کنوانسون بین المللی درباره مسئولیت مدنی برای خسارت آلودگی نفت سوخت کشتی

این کنوانسیون با ایجاد یک رژیم حقوقی بین المللی مسئولیت مدنی، مالک کشتی را در غیر موارد مطرح در کنوانسیون، مسئول خسارت آلودگی ناشی از نفت سوخت کشتی ها اعلام و مالک کشتی های با ظرفیت ناخالص بالاتر از 1000 تن را موظف به داشتن بیمه یا دیگر تضمین معتبر مالی برای جبران خسارت ناشی از نفت سوخت کشتی کرده است. دولت متعاهد باید گواهینامه های حاکی از وجود بیمه یا دیگر تضمین مالی برای کشتی صادر کند. خسارت دیده می تواند علیه مالک کشتی، بیمه گر یا شخص ارائه کننده تضمین مالی در دادگاههای کشورهای متعاهد اقامه دعوا کند و یا پس از اخذ حکم قضایی در هر یک از کشورهای متعاهد، مفاد حکم را در کشور متعاهد دیگر به اجرا بگذارد. اهم منافع الحاق به این کنوانسیون ایجاد یک رژیم حقوقی یکنواخت بین المللی براساس فرض مسئول شناختن مالک کشتی آلوده کننده و ایجاد امکان طرح دعوی علیه بیمه گر در حل و فصل سریعتر دعاوی آلودگی موضوع کنوانسیون و حمایت مالی از زیان دیدگان حوادث آلودگی نفتی، می باشد. این کنوانسیون در سال 1389 توسط مجلس شورای اسلامی ایران به تصویب رسید[1].

2-2-2-37- پروتکل اصلاحات کنوانسیون سازمان بین المللی آب نگاری (هیدروگرافی)

سازمان بین المللی آب نگاری یک سازمان بین المللی ذیصلاح درباره حقوق دریاها می باشد که  بر مبنایی جهان شمول، استانداردها را برای تولید اطلاعات آب نگاری وضع نموده و خدمات آب نگاری را بصورت هماهنگ، ارائه، تسهیل و ظرفیت سازی می کند. این سازمان ماهیت فنی و مشاوره ای دارد و دولتهای عضو سازمان، عضو این کنوانسیون هستند. هدف این سازمان که در ماده 2 کنوانسیون عنوان شده است، به شرح زیر می باشد:

  • ارتقای استفاده از آب نگاری برای ایمنی ناوبری و کلیه مقاصد دریایی دیگر و افزایش آگاهی جهانی در مورد اهمیت آب نگاری
  • بهبود پوشش جهانی، قابلیت دسترسی و کیفیت داده ها، محصولات و خدمات و فنون آب نگاری و تسهیل دسترسی به چنین داده ها و اطلاعات و محصولات خدماتی
  • بهبود قابلیت، ظرفیت، آموزش، دانش و فنون آب نگاری در سطح جهانی
  • ایجاد و بهبود توسعه استانداردهای بین المللی و یکنواختی ممکن در استفاده از این استانداردها
  • ارائه رهنمود معتبر و به هنگام در مورد کلیه موضوعات آب نگاری به دولتها و سازمان های بین المللی
  • تسهیل هماهنگی فعالیتهای آب نگاری در میان دولتهای عضو
  • گسترش هماهنگی در مورد فعالیتهای آب نگاری بین دولتها در سطح منطقه ای

سازمان دارای شخصیت حقوقی می باشد که در سرزمین هر یک از دولتهای عضو خود، منوط به توافق با دولت عضو مربوط، از امتیازات و مصونیت لازم برای انجام وظایف و رسیدن به هدف خود برخوردار خواهد بود. این بند جزو اصلاحیه کنوانسیون می باشد و حکومت پادشاهی موناکو به عنوان امین اسناد شناخته شد و از این پس دبیر کل سازمان جایگزین عبارت کمیته مدیریت می شود. این کنوانسیون با داشتن یک مقدمه و بیست ماده در سال 1389 در ایران به تصویب مجلس و شورای نگهبان رسید[2] [38].

[1] . http://rc.majlis.ir/fa/legal_draft/show/720767

[2] . http://rc.majlis.ir/fa/law/show/789773

لینک جزییات بیشتر و دانلود این پایان نامه:

توانمندسازی کنوانسیون های زیست محیطی در گستره اکوسیستم های آبی از دیدگاه حقوق بین الملل محیط زیست

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *