هورمون های دوران حاملگی

pregnant-lady هورمونهای دوران بارداری

بارداری یه دوره پر از تغییرات خلقی خوب و بد است شاید واسه شمام باحال باشه که درخصوص مقصر اصلی این تغییرات بیشتر بدونین.

به گزارش آلامتو و به نقل از نی نی بان؛ هورمونایی که در دوره بارداری در بدن تولید می شن مسبب تقریبا تموم تغییرات روی داده در این دوره ان، از نوسانات خلقی گرفته تا بروز جوش.

طی دوره بارداری، خیلی از تغییراتی که در شما اتفاق می افته، قابل لمس و میشه دید – بزرگ شدن پستانا و شکم شاید آشکارترین این تغییرات باشه. بقیه موارد، مانند اشتیاق وافر به گوشه ای نشستن و احساس بچه ندیده ای که در شکم قرار داره، خیلی به چشم اما خود مادر اونا رو به طور قطع احساس می کنه. شمار خیلی از این تغییرات نتیجه تولید هورمونا حساب می شن، مواد شیمیایی قدرتمندی که بر ذهن، بدن و بارداری شما تاثیر می ذارن. اینجا، به معرفی بعضی از مهم ترین این بازیگرهای دوره بارداری تون می پردازیم.

گونادوتروپین

این هورمون جسم زرد (بخشی از فولیکول تخمک که پس از تخمک گذاری در رحم رها می شه) رو تحریک به ترشح استروژن و پروژسترون طی ده هفته اول پس از لقاح می کنه. این کار تا وقتی ادامه داره که سلولای جفت بتونن تولید استروژن و پروژسترون رو خود رو دوش گیرند. از این روست که در اول واسه تشخیص قطعی بارداری، این هورمون در خون و ادرار یه زن مورد آزمایش و بررسی قرار میگیره.

پروژسترون

این هورمون نقش بسیار مهمی در آروم کردن عضلات رحم داره، طوریکه تخمک بارور شده بتونه با هدف لونه گزینی (ورود و جای گرفتن در دیواره رحم) با اطمینان روی جداره رحم بشینه. سطح پروژسترون طی دوره بارداری با هدف کمک به حفظ لایه داخلی رحم بالا میره، طوریکه بتونه از جنین در حال رشد مراقبت کنه. این هورمون هم اینکه تاثیر آرامش بخشی روی مادر با هدف مراقبت از اون در برابر استرس داره. یکی از دلایلی که زنان باردار می تونن با اضطراب و فکر زیاد در این دوره کنار بیان، همین مقدار زیاد پروژسترونه. و به خاطر همین هم این هورمون باعث خواب آلودگی و تمایل مادر به خوابیدن هرچه بیشتر داره. البته این هورمون با بروز جوش رابطه داره که در واقع اثر منفی اون تلقی می شه.

استروژن

سطح بالای استروژن که ممکنه با تغییرات (مثبت و منفی) در خلق و خو و هم تمایل به رابطه با همسر در رابطه باشه، هم اینکه با تقویت تاثیر نیتریک اکساید، ایجاد کننده رشد رحم و بهبود جریان خون بین رحم و جفت می شه. نیتریک اکساید گازیه که رگای خونی رو گشادتر می کنه. استروژن بیشتر نه فقط به معنی جریان خون بهتره، بلکه پستانا رو هم با بزرگ کردن مجاری انتقال شیر، آماده تولید این ماده مغزی واسه نوزاد می کنه. تولید استروژن قبل از زایمون با بالاترین درجه خود می رسه و پس از اون، کم میشه.

ریلکسین

این هورمون همون کاری رو می کنه که از اسمش پیداست. اما مهم ترین تاثیر اون، آروم کردن ایگامنت (رباط) های درون رحمیه. به چه دلیل؟ به این خاطر که اگه انعطاف پذیری جنین طی دوره های سه ماهه بارداری زیاد نشه، رشد بچه در رحم مانند این هستش که بخوایم شیر درنده ای رو با فشار داخل کشوی میز وارد کنیم. این هورمون هم اینکه همه چیز رو در راه جنین تا دهانه رحم به شکلی شل می کنه که بچه بتونه با سهولت از مجرای تولد خارج شه. ریلکسین سرخرگا رو هم آروم می کنه، طوریکه بتونن حجم خون زیاد شده بدن مادر رو در دوره بارداری بدون ایجاد فشار خون به بالا به سمت قلب هدایت کنن. نکته منفی این هورمون اما اون هستش که بقیه اعضا و بخشای بدن رو هم به همین راه و روش تحت تاثیر قرار میده. مثلا، عضلاتی که مانع از ورود اسید معده به مری و قسمتای قبلی لوله گوارش می شن، تحت تاثیر این هورمون شل می شن و حدس بزنین چه اتفاقی میفته. بله، شما ممکنه همیشه ترش کنین.

اکسی توسین

ایجاد کننده احساسات خوبه و به ما کمک می کنه با بقیه رابطه برقرار کنیم. طی هفته های و روزای منتهی به زایمون، خیلی از زنان احساس شعف و سرخوشی ملایمی رو تجربه می کنن و تمایل زیادی به آماده کردن و آراستن خونه از خود نشون میدن (تمایل به تمیز کردن دیواره ها یا پخت و پز و مثل این) و این احساسات ممکنه با اوکسی توسین و البته بقیه هورمونا و استروئیدها در رابطه باشه. هنگام زایمون، مغز تماشاگر فوران اوکسی توسین در خوده. پس از زایمون، وقتی که مادر نوزادش رو در آغوش میگیره، احساسی رو تجربه می کنه موسوم به «لذت بردن از وجود بچه» که در واقع عکس العمل شیمیایی اونه به فرومونایی که نوزادش ترشح می کنه (ماده ای شیمیایی که در کل واسه جلب توجه همنوع ترشح می شه). فرومون و عکس العمل مادر به اون ایجاد کننده تولید اوکسی توسین بیشتر می شه و به این شکل رابطه مادر رو با نوزادش قوی تر می کنه.

مواد غذایی خطرناک در دوران بارداری

خواص شیر مادر واسه نوزاد

بارداری زنان نی نی بان هورمون

مطالب مرتبط