منابع و ماخذ تحقیق نفوذپذیری، درجه حرارت، رطوبت نسبی

پژوهشهای پیشین
2-1- دمای پایین
عوامل موثر در کیفیت میوههای انار در پس از برداشت، درجه حرارت، رطوبت، غلظت گازها و عوامل بیماریزا میباشند (راحمی، 1387؛ بهادران باغبادرانی، 1379). دمای پایین (بالاتر از نقطه انجماد) مهمترین عامل در نگهداری کیفیت پس از برداشت میوههای انبار شده میباشد. دمای پایین سبب میشود شیوع بیماریها، حضور آفات و مراحل رسیدن کاهش یابد. از آنجایی که رسیدن میوه و فساد میکروبی هم چنان که دما افزایش مییابد تسریع میشود، نگهداری در سردخانه برای کاهش سرعت مراحل مذکور لازم میباشد. خنک نگه داشتن تنها روشی است که عمرانباری میوهی انار را به بیش از سه ماه افزایش میدهد (Arte´s, 1992; Arte´s et al., 1998). دمای توصیه شده برای نگهداری انار از صفر تا 10 درجه سلسیوس با عمرانباری از دو هفته تا هفت ماه بسته به رقم متفاوت است (Nanda et al., 2001).
انار به شدت در برابر از دست دادن آب و آسیبهای سرمازدگی در دمای پایینتر از 5℃ حساس بوده و به سرعت فاسد میگردد (Mirdehghan et al., 2006). انبارداری بیش از دو ماه در دمای پایینتر از 5℃ سبب افزایش آسیبهای سرمازدگی میشود (Elyatem and Kader, 1984; Arte´s, 1992).
بیشترین نشانههای مشترک ناشی از آسیب سرمازدگی انار عبارتنداز: سطح منفذدار16، قهوهای شدن پوست، رنگپریدگی اناردانهها، سوختگی ناحیه گلگاه17 و افزایش حساسیت به رشد قارچی است (Elyatem and Kader, 1984; Kader, 1985; Hardenburg et al., 1986; Arte´s, 1992 ).
سرمازدگی عمر انباری میوهها حساس را تحت شرایط درجه حرارت پایین به دلیل قهوهای شدن میوه محدود میسازد (Seeram et al., 2008). شرایط نگهداری پس از برداشت میوهی انار، بر میزان ترکیبات فنولی و فعالیت آنزیمهای مسئول قهوهای شدن میوه تاثیر زیادی میگذارد. قهوهای شدن به عواملی همچون سرمازدگی، از دست دهی آب و توسعه ناهنجاریهای فیزیولوژیکی در طول نگهداری میوه انار در سردخانه مربوط میباشد و مشکل مهمی در نگهداری طولانی مدت میوه انار است. بنابراین، نگهداری میوه انار در دمای پایینتر از حد مناسب باعث سرمازدگی میوه و قهوهای شدن پوست و اناردانههای آن میشود. با وجود اهمیت قهوهای شدن میوه اطلاعات کمی در مورد منشا و سازوکار کنترل آن در طی نگهداری میوه انار به مدت طولانی وجود دارد (Kulkarin and Aradhya, 2005; De Filippi et al., 2006; You-lin and Run-guan, 2008). قهوهای شدن میوه در اثر اکسید شدن ترکیبات فنولی به ترکیبات کینونی به وسیله آنزیم پلی فنول اکسیداز و بسپارش18 ترکیبات کینونی به رنگدانههای بسپاری اتفاق میافتد (سحری، 1381؛Khan, 1983; Marshall et al., 2000; You-lin and Rugan, 2008).
میوه انار را بسته به رقم در دمای 5 درجه سلسیوس می توان تا 2 ماه نگهداری نمود، برای نگهداری به مدت طولانی تر میبایست دما 2/7 درجه سلسیوس باشد تا میوه دچار سرمازدگی نشود. بسته به رقم و طول مدت انبارداری میزان رطوبت نسبی مطلوب 95-85 درصد می باشد، انار از جمله میوه هایی است که به از دست دادن آب بسیار حساس میباشد. میوه انار در 6 درجه سلسیوس و میزان اکسیژن و دی اکسید کربن به ترتیب 3 و 6 درصد به مدت 6 ماه نگه داری شده است (محسنی، 1382).
2-2- پوشش های خوراکی
پوششهای خوراکی لایهی نازکی از مواد هستندکه سدی در مقابل انتقال رطوبت، اکسیژن و مواد حل شده در غذا ایجاد میکنند و میتوانند توسط مصرف کننده خورده شوند (ایران منش، 1388). به کار بردن پوششهای نیمه نفوذپذیر عمر نگهداری محصولات فاسد شدنی را افزایش میدهد. بسیاری از اعمال فیلمهای خوراکی شبیه فیلمهای بستهبندی سنتزی هستند و انتقال رطوبت، اکسیژن، دیاکسیدکربن و نمکها را محدود میکنند (Yaman and Bayoindirli, 2002). توسعه پوششهای پلی ساکاریدی جدید برای طولانی کردن عمر انباری در انواع میوهها و سبزیها، به دلیل خاصیت نفوذپذیری انتخابی این بسپارها نسبت به اکسیژن و دیاکسیدکربن رو به افزایش است. پوششها بر مبنای پلیساکاریدها میتوانند برای تغییر اتمسفر داخلی میوه و کند نمودن سرعت پیری استفاده شوند (Ribeiro, et al., 2007).
