۱۰ اشتباهی که هرگز نباید در گفتگوهایتان مرتکب شوید

گفتگو و صحبت یه جور هنره. باید بدونیم که چیجوری و با چه جملات و روش هایی با بقیه صحبت و صحبت کنیم. حالا خوبیش اینه این هنر آموختنیه و با یادگیری نکاتی میشه اونو بهتر کرد.

صحبت با بقیه مانند رانندگیه. همه دوست داریم فکر کنیم که در اون از بقیه بهتر هستیم، اما واقعیت چیز دیگه ایه و راهی طولانی واسه پیشرفت و بهبود در انجام گفت وگویی مؤثر و خوب داریم.

هممون می تونیم مهارت صحبت مون رو تقویت کنیم. این ویژگی چیزی نیس که با اون متولد شده باشیم و با به دست آوردن مهارت در اون می تونیم به طور کامل موفق عمل کنیم.

در ادامه چند مورد از اشتباهات عادی در مکالمات معرفی شدن. شمام این اشتباهات رو در مکالمات تون مرتکب میشین؟

سرفصل محتوا

  • ۱. حرف زدن و گوش ندادن
  • ۲. پرسیدن سؤالات منحرف کننده
  • ۳. از این شاخه به اون شاخه پریدن
  • ۴. مزه مزه نکردن حرف از قبل
  • ۵. القا و ایجاد بحث و درگیری
  • ۶. اعتمادبه نفس تصنعی
  • ۷. رئیس بازی در بین صحبت
  • ۸. ایجاد معطلیای بدون این دست اون دست کردن
  • ۹. خود رو همه فن حریف نشون دادن
  • ۱۰. تند حرف زدن

۱. حرف زدن و گوش ندادن

تقریبا هممون میدونیم که یکی از وجوه صحبت ای خوب، گوش دادن به طرف مقابله، اما واقعیت چیزی بیشتر از گوش دادن صرفه.

واقعا باید بدونیم چیجوری حرفای دیگری رو بشنویم و عکس العمل نشون بدیم. در این صورت نشون می دیم که در بحث و صحبت شرکت داریم.

یکی از فنون مهم در این مورد مهارت گوش دادن فعاله. گوش دادن فعال به معنی مطرح کردن سوالای مربوط به بحث، گوش دادن واقعی و دقیق و علاقه مندی به صحبتای دیگه ایه.

اگه می خواین شنونده ای فعال باشین، باید در بین حرفای طرف مقابل، عبارتایی به کار ببرین که نشون از توجه شما به محتوای گفت وگوه یا نظراتی مطرح کنین که علاقه مندی شما رو به بحث نشون بده.

واسه پیش برد بحث، سوالایی مطرح کنین یا با تکرار بخشی از حرفای فرد مقابل بر چیزی که میگه صحه بذارین.

۲. پرسیدن سؤالات منحرف کننده

حواس تون باشه؛ بعضی سوالایی که در بین صحبت پرسیده می شن، بر خلاف اینکه برخاسته از علاقه و اشتیاق شمان، باعث انحراف بحث می شن و حالتی مثل بازجویی از طرف مقابل رو به ذهن متبادر می کنه.

واسه پیش برد صحبت، معطلیایی بسازین، دقیق گوش بدین و اجازه بدین که طرف مقابل صحبت کنه و نظرات خودشو بگه.

اگه می خواین در بین صحبت چیزی سوال کنین، به این موضوع دقت لازم رو به عمل بیارین که سخن تون با محتوای کلام و گفت وگو در رابطه باشه و حالت غافل گیرکننده در اون وجود نداشته باشه.

۳. از این شاخه به اون شاخه پریدن

پراکنده گویی کردن نشونه ای از عصبی بودنه. اگه در کلام خود همیشه از شاخه ای به شاخه دیگه بپریم امکان مطرح کردن مقصود پایانی مون وجود نداره و بقیه نمی تونن با شما همراه شن.

عوضش تلاش کنین تا کوتاه و به درد بخور صحبت کنین و بر مخاطب خود اثر بذارین.

واسه رسیدن به اینجور جایگاهی در صحبت کردن، از قبل با خود فکر کنین. به دست آوردن آمادگی واسه حرف زن باعث می شه تا اعتماد به نفس بیشتری واسه بیان نظر و عقیده خود داشته باشین.

اعتماد به نفس

۴. مزه مزه نکردن حرف از قبل

بعضی از افراد دوست دارن به هر قیمتی که شده نظر بدن. صحبتای همیشگی و بدون فکر اونا موجب می شه تا بقیه احساس کنن که این دوستان پرحرف بدون اضافه کردن هیچ ارزش و نکته خاصی تنها حرف میزنن و حرف میزنن و حرف میزنن.

