در مصاحبه­ی انگیزشی تلاش می­شود تا با پرهیز از برچسب­زدن و پذیرفتن این ایده که اختیار تصمیم­گیری در دست مراجعان است آنها را به تغییر­کردن ترغیب کنند. درمانگر مصاحبه­ی انگیزشی باید چهار اصل را مد نظر قرار دهد؛ اولین اصل مدارا با مقاومت(دورزدن مقاوت) است که درمانگر با استفاده از انعكاس، اجتناب از مواجه­سازي، گوش­دادن فعال به بيان ناكامي­هاي بيمار واستفاده از خنثي بودن این اصل را رعایت می کند. ایجاد تضاد دومین اصل مصاحبه­ی انگیزشی است، هدف در اين قسمت رساندن بيمار به دركي عميق از اهداف آني و بلند مدت زندگي درمانجو است و سپس روشن­كردن تصميم­هاي او براي رسيدن به اين اهداف. درمانگر با نشان دادن خطرات و شدت اثرات بيماري كه بيمار به آن واقف نيست، دادن بينش به دفاع­هاي ناپخته­ی بيمار، مقابله با مكانيزم انكار در مرحله­ی غفلت و ناآگاهي که اولين خط درمان مصاحبه­ی انگيزشي است این اصل را رعایت می­کند. سومین اصل ابراز همدلی است، همدلي يعني انعكاس درست آنچه كه درمانجو اظهار مي­دارد. این اصل مبتني بر روش راجرز است وهدف از آن آگاه­كردن بيمار از توانايي­هايش است با استفاده ازپذيرش، توجه­مثبت، خلوص­دروني و چهارمین اصل حمایت از خودکارآمدی بیمار است که هدف بررسي موفقيت­هاي گذشته­ی بيمار و اشاره به توانمندي­ها و موفقیت­های گذشته­ی او است(بریت،2008). در حال حاضر این چهار اصل مصاحبه­ی­انگیزشی با سرواژه­های RULEمشخص می شود:1. اجتناب از میل به اصلاح مراجع[1](R) 2. درک انگیزش مراجع[2](U) 3. گوش­دادن به مراجع[3](L) 4. توانمندسازی مراجع[4](E) (قاسمی پور ، بهرامی احسان، عباس پورقهرمانلونژاد و پور شریفی،1390).

در مصاحبه­ی انگيزشي از دو تكنيك به­طور­عمده استفاده مي­شود:1. كاهش احساس خصومت و حالت دفاعي بيمار2. نشان­دادن خطرات و شدت اثرات بيماري كه بيمار به آن واقف نيست. دادن بينش به دفاع­هاي ناپخته­ی بيمار، مقابله با مكانيزم­هاي انكار در مرحله­ی غفلت و ناآگاهي اولين خط درمان مصاحبه­ی انگيزشي است. ممكن است در مرحله­ی غفلت و ناآگاهي افراد حتي از آثار زيان­بار بیماری هيچ اطلاعي نداشته باشند. در اين مرحله بهترين اقدام مشاور فعال ساختن بيمار براي درك خطر است. در مرحله­ی دوم يعني مرحله­ی تفكر و تامل درمانگر از طريق مصاحبه­ی انگيزشي بايد مزيت­هاي درمان يا تغيير را گوشزد كند. در مرحله­ی سوم كه بيمار براي تغيير رفتار آمادگي دارد بايد او را تشويق كند تا برنامه­اي واقع­بينانه براي ورود به مرحله­ی عمل طرح كند. و در مرحله­ی عمل كه برنامه درمان اجرا مي­شود، درمانگر بايد راه­هايي را براي افزايش خودكار­­آمدي بيمار طراحي كند. در مرحله­ی نگهداري نگراني بيمار، عودعوارض بیماری است، لذا درمانگر از طريق ارائه­ی طرحي براي پيشگيري از عود بيمار را ياري مي­دهد. همچنين به­او كمك مي­كند چگونه در صورت لغزش و نقض تعهد، به درمان پاي­بند باشد (بریت،2008).

  1. 1. resistance of the righting reflex
  2. 2. understanding client’s motivation
  3. 3. listening to client
  4. 4. empowering client

لينک جزييات بيشتر و دانلود اين پايان نامه:

اثربخشی مداخلات روانشناختی بر شاخصهای سلامت جسمی و روانی بیماران دیابتی نوع2

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *