اطلاعات حسابداري و تصمیم‌گیری

اگر پذيرفته شود هدف عمومي و مشترک از تهيه و ارائه اطلاعات حسابداري فراهم ساختن مبنايي براي تصمیم‌گیری‌های اقتصادي است. در آن صورت مطالعه در ابعاد رفتاري حسابداري ضروري است. توجه به مفاهيم عبارات زير می‌تواند در تبيين ارتباط بين سیستم‌های حسابداري، اطلاعات حسابداري و تصمیم‌گیرندگان مفيد واقع شود:

  1. اگر اطلاعات حسابداري در فرايند تصمیم‌گیری به عنوان اطلاعات مربوط تلقي نشود هر گونه تغيير در اين اطلاعات نيز بر تصمیم‌گیری مؤثر نخواهد بود .
  2. هر گاه اطلاعات غير حسابداري نيز در دسترس باشد، آنگاه مفهوم جايگاه ذهني اطلاعات حسابداري (در نظر تصمیم‌گیرنده) بر ارزش اين اطلاعات (اطلاعات حسابداري) در فرايند تصمیم‌گیری مؤثر خواهد بود.
  3. وجود ساير اطلاعات (اطلاعات غير حسابداري) در ارزش‌گذاری اطلاعات حسابداري توسط يک تصمیم‌گیرنده در فرآيند تصمیم‌گیری، عامل تعیین‌کننده مهمي خواهد بود. جنبه‌های رفتاري نهفته در عباراتي از اين قبيل در تدوين و بسط تئوري هاي حسابداري و ارائه اطلاعات در سیستم‌های تصمیم‌گیری حائز اهميت است. علی‌رغم پيشرفت فراوان علوم رفتاري هنوز دانش زيادي در چگونگي به‌کارگیری اطلاعات براي تصمیم‌گیری افراد در دست نيست. بنابراين پیش‌بینی دامنه وسیع تأثير اطلاعات حسابداري در فرآيند تصمیم‌گیری با مشکل مواجه است(بدری، 1372).

هندريکس[1] در اين رابطه می‌گوید: “مشکل اصلي در درک فرايند تصمیم‌گیری افراد اين است که مطالعه مستقيم عمليات مغز انسان با تکنولوژي امروزه امکان‌پذیر نيست و باید در جستجوي راه‌های غیرمستقیم بود”(بدری، 1372).

2-2-2-  اهداف حسابداری و گزارشگری مالی

اهداف گزارشگری مالی نه تنها از محیط گزارشگری مالی متمایز است، بلکه شامل خصوصیات و محدودیت‌های نوع اطلاعاتی می‌باشد که از طریق گزارشگری مالی به خصوص صورت‌های مالی تهیه می‌شوند. گزارشگری مالی یکی از منابع مالی اطلاعاتی موردنیاز اشخاصی است که در مورد امور تجاری تصمیم‌گیری می‌نمایند. این اشخاص برای تصمیم‌گیری باید اطلاعات فراهم‌شده از طریق گزارشگری مالی را با اطلاعات مربوط از سایر منابع، مانند اطلاعات در مورد شرایط عمومی اقتصادی یا پیش‌بینی، اقتصادی، رویکردهای سیاسی و دورنمای صنعت ترکیب نمایند (محمودی خوشرو، 1383).

گزارشگری مالی باید درباره منابع اقتصادی، تعهدات و حقوق صاحبان سرمایه اطلاعاتی را فراهم نمایند، این اطلاعات به سرمایه‌گذاران، اعتباردهندگان و سایر اشخاص مربوط در زمینه شناسایی نقاط ضعف و قوت مالی واحد تجاری و سنجش نقدینگی و توانایی پرداخت دیون کمک می‌نماید. اطلاعاتی درباره منابع و تعهدات و حقوق صاحبان سرمایه مبنایی برای سرمایه‌گذاران، اعتباردهندگان و سایرین بر ای ارزیابی عملکرد واحد تجاری طی دوره فراهم می‌نماید (هیأت تدوین استانداردهای حسابداری مالی[2]، 1987).

[1] -Hendrix

[2]– Financial Accounting Standards Board

لينک جزييات بيشتر و دانلود اين پايان نامه:

بررسي رابطه بين كيفيت حسابداري، تأخير درتعدیل قيمت سهام و بازده آتي سهام در شركت هاي پذيرفته شده در بورس تهران

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *