مقاله رایگان درمورد آموزش و پرورش، دانش آموز، صاحب نظران

شاگردان همکاری نزدیک به وجود می آید.
11ـ نتایج طرح وسیله تجدیدنظر در برنامه می شود. در نتیجه، مطالب و کارهایی در مدارس دنبال خواهند شد که متناسب با احتیاجات، استعدادها و علایق شاگردان باشد.
12ـ از امکانات آموزشی حداکثر استفاده به عمل می آید.
13ـ دانش و معلومات وضع پیوسته ای پیدا می کنند.
14ـ بین مفاهیم آموخته شده و مسائل واقعی زندگی ارتباط منطقی برقرار می شود.
ب) محدودیتها :
1ـ روش طرح، تقسیمات رسمی مباحث درسی و جدایی رشته ها را که برحسب برنامه رسمی تعیین شده است، از بین می برد.
2ـ ممکن است در این روش وقت زیادی تلف شود.
3ـ فرصت زیادی برای تمرین و فعالیتهای دسته جمعی کلاسی موجود نخواهد بود.
4ـ طرحهایی که متناسب با وضعیت رسمی مدارس باشد کم است. البته این موضوع بستگی به وضع مدرسه از لحاظ مترقی بودن و انعطاف پذیری برنامه و آمادگی معلمان برای اجرای طرح و حدود رابطه مطلوب مدرسه با معلمان و اولیای فراگیران دارد.
5ـ این روش مستلزم امکانات فراوان و معلمان چیره دست است.
2- برنامه ریزی ، نظارت براجرای برنامه ها :
برنامه ریزی آموزشی :
برنامه ریزی راه و روشی منظم و سیستماتیک برای هدایت فعالیت های انسانی برای اهداف ومقاصد مشخص است. برنامه ریزی درسی و آموزشی، ترکیب پیچیده ای از اهداف آموزشی، محتویات دوره، استراتژیهای آموزشی، پیامدهای یادگیری، تجارب آموزشی، ارزیابی محیط آموزشی، روش های یادگیری، برنامه زمان بندی شده برنامه کاری وعملیاتی و… میباشد که نیازمند توانائیهای عملی، خلاقیت، تحقیق و تفحص، صرف وقت و دقت نظر است و برای شناسایی نواقص احتمالی، ضرورت انجام برنامه به صورت پایلوت وتحقیق بررسی نتایج کار ضروری است.
پیش بایستهای برنامه ریزی آموزشی
با توجه به این که برنامه ریزی آموزشی با برنامه ریزی برای ایجاد یک واحد تولیدی متفاوت است و باید در چهار چوب نظام کلان ( اقتصادی ـ اجتماعی و سیاسی ـ فرهنگی) که نظام آموزشی در آن به عنوان یک زیر نظام عمل می کند انجام پذیرد باید پیش بایستها در نظر گرفته شوند .
پیش بایستها ی برنامه ریزی آموزشی واقع بینانه و مشارکتی
الف : تعریف نظام
ب: تعریف برنامه ریزی آموزشی
ج : ساختار برنامه ریزی آموزشی
د : گردآوری اطلاعات
هـ : آگاهی از سیاستهای توسعه کشور
تعریف نظام آموزشی
نظام آموزشی یک مجموعه پیچیده است که در آن اجزاء متشکله و زیر نظامها به گونه ای سازمان یافته است تا در اثر تعامل مداوم هدفهای از پیش تعین شده را تحقق بخشد .
دلایل عدم تحقق هدفهای نظام
برخی زیر نظامها به درستی کار نکنند .
اجزاء متشکله نظام متناسب با وظایف و اهداف نظام نباشد .
نظام آموزشی با دیگر بخشها از هدفهای واحدی پیروی نکنند و اتباط سازنده بین آنها نباشد .
برون داد نظام نسبت به اهداف تعیین شده متفاوت باشد
به طور کلی نظام آموزشی
نظامی است پویا و پیوسته در حال تحول ، در این نظام :
اولاً : انسان نه تنها ماده اولیه بلکه استفاده کننده از محصول آن و مجری فعالیتهای آن نیز می باشد.
ثانیاً : بالاتر از همه یک نظام آموزشی از جنبه کمّی و کیفی در حال رشد است
نقش برنامه ریزی آموزشی در فرایند نظام آموزشی
یک رابطه اساسی بین سیاستگذاران و مجریان نظام آموزشی محسوب می شود . سیاستگذاران ودولتمردان اهداف، سیاستها و رهنمود های کلی را برای برنامه ریز ترسیم می کنند و برنامه ریز با توجه به سیاستها و رهنمودهای کلی ، اطلاعات دقیق و قابل اعتماد درباره چگونگی کارکرد نظام آموزشی را فراهم می نماید تا بر اساس آن دولتمردان تصمیمات لازم را برای بهبود نظام آموزشی فراهم نمایند .
تعریف برنامه ریزی آموزشی
عبارت است از کاربرد روشهای تحلیلی در مورد هر یک از اجزاءنظام آموزشی و هدف آن استقراریک نظام آموزشی کارآمد است .
جهت روشن نمودن مفهوم آن لازم است آنچه که یک برنامه ریز آموزشی باید انجام دهد و نیز وظایف و مسئوولیتهای آن در چهار چوب نظام آموزشی شرح داده شود .
فعالیتهای عمده برنامه ریزی آموزشی
گرد آوری اطلاعات درباره نظام آموزشی
تشخیص دقیق منابع آموزشی
به موازات تشخیص بودجه ، تصمیم گیری باید انجام گیرد .
برنامه ریز آموزشی قسمت عمده ای از امور مدیریت را نیز به عهده داد .
سازماندهی طرحهای وسیع در زمینه های گوناگون آموزشی
فعالیتهای خاص برنامه ریزی آموزشی
محاسبه تعداد دانش آموزان به تفکیک سالهای تحصیل
تعداد معلمان مورد نیاز
تعداد کلاسهای درس
محاسبه هزینه هر یک از این ارقام
تصمیم گیری درباره این که چه مواد درسی باید تدریس شود ویا چه تعداد معلم و پزشک ومهندس نیاز خواهد بود .
ساختار سازمانی برنامه ریزی آموزشی
الف : شورای ملی برنامه ریزی : براساس افکار عمومی هدفهای کلی توسعه کشور را ترسیم می کند .
ب : ستاد برنامه ریزی کشور : در سطح کشور یا سطح استان فعالیتهای مربوط به تحقق یافتن هدفهای کلی را در چهار چوب هدفهای عملیاتی مشخص می کند .
ج : واحدهای برنامه ریزی وزارتخانه ها : مسئولیت اجرای طرحها و تحقق بخشیدن به هدفهای عملیاتی توسعه و عمران کشور را به عهده دارند .
اهداف و فعالیت ها :
* بازنگری و بهینه سازی برنامه های موجود
*هدایت برنامه های آموزشی از وضعیت سنتی به سمت برنامه های نوین
*تغییردر نحوه طراحی برنامه ها (از وضعیت تک رشته ای به سمت چند رشته ای یا Integration)
* بررسی استانداردهای برنامه آموزشی رشته های مختلف آموزشی علوم پزشکی در سطح ملی و بین المللی
* استفاده از توانایی دانشکده ها و همکاری گروه های آموزشی و صاحبان رشته های آموزشی در خصوص بازنگری برنامه های تجربه شده و تغییرات مورد نیاز
* تطبیق برنامه های موجود با استانداردهای آموزشی ملی
* بررسی برنامه ها در سطح میانی (غیر متمرکز) و بررسی نتایج و ارسال گزارشات
* طراحی برنامه های سطوح میانی (غیر متمرکز و منطقه ای)
* هدایت برنامه ها در سطوح استراتژیکی ، تاکتیکی و عملیاتی
* تحقیق ومطالعه نتایج برنامه های ارائه شده
فرآیند برنامه ریزی آموزشی :
1- سنجش واعلام نیازبه تغییر برنامه
2- بررسی وضع موجود (مطالعات توصیفی)
3- بررسی آئین نامه ها وقوانین
4- بررسی نظرات صاحب نظران ومنابع معتبر علمی
5- تعیین اهداف برنامه
6- تعیین راهکارهای دستیابی به اهداف برنامه
7- تدوین برنامه ریزی عملیاتی و اجرایی
8- کارشناسی و تایید برنامه تدوین شده
9- اجرای برنامه در سطح آزمایشی (مطالعه مداخله ای)
10- رفع نواقص واجرای مجدد
11- تثبیت برنامه جدید
فرآیند برنامه های آموزشی موجود
بررسی برنامه های موجود (از جنبه های مختلف )
– مطالعات توصیفی در خصوص برنامه تجربه شده
– بررسی محتوای برنامه موجود
– بررسی نظر صاحبان برنامه های موجود با استفاده از بررسی آئین نامه ها وقوانین موجود
– تدوین برنامه تغییر یافته وبیان اصلاحات وضرورت اصلاحات
– تدوین برنامه عملیاتی
– بررسی نظرات مدرسین و دانشجویان در مورد برنامه جدید وزارتی
– اجرای برنامه تغییر یافته (در سطح پایلوت)
3- ارزشیابی از دوره های آموزشی :
ارزشیابی :
نگرش کنونی علمای تعلیم و تربیت به ارزشیابی پیشرفت تحصیلی به عنوان مکمل موثر آموزش و فرآیند یاددهی – یادگیری ، مباحث نوین و پویا در زمینه ی ارزشیابی را به همراه داشته است.در دیدگاه های نوین ارزشیابی تحصیلی ، جایگاهی برای تنش و اضطراب دانش آموز در مقابل واژه ی همیشگی ” امتحان ” وجود ندارد ،بلکه امتحان در قالب جدید ” ارزشیابی پیشرفت تحصیلی ” با تاکید بر انواع آن و با واژگانی نو و پویا و ارائه ی سا ز و کارهای منطبق با فلسفه ی تعلیم و تربیت و در راستای تحقق اهداف آموزش و پرورش معرفی می گردد .موجی که در سالهای اخیر با تغییر آئین نامه امتحانات دوره های ابتدایی و راهنمایی تحصیلی آغاز گردید ، در همین راستا ارزیابی شده و ضمن آنکه تعداد دفعات امتحان یا آزمون پایانی را از 3 به 2 نوبت تقلیل داد ، واژه های مترقی ( ارزشیابی مستمر )‌و ( فعالیتهای خارج از کلاس ) را به میدان آموزش و پرورش عمومی وارد نموده ، فصلی جدید در ارتباط با ارزشیابی پیشرفت تحصیلی را گشود .در این مقوله بر آنم تا با تکیه بر مطالعات انجام گرفته در راستای ارزشیابی توسط صاحب نظران و اساتید گرامی ، به بحث پیرامون ارزشیابی به مفهوم واقعی آن بپردازم .امید که این تلاش در تحقق اهداف آموزش و پرورش عمومی و نیز تنویر افکار معلمان محترم در رابطه با ارزشیابی پیشرفت تحصیلی موثر واقع گردد
ارزشیابی پیشرفت تحصیلی به عنوان یک تخصص
یکی از تخصص های مورد نیاز دست اندرکاران تعلیم و تربیت در سطوح مختلف سازمانی واجرائی ، برخوردار بودن از دانش و مهارت سنجش و ارزشیابی پیشرفت تحصیلی می باشد که فقدان آن در عرصه ی عمل و اجرا ، ناکارآمدی فرایند یاددهی – یادگیری را به دنبال خواهد داشت .