فیلمها و پوششهای خوراکی میتواند برای توسعه عمر انبارداری محصولات برش داده شده تازه پیشنهاد شود (Baldewin, 1995). در توسعه فیلمها و پوششهای خوراکی روی مانعهایی شامل پروتئینها، پلیساکاریدها و لیپیدها توجه میشود (Perez-Gago, 2005). در مواد پوششی ترکیبی از لیپیدها، پروتئینها، کربوهیدراتها، پلاستیسایزرها، سورفاکتانتها و افزودنیها مورد استفاده قرار میگیرند، که در انواع مختلفی از حلالها مثل آب و الکل پخش میشوند. کاهش وزن اصلیترین علت کاهش کیفیت ظاهری محصولات باغی است (D’Aquino et al., 2010). تعرق بیش از حد میتواند منجر به خشک شدن، پژمردگی، چروکیدگی و کاهش تردی و استحکام بافت و تسریع پیری با کاهش سطح درونی رشد گیاه میشوند (Ben-Yehoshua and Rodov, 2003). آرتس و باربوان19 (2000) رطوبت نسبی را دومین عامل (بعد از درجه حرارت نگهداری) موثر بر کیفیت میوه انار دانستند. با وجود اینکه پوست میوه انار ضخیم و چرمی به نظر میرسد اما تعداد زیادی شکاف و منفذ ریز دارد که حرکت آزاد بخار آب را ممکن میسازد و میوهها را مستعد از دستدهی رطوبت میکند (Kader et al., 1984). حساس بودن میوه انار به کاهش وزن را به وجود شکافهای درشت و متعدد در سطح پوست نسبت دادهاند (Alkahtani, 1992). ترکیب این مواد به روشهای مختلف، سیستمهای پوششی با رنج وسیعی از ارزش خاصیت عملکردی ایجاد میکند. موثر بودن پوششها از راه محدود کردن تنفس و از دستدهی آب محصولات بستگی به ویژگی ممانعتی آب و گاز در فیلمها است (Erbil, 1986). پوششها بر پایه خوراکی بدون رنگ اند، ظاهر بدون روغن و روغنی دارند و محتوای کالری کمی دارند (Dang et al., 2008).
2-2-1- کیتوزان
کیتوزان یک کوپلیمر از گلوکز آمین و ان- استیل گلوکز آمین است که به وسیله ان-دی استیلاسیون کیتین تولید شده و قابلیت انحلال آن نسبت به کیتین بیشتر میباشد. منابع طبیعی این پلیمر، ساختار اسکلتی سخت پوستان، حشرات و در دیواره سلولی بعضی از باکتری ها و قارچ ها میباشد. این پلیمر به صورت صنعتی از دی استیله کردن ضایعات میگو و پوست خرچنگ تهیه میشود (Yen et al., 2009). پوشش کیتوزان تولید آنزیم کیتیناز را به وسیله خود میوه تحریک میکند، که یک فعالیت ضد قارچی طبیعی است (El Ghaout, 1991).
بر اساس پژوهشی که روی اناردانههای پوشیده شده با کیتوزان انجام مشاهده گردید که کیتوزان نگهداری اناردانهها را در دمای پایین تر از (℃ 2-) را ممکن میسازد و همین امر باعث حفظ رنگ و مواد مغذی انار دانهها میگردد و می توان آنها را بیش از 3 ماه انبار کرد (Varasteh et al., 2012).
در پژوهشی میوههای توت فرنگی را برش دادند و برش ها را در محلول کیتوزان 1% با وزن ملکولی کم (kD 160-150) غوطه ور کردند و پس از خشک شدن، تعدادی از برش ها را در بستههایی با نفوذپذیری کم و زیاد و تعدادی را نیز در اتمسفر کنترل شده (MAP) قرار دادند و در دماهای 4، 8، 12 و 15 درجه سلسیوس نگهداری کردند. کیتوزان فعالیت آنتی باکتریایی زیادی نشان داد و رشد گروه های میکروبی را کنترل کرد. این ممانعت از رشد باعث طولانی شدن محسوس lag phase و تولید سلولهای کمتر و در نتیجه افزایش پایداری زمان نگهداری میوهها گردید (Campaniello et al., 2008).
با توجه به تحقیقاتی که بر روی پوششهای خوراکی مانند کیتوزان 5/1%، کلسیم گلوکونات20، کیتوزان و اولئیکاسید، نشاسته و کاراگینان21 (Tanada-Palmuand and Grosso 2005; Hernandez-Munoz et al., 2006; Vargas et al., 2006; Riberiro et al. ,2007) انجام شده است، بکار بردن کیتوزان به این خاطر که وزن مولکولی کمی دارد و بر روی ظاهر میوه و خصوصیات حساس میوه از نظر بازار پسندی تاثیر نمیگذارد مناسبتر است.