قیمت

پس اگه می خواین در اینجور پرتگاه ای نیفتید، تلاش کنین آگاهانه و با اطلاعات وارد بحثا بشوید تا حضورتون مهم باشه. قبل از سخن گفتن فکر کنین و تلاش کنین کلام رو در دهن مزه مزه کنین.

۵. القا و ایجاد بحث و درگیری

در صحبتا تلاش نکنین تا فقط نظر خود رو مطرح کنین؛ در واقع فقط به دنبال در به کرسی نشاندن حرف تون نباشین.

اینکه فکر کنین فقط شما درست می گین، صحبت دو طرفه رو تبدیل به بحثی تک نفره می کنه. قبول کنین که هرکی عقیده ای داره.

اگه تلاش کنین تا بقیه رو با خود موافق کنین، احتمال اینکه شما رو ترک کنن بیشتر می شه. فروتن باشین و نظر بقیه رو گوش کنین.

۶. اعتمادبه نفس تصنعی

نداشتن اعتماد به نفس در مکالمات به شکل اختلاف جلوه می کنه. پس تلاش کنین واقعا اعتماد به نفس رو در خود تقویت کنین و به کمک اون، از چیزی که می گین مطمئن و خاطرجمع باشین.
لازم نیس فقط به داشتن اعتماد به نفس وانمود کنین؛ درحالی که خودتون هم به چیزی که می گین، مؤمن و مطمئن نیستین.

۷. رئیس بازی در بین صحبت

هیچکی از اینکه طرف دیگه صحبت در بین صحبت رئیس بازی دربیاورد، راضی نیس. اما وقتی خودمون این کار رو تکرار می کنیم با احتمال خیلی کم متوجه میشیم که اسیر این حرکت نامطبوع شده ایم.

در هر حال امکان داره هممون حتی وقتی خیلی اهل حرف زدن و صحبت با بقیه نیستیم، دچار اینجور اشتباهی بشیم. اگه خواهان تاثیرگذاری مثبت بر بقیه و پیدا کردن دوستای بیشتر هستیم، باید به بقیه هم اجازه بیان نظر بدیم.

واسه دور شدن از اینجور مشکلی لازمه تا در گفت وگوها، روش حرف زدن و بحث کردن مون رو بررسی کنیم و حواسمون باشه که رئیس بازی درنیاوریم.

مشکلی

۸. ایجاد معطلیای بدون این دست اون دست کردن

یکی از بدترین اشتباهات در بین گفت وگو اینه که به طرف مقابل اجازه ندیم نظرش رو تموم وکمال مطرح کنه و همیشه میان صحبت هاش معطلی بسازیم.

وقتی به دیگری اجازه می دیم که با آرامش و بدون معطلی صحبت کنه و نظر خود رو بگه ( مخصوصا وقتی نظرات باهم اختلاف داره)، ادب و احترام خود رو نشون می دیم.

۹. خود رو همه فن حریف نشون دادن

اگه نشون بدیم که همه فن حریف و همه چیزدان هستیم، دیگه افرادِ حاضر در گفت وگو ناراحت می شن و جایی واسه مشارکت اونا باقی نخواد موند.

واسه مقابله با اینجور شرایطی لازم نیس تموم اطلاعات خود رو یه جا خرج کنیم. اگه درباره موضوعی تسلط و باخبر هستیم، بهتره آروم و کوتاه درباره چیزی که با بحث ربط داره نظر بدیم.

واقعا لازم نیس سکان گفت وگو رو به دست بگیریم و همیشه بحث رو به سمت و جهتی که دوست داریم، هدایت کنیم.

۱۰. تند حرف زدن

در حالت هیجان زدگی یا عصبانیت، امکان تند حرف زدن بیشتر می شه. این روش صحبت کردن به گوش مخاطب سریع و ناواضح میاد.

بهتره آروم و شمرده حرف بزنیم و درباره واژه هایی که به کار می بریم، بیشتر و بهتر فکر کنیم. یکی از راه های افزایش تأثیرگذاری کلام اینه که در میان صحبت هامون معطلیایی هم بسازیم.

اگه شمام این عادات داغون کننده رو بین مکالمات به کار می برید، باید فکری به حال خود بکنین؛ مخصوصا اگه می خواین تأثیرگذار، موفق و متفاوت باشین.

منبع: chetor.com