لذا باید گفت : تاثیر ارزشیابی پیشرفت تحصیلی در ارتقاء بهره وری و بهبود اثر بخشی نظام تعلیم و تربیت اجتناب پذیر می باشد .
ضرورت ارزشیابی آموزشی
در واقع قدمت اندازه گیری وارزشیابی آموزشی به آن زمان بر می گردد که برای اولین بار فردی به آموزش فرد دیگری پرداخته است
.در اینجا ماهیت آن ارزشیابی مد نظر ما نیست بلکه مراد ، بیان لازم و ملزوم بودن آموزش و ارزشیابی بوا سطه ی همزمانی و همگامی در تحولات عرصه های تعلیم و تربیت است .
در تعریفی که اغلب مربیان تربیتی از آموزش و پرورش می کنند ، آن را به عنوان یک سلسله فعالیت های منظم می دانند که در جهت ایجاد تغییرات مطلوب در رفتار فراگیر صورت می گیرد .
با توجه به این تعریف ، هرگز نمی توان بدون ا ندازه گیری وارزشیابی تغییرا ت ، ادعا نمود که
آموزش صورت گرفته است .
به عبارتی می توان ارزشیابی را شاهدی به نحوه ی آموزش و داوری بر میزان یادگیری ( که نتیجه آموزش است )‌ قلمداد کرد .
جایگاه و نقش ارزشیابی پیشرفت تحصیلی در آموزش و یادگیری فرایند – مدار
هدف نهایی تعلیم و تربیت ، انسان سازی و آینده سازی است . از آنجا که آینده ی جوامع به دست انسانها ساخته می شود ،هدف و رسالت اصلی تعلیم و تربیت را باید در انسان سازی جستجو کرد …… که بخش عمده ی آن به نهاد رسمی آموزش و پرورش و مدرسه سپرده شده است .
مهم ترین مسوولیت مدرسه برنامه ریزی برای آموزش ویادگیری است .برای آنکه آموزش به یادگیری منتج شود باید برای آن برنامه ریزی شود .طراحی آموزشی شامل کلیه ی تجارب و فرصتهای یاددهی و یادگیری است که از جانب معلم به منظور ایجاد تغییرات مطلوب در رفتار فراگیران طراحی واجرا می شود و بازده آن مورد ارزشیابی قرارمی گیرد .ارزشیابی پیشرفت تحصیلی به عنوان جزیی جدا ناشدنی از فرایند یاددهی و یادگیری محسوب می شود که هدف آن کشف مشکلات آموزش و یادگیری و برنامه ریزی برای رفع این مشکلات می باشد . بد نیست در اینجا به تفاوت دیدگاه رفتارگرایان و دیدگاه شناختی پیرامون ارزشیابی بپردازیم .
در رویکردهای رفتارگرایی ، ارزشیابی بیشتر به نتیجه ی بازده یادگیری توجه دارد و برای تعیین
میزان پیشرفت یادگیرندگان و رسیدن به هدفهای آموزشی به کار گرفته می شود .این نوع ارزشیابی غالبا در پایان درس یا پایان یک دوره ی آموزشی اعمال می شد تامعلوم شود چه مقدار از تغییرات مورد نظر ، در اعمال و رفتار فراگیران ظاهر شده است .در اینجا فرایند تفکر و مؤلفه های آن مورد توجه قرار می گیرد و تنها پاسخ دادن به محرکهای آموخته شده ، نشانه ی یادگیری و دست یافتن به یک هدف آموزشی محسوب می شود .
ابزارهای اندازه

مطلب مشابه :  پایان نامه با کلید واژه هایوجوه نقد، کوتاه مدت، استاندارد

دیدگاهتان را بنویسید