ضایعات میوههای درون بسته ها با نفوذپذیری زیاد بیشتر از آنهایی بود که درون بسته هایی با نفوذپذیری کمتر بودند. کیتوزان بر pH و سفتی میوهها تاثیر نداشت، اما تاثیر مثبت زیادی بر رنگ میوه ها داشت و این تاثیر زمانی بیشتر بود که میوههای پوشش دار را در اتمسفر 20% CO2 و 80% O2 نگه داری کردند (Kader and Ben-Yehoshua, 2000; Wszelaki and Mitcham, 2000).
اما غلظت بالای اکسیژن به تنهایی تاثیر قابل توجهی بر میکروارگانیسمها ندارد. کیتوزان در کنترل رشد میکروارگانیسم ها بسیار موثر است و می توان کیتوزان را در کنار روشهای دیگر مانند MAP22 و بسته بندی برای کنترل عارضه قهوه ای شدن23 در توت فرنگی توصیه کرد (Allende et al., 2002).
توت فرنگی و انگور فرنگی تازه پوشش داده شده با کیتوزان، به طور معناداری کاهش وزن کمتری را طی انبارداری در 2 درجه سلسیوس و 88% رطوبت نسبی در مقایسه با شاهد نشان دادند (Han et al., 2004).
پوشش دهندههای شامل 1/0% وزن مولکولی کیتوزان، به طور موثری کاهش وزن تانگورهای Murcott را عقب انداختند (Chin et al., 2007). هواگلند24 و همکاران (1996) گزارش کردند که فیلم کیتوزان طی تشکیل فیلم در مرحله آخر خشک شدن ، به کدری میرود و افزودن ترکیبات مثل اولئیک اسید کدری را افزایش میدهد .
ایسا (2007) اثر پوشش کیتوزان را بر ماندگاری و کیفیت قارچ تازه مورد بررسی قرار داد. کاربرد کیتوزان بدرنگ شدن قارچ را به تاخیر انداخت که این امر با کاهش فعالیت آنزیم پلی فنول اکسیداز ، پراکسیداز، کاتالاز و کاهش محتوای فنول کل همراه بود.
زغال اخته تازه رقم دوک25 تحت تیمارهای پوششی کیتوزان، کلسیم کازئینات و سدیم آلجینات طی انبارداری در دمای اتاق، تفاوت معنی داری در TSS نمونهها نشان نداد.Tss در ابتدا تمایل به کاهش نشان داد ولی در مدت طولانی تر کمی افزایش نشان داد (Duan et al., 2011).
وارگاس و همکاران (2006) کیفیت توت فرنگیهای کاماروزا26 ذخیره شده در انبار سرد تحت پوشش خوراکی کیتوزان و اولئیک اسید را بررسی کردند. پوششهای خوراکی بر پایه وزن مولکولی بالای کیتوزان در ترکیب با اولئیک اسید برای نگهداری کیفیت توت فرنگیهای انبار سرد استفاده شده است. ویژگیهای فیزیکوشیمیایی، آلودگی قارچی و سرعت تنفس نمونهها در طی دوره انبارداری سرد بررسی شد. پوششها اثر معنیداری بر روی اسیدیته، pH و محتوای مواد جامد محلول نداشت. در مقابل، تغییرات در ویژگیهای مکانیکی را کاهش و سرعت تنفس را کمی تغییر داد. افزودن اولئیک اسید نه تنها فعالیت ضد میکروبی کیتوزان را افزایش داد، بلکه مقاومت نمونههای پوشش داده شده در برابر خروج آب را نیز بهبود بخشید. پوشش دهندهها منجر به افزایش معنیدار در درخشش نمونهها با افزودن اولئیک اسید شد.
2-2-2- متیل سلولز
سلولز یک پلیمر طبیعی است که قابلیت بازیافت دارد. در سال 1908 میلادی براندن برگر سلوفان را بعنوان اولین پوشش سلولزی توسعه داد و از دهه ی 1980 میلادی به بعد فیلمها و پوششهای خوراکی از سلولز تهیه شد (Kester and Fenema, 1986). متیل سلولز یک ترکیب شیمیایی است که به صورت طبیعی وجود ندارد و با متیله کردن حدود 30 درصد گروه های هیدروکسیل در سلولز به دست میآید. در آب سرد حل میشود و محلولی شفاف تولید میکند، ولی در آب داغ نامحلول است و با افزایش حرارت به محلول اشباع متیل سلولز تبدیل شده و به صورت ته نشست از محلول خارج میشود (Park et al., 1993).
کاربرد متیل سلولز بر میوه آووکادو رسیدن میوه را به تاخیر انداخت. پوشش سلولز به عنوان یک مانع فیزیکی از تبادل گازی بین محیط و میوه آووکادو جلوگیری کرد و همین امر باعث کاهش سرعت تنفس و همچنین

مطلب مشابه :  منبع پایان نامه دربارهبسته‌بندی، مواد غذایی، ایالات متحده

دیدگاهتان را بنویسید