سرمایه در موجودی ها است و هر چه این نسبت بزرگتر باشد، بیانگر معطلی سرمایه شرکت بیش از اندازه در موجودی ها می باشد. جهت محاسبه متوسط موجودی ها، میزان موجودی ها در اول دوره را با ارزش پایان دوره جمع و بر 2 تقسیم می کنیم و نتیجه را تقسیم بر فروش خالص می کنیم.
نسبت متوسط حسابهای دریافتنی به متوسط موجودی ها: این نسبت نیز یکی از نسبتهای فعالیت می باشد. هدف آن سنجش کارایی دایره اعتبارات و وصول مطالبات در وصول سریع شرکت می باشد و به عبارت دیگر سنجش این مطلب است که چه مقدار از موجودی ها شرکت از مکانیزم فروش نسیه تبدیل به مطالبات شده اند. هر چه این نسبت پایین تر باشد، نماینگر کارائی دایره اعتبارات و وصول مطالبات در وصول به موقع مطالبات شرکت است و بر عکس هر چه این نسبت بالاتر باشد، بیانگر ضعف شرکت در وصول مطالبات شرکت است و بر عکس هر چه این نسبت بالاتر باشد، بیانگر ضعف شرکت در وصول به مقع مطالبات شرکت است. جهت محاسبه متوسط حسابهای دریافتنی، حسابهای دریافتنی اول و آخر دوره را با هم جمع و بر 2 تقسیم می کنیم و حاصل را تقسیم بر متوسط موجودی ها می کنیم.
نسبت دارایی های سریع به بدهی جاری: این نسبت که گاهی آن را تصفیه کوتاه مدت یا نسبت سریع نیز می نامند، از جمله نسبت های سنجش وضعیت نقدینگی و تصفیه شرکت است و هدف آن سنجش توانایی شرکت برای پرداخت و پوشش تعهدات کوتاه مدت با دارایی های سریعاً قابل تبدیل به وجه نقد می باشد. به عبارتی دیگر، هدفش سنجش توانایی شرکت در کارسازی و آماده سازی سریع وجوه نقد برای بازپرداخت بدهی های کوتاه مدت است.
برای محاسبه دارایی های سریع یا دارایی های آنی می بایست از دارایی های جاری ارزش موجودی های مواد و کالاها را کم کنیم و حاصل را تقسیم بر بدهی جاری کنیم.
5-2گفتار چهارم: تسهیلات اعطایی(تخصیص منابع) ، انواع تسهیلات اعطایی و ریسک اعتباری
1-5-2 مفهوم تخصیص منابع